Emocje zostaną zweryfikowane?

Nie podobał mi się ten przedmeczowy briefing Jan Urbana, którego zapis jest prezentowany tutaj. Wolałbym, żeby trener „poskromił” dziennikarzy „na zimno”, a nie dał się podpuszczać własnym emocjom.  W ten sposób „jątrzyciele” tylko zacierają ręce z radochy, bo maja dowody, że ich „pierdzenie” wywiera wrażenie, wywołuje skutek.

Krytykowany szkoleniowiec traci opanowanie, tym samym można to zinterpretować jako brak pewności siebie, brak zaufania do umiejętności i własnych i drużyny, szkoleniowiec się irytuje bo się boi porażki, grunt usuwa mu się spod stóp, ma tego świadomość i stąd nerwy, takie można wysnuć wrażenie, drużyna choć zanotowała pozytywny wynik, to zagrała słabo, zatem z ich poglądowej pozycji „w jątrzeniu” coś jest na rzeczy.  To ich „merytoryczny” wgląd w sytuację.

Niech tylko drużynie, trenerowi powinie się teraz noga dopiero jazda się zacznie, dopiero wówczas zaczną zgryźliwie „triumfować”.

Reakcja trenera moim zdaniem nie była pozytywna, ale po ludzku wytłumaczalna, nie jest cyborgiem, wyrachowanym zimnym analitykiem. We mnie w tej chwili jest ugruntowane silne przekonanie, że za Janem Urbanem i jego zespołem należy trzymać kciuki z całej maksymalnej mocy, nie tylko z kibicowskiej powinności, ale właśnie w obliczu sytuacji jaka się tworzy. Ile bym dał, jak cholernie się cieszył, gdyby „jątrzycielom”, wszelkiej maści „hejterom” tylko czekającym na porażkę jako sygnał do bezpardonowej, brutalnej, chamskiej i totalnej dyskredytacji, utarto nosa.

Dlatego w obliczu meczu z Podbeskidziem sądzę, jego wynik jest kwestią drugoplanową, liczy się środa. Nawet gdybyśmy zaznali z Podbeskidziem powtórki z rozrywki „ze Skorży” wzruszyłbym ramionami, tym bardziej w obliczu nowej formuły rozgrywek. Dziś jest etap przygotowań do pucharowej batalii z Molde z tego punktu widzenia spotkanie z góralami już mnie frapuje ogromnie.

Słowa, werbalne reakcje nieważne, istotne, co zrobi obecnie Urban wieczorem, jakich personalnych wyborów dokona, będzie weryfikował nowe rozwiązania, czy też uparcie zatrzyma się na forsowaniu własnej wizji, na przekór krytyce, malkontentom. Tego ostatniego się nieco obawiam, nie w dniu dzisiejszym, gdy może i da odpocząć niektórym, nie tyle fizycznie, co psychicznie, ale w środę.

Chciałbym, żeby nastąpiła weryfikacja przydatności.

Jak Łukasz Broź się prezentuje, niech wątpliwości przynajmniej w części zostaną rozwiane, czy dołujący Bartosz Bereszyński posiada alternatywę?  Bardzo nie lubię, gdy po jakimś kiepskim meczu, popełnionym błędzie, choć nawet najbardziej ewidentnym, przekreśla się absolutnie jakiegoś piłkarza, to jest wobec niego skrajna nieuczciwość, niestety w tej chwili czegoś takiego doświadczam wobec Tomasza Jodłowca. No po prostu, w centralnym miejscu defensywy patrzeć na niego nie mogę, podpadł mi okrutnie, zaklinam w myślach Urbana niech postawi na Cichockiego, ten zapewne błędów też nie uniknie (tak jak i Jędza je popełniał), ale przynajmniej będzie ambitnie walczył do upadłego, nie odpuszczał, tego jestem pewien.
Jeżeli rywalizacja pomiędzy Wawrzyniakiem a Brzyskim ma być na równych zasadach, to Rumiany powinien dostać okazję do wykazania się w jakiej jest formie. Henrik Ojamaa, zasługuje już przynajmniej na 60 minut na placu, zatem i na grę od pierwszej minuty. Niech potwierdza, że ma „depnięcie” , zdecydowanie, dynamikę, fajnie, że zdaje się będzie przydatny w asekuracji w defensywie, niech i to udowadnia! Michał Kopczyński, Daniel Łukasik, jeżeli nie dwóch to przynajmniej jednego powinniśmy zobaczyć, interesujące w jakiej konfiguracji z Helio Pinto? Michał Żyro potrzebuje ogrywania, a Patryk Mikita kolejnej szansy na dowód, że jego młodzieńcza buta, to nie wyraz arogancji, zadufania, sodówki,  a jedynie pozytywna, niezbędna wiara we własne umiejętności.

Na ile z pożądanych przeze mnie weryfikacji zdobędzie się rozemocjonowany Jan Urban. Cokolwiek zrobi, życzę opanowania, siły spokoju i cholernie mocno zaciskam kciuki.