Ja prastarym zwyczajem zawiesiłem swoje niechęci wobec innych klubów występujących w Pucharach Europejskich, więc zmartwiła mnie klęska Lecha , będąca tym większym rozczarowaniem , że mecz w Danii dał wynikowo świetny punkt startowy. Jednocześnie ten wynik paradoksalnie stał się zarzewiem kompromitacji Lecha, gdyż o ile można zrozumieć euforię mediów, kibiców ,a nawet piłkarzy to od trenera należy oczekiwać chłodnego, racjonalnego spojrzenia na rzecz całą. Otóż Lech w Danii to czasu ukarania Hansena w 37' nie był lepszą drużyną i dopiero grając w przewadze rozbił AGF. Stało się tak dlatego ,że AGF gra duńską odmianę futbolu wytworzoną przez analityków w Midtjylland przed 14 laty ,a polegającą na konsekwentnym graniu strefą zarówno w defensywie jak i ofensywie.Brak jednego zawodnika wywoływał efekt domina, bowiem jak w jednej strefie zabrakło kryjącego , to zastępował go inny , ale w ten sposób stale jedna ze stref była stale niekryta. Trzeba przyznać,że Lech bardzo umiejętnie wykorzystał ten minus i poprzez podwajanie wejścia w wybraną strefę AGF wykorzystywał przewagę pozycyjną do zdobywania bramek. Więc w rewanżu rozumny trener powinien założyć,że przebieg meczu w Poznaniu będzie odmienny niż w Danii. Niestety Frederiksen założył ,że wystarczy graczy AGF zmuszonych do ofensywy powstrzymać reaktywną defensywą w średniej strefie . I tak,też było do pierwszej bramki po której Lech wykazał ,że jest zespołem niedojrzałym nie posiadającym lidera.Bowiem zamiast zmienić nastawienie na ofensywne , aby trzymać piłkę z dala od własnej bramki zawodnicy Lecha usiłowali zdyskontować fakt,że nadal w dwumeczu wysoko prowadzą i zeszli do obrony w niskiej strefie - co zakończyło się katastrofą. Marzenia p LM poszły precz ,ale też spadli do III rundy LE, gdzie co prawda trafiają na zespół z Wysp Owczych ,ale w IV mogą trafić nawet na bardziej wymagającego rywala niż AGF.