Legia - Pogoń 0-0: Mierność

Ten mecz pokazał na jak cienkiej nitce wisimy w Pucharze Polski jeżeli w jego finale ponownie  zagramy z Pogonią. Szanse 50/50 i jedna akcja może przesądzić o wyniku. 
Pierwsza połowa mi się podobała, jeżeli najlepszym piłkarzem drużyny przeciwnej jest jej bramkarz to nie jest źle. Przy tym graliśmy jednak na granicy ryzyka. Z opisem drugiej wypada zgodzić się z Gawinem. 
Trzeba uniknąć wtopy w chorzowskim kotle czarownic, godnie zaprezentować się z Chelsea i czekać z duszą na ramieniu na ten finał 2 maja. 

Przed Michałem Źewłakowem moc pracy. Wyśrubować cenę za Rubena Vinagre. Spróbować upchnąć gdzieś tych, którzy w Legii się nie potwierdzili i sprowadzić kogoś na miarę Ondreja Dudy, Vadisa Odjidje Ofoe, Nemanji Nikolica? No i znaleźć trenera, który sytuacje ogarnie i nowe klocki poukłada. Mission impossible?

Pogoń Szczecin jest jednym z przykładów zmian właścicielskich na ligowej mapie Polski ( o innych będę pisał przy okazji spotkań z nimi).

Większościowy właściciel Pogoni firma EPA ( 85,29% akcji) od połowy 2024 roku oznajmiała wprost ,że jest gotowa sprzedać, a właściwie oddać klub w dobre ręce . . Zgłosiło się kilku chętnych,ale rozmowy podjęto z Kanadyjczykiem irańskiego pochodzenia Aleksandrem Haditaghim , lecz z końcem roku zakończyły się one fiaskiem.Niespodziewanie w połowie lutego 2025 ogłoszono ,że całość udziałów prezesa Mroczka nabył Nilo Effoni reprezentujący istniejącą od stycznia 2025 roku londyńską spółkę Sport Investment LTD z kapitałem założycielskim 1000 funtów. Nilo Effori przekonywał ,że jednocześnie stoi na czele znanej brazylijskiej firmy menedżersko -prawniczej Bichar e Motto Advogados. W dniu 12.02,2025 roku Nadzwyczajny Zjazd Akcjonariuszy odwołał zarząd Pogoni i powołał na prezesa Nilo Efforiego ,a na jego zastępcę Karola Zaborowskiego. Zjazd dokonał też zmian w Radzie Nadzorczej Spółki . Ponieważ kupujący do końca lutego nie wpłacił należności za zakupiony pakiet akcji - EPO zawnioskowało do Sądu o zabezpieczenie powództwa przed wszczęciem postępowania , na co Sąd wyraził zgodę.Sprawa stała się pilna , gdyż w dniu 15.03.2025 roku upływał termin wyznaczony przez piłkarzy na uregulowanie zaległości płatniczych , po którym zagrozili złożeniem wniosków o rozwiązanie umów z winy klubu. Nie doszło do tego, bo w dniu 14.03.2025 ponownie odezwał się Alexander Haditaghi oznajmiając ,że odkupił akcje od Efforiego ( kwoty nie podał) oraz przelał na konto EPO kwotę 10 mln zł na płace piłkarzy ( pieniądze pochodziły z dodatkowej emisji akcji) . W dniu 15.03.2025 roku Rada Nadzorcza powołała na prezesa Hadigathiego , na wiceprezesa i dyrektora zarządzającego Tana Keslera (Turek z brytyjskim paszportem), przez 3 lata wiceprezesa Hull City. Do Rady Nadzorczej wrócił Jarosław Mroczek i na stanowisko Dyrektora Sportowego przywrócono Dariusza Adamczuka.
Nowy właściciele zapowiedział,że spłaci zadłużenie klubu w kwocie 58 mln zł przez kolejną emisję akcji podnoszącej równocześnie kapitał zakładowy klubu. Dopiero po tych zabiegach ma dokonać audytu , głównie kosztowego i zaplanuje budżet na sezon 2025/26, przeznaczając , jak obiecuje ,co najmniej 20 mln Euro na transfery.Jego plany to zdobycie Tytułu ( daty nie podał oraz gra w LM. Hadigathi to przedsiębiorca z branży nieruchomości , który dysponuje majątkiem ok. 450 mln dolarów kanadyjskich ( ok. 1,1 mld zł).

