Cisza przed burzą ?!

Kibice Legii Warszawa wciąż debatują nad ostatnimi zmianami w ich klubie, bez końca znajdując nowe argumenty mające potwierdzić lub zaprzeczyć, że nowy/stary trener Jan Urban to dobry, czy jednak zły pomysł na szkoleniowca stołecznej jedenastki. Tymczasem liga wokół, jakby kompletnie niezauważalnie dla przejętych dyskusją fanów zespołu z Ł3 zaczyna się... "składać". Owszem na Łazienkowskiej nie jest najlepiej, na pewno daleko do sytuacji o jakiej marzą wierni kibice, ale... odnoszę wrażenie, że w porównaniu z kłopotami klubów T-Mobile Ekstraklasy to pikuś, pan Pikuś.

W Poznaniu grający tam Lech pożegnał się ze swoją największą gwiazdą, bramkostrzelny napastnik Artjoms Rudnevs już jest w HSV. Odszedł też reprezentant naszego kraju Grzegorz Wojtkowiak oraz jeden z najlepszych defensywnych pomocników ligi Dimitrije Injac (choć w jego miejsce przyszedł Łukasz Trałka), a do wyjazdu szykuje się Semir Stilić. Wszystko wskazuje na to, że w Krakowie, miejscowa Wisła ma jeszcze gorzej. Odeszła większa część podstawowego do niedawna składu, a jakby „na dobicie” Maor Melikson otwarcie przyznał, że jego dni na Reymonta są policzone. Dopiero co ściągnięty Romell Quito musi wznieść się na wyżyny swoich umiejętności by zastąpić Dudu Bitona, zaś Arek Głowacki ostro kombinować by z reszty kolegów stworzyć defensywny monolit. Mistrz Kraju Śląsk Wrocław stracił całą defensywę i jak na razie nie widać jakiś pomysłów na sensowne wzmocnienia na kolejny sezon. Bo przecież ściągnięcie Rafała Grodziciekgo to raczej konieczność niż wzmocnienie składu przed walką o upragnioną Ligę Mistrzów. Wspominany defensor opuścił Ruch Chorzów, zaś kolejne wieści z obozu „niebieskiej eRki” mówią o tym odejściu jako o forpoczcie kolejnych ubytków. Wzmocnienie składu byłymi polonistami nieźle wygląda na papierze, ale w rzeczywistości Maciej Sadlok to cień samego siebie, a Marcin Baszczyński lata świetności ma już za sobą.

W jeszcze gorszej sytuacji jest warszawska Polonia, w zespole z Muranowa jest bardzo źle. Niedany dobrodziej po prostu się znudził i... wszystko wskazuje na to, że kolejne mecze na stadionie przy Konwiktorskiej 6 odbędą się w niższej klasie rozgrywkowej. Wyliczanie kolejnych ubytków polskich klubów nie ma większego sensu. Tendencja jest niemal wszędzie dokładnie taka sama. Sprzedać, oddać, wypożyczyć, czy nawet pozbyć się ze składu, aby tylko zejść z kosztów. Kosztów, które obecnie wydają się największymi przeciwnikami naszych ligowców. Widzew Łódź, Lechia Gdańsk, Górnik Zabrze, GKS Bełchatów, a nawet Wisła Kraków to tylko niektóre z klubów, które po zakończeniu obecnych rozgrywek bardziej zastanawiają się jak związać koniec z końcem niż o sukcesach w kolejnym sezonie. W zasadzie jednym klubem, który nie poddaje się tej ogólno przyjętej tendencji jest białostocka Jagiellonia, popularne pszczółki działają zgodnie ze znaną doktryną: Kryzys to najlepszy czas na inwestowanie. Podczas gdy inni sprzedają, klub z Podlasia kupuje. Zatrudnił już kapitana Górnika Zabrze, Michała Pazdana, do zespołu trenera Hajty dołączył też już prawy obrońca GKS Bełchatów Filip Modelski, a to ponoć nie koniec zakusów „żółto-czerwonych”.

Wygląda na to, że wobec tych wszystkich wydarzeń, względny spokój jaki panuje na Łazienkowskiej wydaje się zbawienny. W budynku klubowym Legii Warszawa wszyscy wydają się przygotowywać do nowego sezonu. Sezonu w którym zespół z Łazienkowskiej 3 znów ma walczyć na wszystkich frontach. A przecież jeszcze niedawno wydawało się, że sytuacja w stołecznym klubie będzie przypominała tą w jakiej znajdują się inne drużyny z naszej Ekstraklasy. Jeszcze kilka tygodni temu zdawało się, że nie najlepiej skrojona „kołderka” jaką jest legijny budżet nie pozwoli nam na jakiekolwiek zakupy. W związku z tym panowało przekonanie, że na wydanie jakiejkolwiek środków z klubowej kasy w tym okienku transferowym nie mamy co liczyć. Ba, szykowano się raczej do kolejnych osłabień zespołu Jana Urbana, wszak wszystko wskazywało na to, iż Michał Żyro i Rafał Wolski już są spakowani, już mają zabukowane bilety do naszych zachodnich sąsiadów. Prawdę mówiąc sam przywiązywałem niewielką wagę do zmiany trenera warszawskiej jedenastki, zdając sobie sprawę, że nawet najlepszy szkoleniowiec musi mieć materiał by później mieć z czego „zmontować” swój zespół. Tak jak na naszych oczach rozmontowano ekipę Skorży, tak tez myślałem, że jego następca otrzyma we władanie jeszcze bardziej okrojony „kadłubek” poprzedniego (przegranego przypomnę) zespołu z zadaniem dokooptowania młodych wilków. Spodziewałem się, że następny rok upłynie nam pod znakiem przypatrywania się kolejnym młodym gniewnym.

Co prawda temu wrażeniu przeczyły słowa samego Jana Urbana, który zaraz po nominacji mówił o potrzebnie poszerzenia kadry zespołu jeśli tan ma walczyć na trzech frontach, ale jakoś nie potrafił mnie przekonać, że ktoś się tymi potrzebami przejmie. Co ciekawe, na tej samej konferencji słowom nowego/starego trenera wtórowały zapewnienia naszego nowego/starego prezesa Piotra Zygo, który z kolei mówił o rozumieniu konieczności wzmocnienia obecnego składu.  Tyle, że.. ile razy my już to słyszeliśmy, z ust kolejnych prezesów/dyrektorów na kolejnych konferencjach prasowych przed każdą następną rundą rozgrywek. A jak było, dobrze wszyscy pamiętamy. Dlatego muszę przyznać, że nadziei na wzmocnienia nie pokładam w wielokrotnie słyszanych przez nas „gadkach” kolejnych prezesów, co w panującej Łazienkowskiej 3 ciszy. Ciszy niemąconej kolejnymi medialnymi bombami, mającymi jakoby zdradzić kolejne cele transferowe klubu. Nauczony jednak wydarzeniami z poprzednich okienek transferowych dobrze wiem, że gazety swoje (dziennikarze muszą o czymś pisać), a w budynku klubowym cisza… i właśnie ta cisza (która staje się już jakby tradycją na Ł3) pozwala mi mieć nadzieję, że i stołeczny klub pójdzie jednak drogą białostockiej Jagielloni. Oby, to była cisza przed burzą.