Ubytki i nabytki

Treningi, obozy, sparingi, praca pod wodzą Henninga Berga wre, ale raport z przygotowań do meczów z Ajaksem winien zawierać niestety takie podstawowe zestawienie.

Tomasz Brzyski – złamanie zmęczeniowe kości prawej stopy, przerwa na leczenie i rehabilitację – kilka miesięcy, może trzy?

Ondrej Duda – ofiara towarzyskiego, sparingowego nastawienia Davida Limberskiego, który chyba zluzuje Tosika w roli podpadniętego najbardziej kibicom, pozbawionego wyobraźni, durnego, brutalnego przecinaka. Na szczęście obyło się bez złamania, zatem być może skończy się „tylko” na kilkutygodniowej rekonwalescencji, jednak  udział w meczach z Ajaksem wykluczony.

Ivica Vrdoljak – w momencie tej pisaniny jeszcze nie zdiagnozowane problemy z kolanem, niestety „przewlekłość” tego „urazu” kiepsko rokuje. Status zdrowotny i przydatność w meczach pucharowych pod wielkim znakiem zapytania.

Miro Radović – po problemach z pachwiną, wraca do treningów z drużyną pod pełnym obciążeniem dopiero na obozie w Hiszpanii, wystarczy mu czasu na dojście do formy?

Dossa Junior – po kłopotach z łydką - jw.

Jakub Rzeźniczak  - nie zagrał w pierwszym sparingu z Viktorią, ale już ponoć wraca do zajęć.

Jakie wnioski należy wysnuć z powyższej wyliczanki? O Brzytwie i Ondreju możemy na jakiś czas zapomnieć, ten drugi  to w chwili obecnej „najlepszy towar” na Ł3 i jego pozytywna rola w drużynie jest niepodważalna, ale czy ta strata będzie niepowetowana? Przyznaję wolę Legię z Dudą i Rado w ofensywnym środku, czyli uważam że gra z fałszywą dziewiątką jest korzystniejsza, dla przeciwnika bardziej nieprzewidywalna i niebezpieczna, niż z klasycznym środkowym napastnikiem – egzekutorem.  Ale przecież Orlando Sa jako snajper swoich zagorzałych zwolenników posiada, którzy trochę pomstowali, że do tego grona się nie zaliczył norweski trener. W obliczu problemów Słowaka przed Portugalczykiem otwiera się zapewne największa szansa na potwierdzenie swojej wartości i udowodnienie sceptykom przydatności do pierwszej jedenastki. Przekonamy się też czy w stylu swojej gry Orlando przeszedł transformację i z samolubnego strzelca przeistoczył się na dobre w gracza kolektywnego, na czym chyba zależało i zależy Henningowi Bergowi. Symptomy tego jesienią były zauważalne, jak będzie wiosną?

Gdyby Berg pozostawał uparty, a Orlando formą nie imponował, naturalnym zmiennikiem Dudy jest Mateusz Szwoch i właśnie  on może mieć najwięcej do zyskania, również jeśli  jeszcze na dodatek Rado szybko do dyspozycji nie powróci. Nie jest wykluczone, jeżeli Rado nie będzie dawał rady, że ofensywne centrum może się składać okresowo z duetu Szwoch-Sa?  W tym miejscu należy się zastanowić, czy w takim razie „ubytek” w środku pola, należy uzupełnić nabytkiem w postaci rozważanego medialnie Michała Masłowskiego? Nie będzie to swoistym wyrazem braku zaufania do Szwocha, a w zasadzie podważeniem sensowności jego ubiegłorocznego sprowadzenia? Już wiadomo, że się nie sprawdził i nie podoła, a zatem że komitet transferowy sprowadzając  Mateusza trafił kulą w płot?

Masłowski według mnie to ciekawy piłkarz, tylko czy faktycznie wart  750 000 €, które podobno jesteśmy w stanie wyłożyć? Gdyby jeszcze nie rehabilitacyjne przerwy w grze, być może, ale w tej chwili? Przy tym piłkarz Zawiszy chyba lepiej jest predestynowany do gry na „8” niż bezpośrednio za plecami napastnika? Czyli rywal dla Jodły, lub partner do gry trzema pomocnikami, na wzór skorżowego tercetu: Vrdoljak-Borysiuk-Gol, tylko że Berg takiej taktyki raczej nie preferuje? W formie sprzed kontuzji Masłowski lepiej prezentował się od Helio Pinto, pytanie czy formę jednak odzyska i czy jest to warte ryzyka wyłożenia przytoczonej kwoty, o ile jest prawdziwa?