Nawet pobieżna analiza funkcjonowania czołowych zespołów Europy pozwala na wyciągnięcie wniosków,że podstawą ich sukcesów jest wyrównany, najlepiej wysoki, poziom umiejętności i przygotowania motorycznego wszystkich zawodników zespołu. Dopiero na tym fundamencie klasą mogą imponować większe lub mniejsze indywidualności oraz możliwość elastycznej gry całej drużyny. W Legii, pod względem średniej jakości umiejętności kadry sytuacja jest zadowalająca , lecz brakuje silnych indywidualności , zarówno tych co potrafią wziąć ciężar gry i odpowiedzialności na siebie , poderwać do gonienia lub zmiany niekorzystnego wyniku, jak i tych co są sami w stanie przesądzić o wyniku spotkań. To to średniactwo sytuowało Legię w ostatnich latach poza Tytułem. Nic dziwnego ,że współodpowiedzialny za ten stan Dyrektor Jacek Zieliński pożegnał się ze stanowiskiem,ale też można było być zaskoczonym,że bardziej zaradnego następcy nie udało się znaleźć. W tej sytuacji czyli z powodu braku laku w charakterze kitu po 8 latach przerwy do Legii powrócił Michał Żewłakow. Nie ukrywam ,że darzę Michała sympatią, bo to rozsądny facet ,ale też nie ukrywam ,że jestem sceptyczny co do sprostania wyzwaniom. Po rozstaniu z Legią nie poradził sobie w Zagłębiu Lubin i Motorze Lublin. W tym pierwszym pewno nie pasował do biurokratycznych układów,a w tym drugim uznano go za wzór lenia. Więc jakoś trudno mi uwierzyć ,że nagle obudzi się w nim lew, który tak zaryczy ,że klękajcie narody.Chodzi o to ,że skuteczność transferowa zależy nie od charakteru Dyrektora, ale od charakteru jego kontaktów. A Żewłakow wypadł z obiegu ,wątpić należy żeby on znanych znał, lub znani jego znali.Czyli tak jak dotychczas podstawą to rozmów transferowych będą analizy firm zewnętrznych i zgłoszenia menedżerów zawodników. Pozostałe zadania jak wprowadzanie młodzieży do I zespołu czy pomoc Feio wydają się iluzoryczne. Aczkolwiek jako doradca Żewłakow może się sprawdzić, bo chyba nie zgubił tej umiejętności trafnej oceny, który z zawodników ma nie tylko wysokie umiejętności ale i potencjał rozwojowy.Przy ryzykancie Leśnodorskim Żewłakow rozwijał skrzydła, ale pamiętamy ,że powodem jego rozstania z Mioduskim była odmienna wizja budowy i rozwoju zespołu. Michał uważał,Legia może być wielka wielkością zawodników , na co trzeba przeznaczać kapitał, a Mioduski był zwolennikiem oszczędzania, uważając,że najlepsi zarabiają za dużo i pracy od podstaw. Lecz chyba Mioduski zrozumiał ,że tylko sukcesy sportowe generują wysokie dochody i że będzie musiał przeznaczyć duże pieniądze na transfery. Do gry bowiem wchodzą z dużymi środkami nowi właściciele Pogoni i Widzewa, kapitulacji nie zgłasza właściciel Rakowa, o ofensywie transferowej mówią właściciele Lecha . Walka na polu transferowym się zaostrza i być może zaprawiony w bojach Michał Żewłakow stanie się atutem Mioduskiego . Czas pokaże.

Taktycznie Pogoń nie wymaga rozpracowania , bowiem trener Kolendowicz ustawia zespół u siebie w systemie 4-2-3-1 , a na wyjazdach 4-1-4-1. System 4-1-4-1 powszechnie uznany jest za defensywny , głównie z tego powodu,że środkowi obrońcy są nieruchawi ,a defensywny pomocnik chroni wyłącznie przestrzeń miedzy liniami pomocy i obrony. W grze ofensywnej kluczową rolę odgrywa środkowy napastnik, który musi zabezpieczać i utrzymywać posiadanie piłki.Taka gra ma pozwalać na wyjścia do przodu bocznym pomocnikom i tworzenie ustawienia 4-1-2-3. Dwaj środkowi pomocnicy mogą penetrować przestrzeń grając w pobliżu napastnika lub nawet grać z nim równolegle albo zwężać się grając blisko pivota.Jak widzieliśmy wczoraj Legia grająca także 4-1-4-1 ustawiała środkowych pomocników Kapustke i Morishitę blisko Guala , natomiast Kurzawa i Ulvestad grali blisko Gamboy.
Generalnie w tym systemie środkowi pomocnicy są odpowiedzialni za inicjowanie kontrataków i szybkich ataków . Boczni obrońcy mają zapewniać wsparcie akcjom ofensywnym , przy czym mogą w nich uczestniczyć na niskim poziomie , gdyż skrzydłowi nie rozpoczynają ataków tak wysoko jak przy innych ustawieniach. Taki podział zadań wymusza grę głównie w pionie prostopadłymi podaniami wzdłuż linii bocznych oraz dostosowanie do nich ruchu do przodu i gry w trójkącie.
Bez piłki formacja 4-1-4-1 zapewnia dużo centralnej zwartości i ochrony, a liczba graczy, osłona i równowaga sprawiają ,że przeciwnikowi trudno atakować z wykorzystaniem środka boiska. Dlatego też to ustawienie jest dobrze dostosowane do gry w niskiej i średniej strefie.Rozpoczynając od ustawienia 4-1-4-1 zespół może przejść do innej organizacji gry zapewniającej w warunkach meczowych z konkretnym rywalem większą płynność i wszechstronność gry.
Wadą systemu jest to ,że po odzyskaniu piłki nawet w średniej strefie zawodnicy rozpoczynający atak znajdują się natychmiast w obrębie presji przeciwnika co utrudnia celne podania i kombinacyjne zawiązywanie akcji zaczepnych .Ponieważ ochrona przestrzeni między obroną a pomocą opiera się na jednym zawodniku, to po stracie piłki pomocnicy muszą natychmiast zejść niżej - otwierając przestrzeń rywalom.
System ten dobrze działa pod warunkiem posiadania wysokiej klasy zawodników na kluczowych pozycjach. Pogoń , jak na naszą ligę takich posiada : jest to defensywny pomocnik Portugalczyk Gamboa ( grał m.innymi w Sportingu Braga), napastnik Grek Ethymos Koulouris ( grał w PAOK Ateny) oraz boczni pomocnicy : Grosicki i Przyborek. Dopóki oni są w formie Pogoń jest groźna dla każdego.

Wczoraj zespół Pogoni usiłował od początku grać w średniej strefie ,ale szybko został zmuszony do niskiej obrony. Z jednej strony było to korzystne dla Legii , czego nasza drużyna nie zdołała wykorzystać ,a z drugiej wytwarzało dużo wolnej przestrzeni w bocznych sektorach dla przebojowych Grosickiego i Przyborka czego ci też nie zagospodarowali.Gracze Pogoni z premedytacją grali prostopadłą piłką, rzadko prowadząc akcje w poprzek boiska. Nie chroniło ich to przed groźnymi atakami Legii ujawniającymi ,że obrona Pogoni nie jest szczelna , o czym pewno doskonale wie bramkarz Cojocaru , który ustawiał się w prześwitach i w lukach pomiędzy obrońcami, dzięki czemu wybronił 5 celnie oddanych strzałów graczy Legii.
Z początkiem II polowy Pogoń wyraźnie zaryzykowała przyśpieszając grę co by zaskoczyć Legią i zdobyć bramkę. Tego zapału starczyło im na kwadrans , bo po godzinie bronili tylko remisu, aczkolwiek w samej końcówce poderwali się do boju. Co świadczy o ich dobrym przygotowaniu motorycznym, które do tego sezonu było słabością Pogoni.Trener Kolendowicz nie dysponuje mocną ławką , więc oszczędnie gospodaruje siłami podstawowych graczy , co w perspektywie całego sezonu może być ważne. Dokonywał zmian na gorszych ,ale Legia i tego osłabienia nie potrafiła spożytkować.