Porównania z Dudą nie mają sensu, a ze Szwochem? Kwestia czy warto też rozważać Dominika Furmana, snuć z nim jakiekolwiek założenia?

Drugi „ubytek” czyli Tomasz Brzyski też sprokurował testowanie „nabytku”. Nigeryjczyk Taye Taiwo CV jak na Ekstraklasę posiada imponujące, również w jego przypadku podstawowym zagadnieniem wydaje się jego obecna dyspozycja fizyczna. Jaki przebieg ma na liczniku i czy mocy w silniku jeszcze coś pozostało? O tym muszą zadecydować trenerzy, osobiście mam wątpliwości, czy absencja Brzytwy winna wywoływać popłoch. Jako laik, pitolnik zgadzam się z fachowcem, profesjonalistą  Adamem Nawałką, że dysponujemy niezłym lewym obrońcą i jest to Łukasz Broź, ta opcja uwzględnia rzecz jasna udany come back na prawą stronę Bartosza Bereszyńskiego. Pozostaje przekonać upartego Norwega, niestety z tym niełatwa sprawa. Berg stawia na Guilherme i trudno też mu się dziwić, bo Brazylijczyk jesienią na nowej dla siebie pozycji nie zawiódł, pytanie czy jest dla niego optymalna? Zweryfikowany pozytywnie Taye Taiwo daje ewentualnie możliwość wykorzystania Guilherme w przednich formacjach i jest to pociągająca wizja, której samemu jestem zwolennikiem, wszak z jednym zastrzeżeniem. Guilherme po powrocie na boisko, nie dał plamy, wypełniał postawione przed nim zadania, ale uwaga, pojedynków jeden na jeden raczej unikał. To było i spowodowane funkcją w zespole, starał się grać odpowiedzialnie, nie tracić piłek i to mu się chwali, ale ustawiany już jako ofensywny skrzydłowy w dryblingi na granicy ryzyka powinien wchodzić. Ciekawe jak mu to będzie ewentualnie wychodziło i byłbym wyrozumiały i cierpliwy gdyby początkowo miał z tym problemy. Czy przewlekła kontuzja odciśnie swoje piętno, czy będzie trwałe, czy do przełamania, tego o Guim jeszcze w 100% nie potrafię powiedzieć.

Dwa „ubytki” są dokonane, tak jak z powyższych rozważań wynika, jednak włosów z głowy rwać nie trzeba, szczególnie z łepetyny Henninga. Natomiast sen z powiek może spędzać  absencja tego trzeciego, którego kolano jest jednym wielkim znakiem zapytania. Moim zdaniem w tej chwili nie posiadamy alternatywy dla Ivicy Vrdoljaka. W pucharach taktyki nie zmienimy, a w dotychczasowej legijny kapitan odgrywał kluczową rolę, po stracie piłki, pod naporem rywala na własnej połowie, cofał się do linii defensywnej i grał trzeciego środkowego obrońcę. Kalinkowski temu nie podoła, brak mu doświadczenia, Jodła we własnym polu karnym to mina, próbowano z niego czynić obrońcę, ale gra w Legii udowodniła, że to pomocnik, który zbyt głęboko we własne pole karne cofać się nie powinien. Pinto z takimi zadaniami to koncepcja śmiechu warta! Zatem kto za Ivicę? W taktyce na puchary, bo na krajowym podwórku, przy prowadzeniu  gry, problem nie istnieje i ogrywany Kalinkowski i dogrywany Pinto powinni spokojnie dać sobie radę w uzupełnianiu Jodły. W odwodzie pozostaje jeszcze wszechstronny Furman.

Nie otworzymy się w Amsterdamie, pucharowej taktyki Berg nie zmieni, gdyby zabrakło Vrdoljaka, będziemy mieli większy problem niż nieobecność Dudy z Brzytwą razem wziętych, ci na swoich pozycjach mają zastępstwo, Ivica go nie posiada. Jeżeli już, defensywnym pomocnikiem wchodzącym pod naporem między dwójkę środkowych obrońców mógłby być w ostateczności … Kuba Rzeźniczak. Wówczas centralna para defensorów musiałaby się wyłonić z trójki Astiz, Lewczuk, Dossa Junior.

Właśnie nie wiem czy na klasowego defensora nie postawiłbym jako na „nabytek”? Tylko że na zgranie formacji i tak by już czasu zabrakło. Zatem wypożyczamy Taye Taiwo, transferujemy Michała Masłowskiego i modlimy się o zdrowie Ivicy Vrdoljaka???