Trudno zrozumieć Feio, który z uporem godnym lepszej sprawy stosuje identyczne ustawienie taktyczne jak rywal. Jeżeli chce dowieść,że też potrafi lub,że lepiej je wykorzysta to jest to infantylne , ale jeżeli chce pokazać,że ma na lustrzanych pozycjach lepszych graczy co ma zapewnić przewagę i wygranie meczu to po raz kolejny się pomylił.Taktyka to nie jest zabaweczka w piaskownicy ,ale metoda na optymalne wykorzystanie umiejętności zawodników. Tak jak wczoraj system 4-1-4-1 lepiej sprawdza się w grze obronnej ,ale przede wszystkim taki zespół jak Legia nie może dopasowywać swego ustawienia i organizacji gry pod rywala , to rywal powinien ustawiać się wobec wyzwań stawianych przez Legię.
Niestety przez całe spotkanie nasz zespół grał schematycznie , bo owszem system 4-1-4-1 jest tak skonstruowany ,aby utrudnić grę środkiem, ale takiego grania nie uniemożliwia , a nasi zawodnicy nawet nie sprawdzali siły gry środka obrony Pogoni. Z uporem ,ale bez efektów rozciągaliśmy grę na boki . głównie wykorzystując Chodynę i Wszołka, bo po drugiej stronie Luquinhas tylko statystował. Aż prosiło się ,aby przenieść grę przed pole karne i zagrywać "w uliczkę", na dobieg, za plecy obrońców, a nie tylko w poprzek i stąd dopiero do środka. W 60' Feio słusznie zdjął z boiska Brazylijczyka ,ale zamiana Chodyny na Bichachczjana osłabiła dynamikę naszych akcji.
Nasze granie przypominało bicie głową w mur z identyczny efektem końcowym .

Papierkiem lakmusowym wczorajszego sędziowania była sytuacja z 16' w której Borges popchnął i przewrócił przed polem karnym Pogoni Gula , na co sędzia Myć nie zareagował, pewnikiem dlatego,że piłka w tym czasie była przy linii bocznej.Takich incydentów było jeszcze kilka i ujawniają one systemową słabość ścisłej współpracy sędziego 'głównego " z sędzią VAR. Pokazano to dobitnie w programach Canalu pt "Sędziowie", a mianowicie sędzia VAR obserwuje to co pokazuje kamera , a kamera śledzi piłkę i w tym aspekcie współdziała z sędzią boiskowym ,zaś to co dzieje się poza polem widzenia kamery umyka. Tym samym sędziemu Myciowi słuchającemu podpowiedzi VAR takie i podobne faule umykały,a ponieważ formalnie nie podlegały obligatoryjnej ocenie VAR to umykały w ogóle. W tym systemie rola asystenta sędziego sprowadza się do sygnalizacji spalonego w sytuacjach ,w których bramka nie pada. Jednocześnie wczoraj Myć wykazał nadzwyczajną czujność w kwalifikowaniu fauli jako przerwania dobrze zapowiadających się akcji i tylko za nie ukarał 2 graczy Legii i 3 Pogoni żółtymi kartkami, choć na upartego gdyby nikogo nie ukarał - sztuka też by nie ucierpiała .
W sumie Myć dużo pracy nie miał , gdyż gracze obu drużyn szanowali swoje nogi, a przez to i nogi rywali unikając ostrej gry jak diabeł święconej wody. Co też uwidaczniało niedostatki w piłkarskiej technice, gdyż nie można winy za niecelne podania , straty piłki wskutek wadliwego przyjęcia zrzucić na brutala-rywala.

Zespół Legii rozegrał wczoraj spotkanie z Pogonią poprawnie pod każdym względem , lecz było tego za ubogo na pokonanie rywala. Legii brakuje wyrazistych indywidualności i przede wszystkim klasowego organizatora gry ofensywnej.