Ekspert (czy to nadal?) brzmi dumnie

Lech mistrzem, stało się to, co w kościach czułem od jakiegoś czasu. Nie robię z tego dramatu, bo w końcu to sport i porażki mogą się przydarzyć każdemu.  Natomiast to, co od jakiegoś wypisują „dziennikarze” i „fachowcy” to jest jakieś zbiorowe bielmo połączone z hipokryzją i nad tym przejść bez słowa nie jestem w stanie.

Legia walkę przegrała o najważniejsze trofeum i to jest fakt, bo tylko tak można traktować brak mistrzostwa, ale twierdzenia naszych „wszechwiedzących”, że przegrała, dlatego bo Lech był o niebo lepszy, albo, dlatego że Legia zlekceważyła tę ligę to już spora nadinterpretacja. Niestety o ile tego typu oklepanych „mądrości” można przeczytać bez liku, o tyle brak jakiejkolwiek analizy przyczyn tego, co się stało to już jawna kpina z kibiców. Osobiście chętnie przeczytałbym, co i dlaczego zawiodło, ale chciałbym żeby to były fachowe, najlepiej podparte przykładami analizy, z których moglibyśmy się czegoś dowiedzieć. Niestety zamiast fachowych rozważań karmi się nas banałami, a co gorsze część z nich trafia na podatny grunt i zaczyna żyć własnym życiem. Dlatego po raz pierwszy w życiu postanowiłem coś napisać i choć wiem, że nie będzie to dzieło wiekopomne to jednak mam nadzieję, że pozwoli zrozumieć, co powoduje, że w moim odczuciu słowo „ekspert piłkarski” staje się mocno zaśniedziałe. Poniżej kilka „eksperckich” cytatów, które postaram się omówić:

Zbigniew Boniek (prezes PZPN): -Lech był bardziej regularny od Legii. Wyniki jego meczów nie powalają, ale to warszawski zespół przegrał dziewięć spotkań ligowych, a Lech tylko pięć. Kolejorz zasłużył na tytuł, Legia jest sama sobie winna.

Lech był bardziej regularny. Ciekawa teza szczególnie, że podsumowanie całych rozgrywek wygląda następująco:

Na 37 meczów Legia zanotowała mniej połknięć (za takowe uważam brak kompletu punktów w danym spotkaniu) 18/16 a co za tym idzie siłą rzeczy musiała grac regularniej (o ile za kryterium regularności przyjmiemy wygrywanie). Co ciekawe na finiszu rozgrywek oba kluby zdobyły tyle samo punktów i to pomimo tego, że w bilans spotkań bezpośrednich zdecydowanie wypada na korzyść Lecha (2/1/0).

Sylwester Czereszewski (były reprezentant Polski): -Lech został mistrzem, bo piłkarze i trener Legii w pewnym momencie sezonu poczuli się chyba zbyt pewnie. Po dobrej jesieni w europejskich pucharach wszyscy w Warszawie sądzili, że liga wygra się sama. Kolejorz rozegrał mniej meczów, dlatego łatwiej było przygotować mu optymalną formę na koniec sezonu. Legioniści w ostatnich meczach sprawiali  wrażenie bardzo zmęczonych.

Kolejny ekspert i kolejna teza. Legia poczuła się pewna siebie. Wiem, że wielu kibiców też lubiło tak powtarzać, ale prawda jest taka, że to nie Berg i nie piłkarze twierdzili, że są mistrzami, to eksperci i dziennikarze uważali, że Legii nic stać się nie może i że mistrzostwo dla niej jest już przesądzone. W drugiej części pan Sylwester dotyka czegoś, co moim zdanie stało się przyczyną przegranej, czyli ilości meczów. Tyle, że przemyka po tym problemie nie zagłębiając w niego. Podczas gdy spojrzymy na liczby okaże się, że Legia rozegrała 59 spotkań, a Lech „raptem” 48. Nasi zawodnicy mieli w nogach te 11 spotkań więcej i to niestety było widać na finiszu. Oczywiście zaraz ktoś powie, że większość tych spotkań grana była jesienią i wtedy Legia dawała radę. Prawda tyle, że jak dla mnie nastąpiło po prostu przemęczenie i zawodnicy zostali zajechani jesienią, a wiosną odczuliśmy tego skutki.

Dariusz Dziekanowski (były reprezentant Polski): -Lech został mistrzem, bo miał lepszy kontakt z rzeczywistością niż inne drużyny. Nie prezentował się rewelacyjnie, ale grał solidnie.

Pan Darek wprowadza do oceny piłkarskiej nowe pojęcie „kontakt z rzeczywistością” przy całym szacunku nie potrafię odnieść się do tego terminu, ale pozwolę sobie skomentować drugie zdanie o solidnej grze. Otóż w tym sezonie w naszej lidze nie było żadnej drużyny, która grałaby solidnie. Poniżej zestawienie średniej ilości punktów poprzednich mistrzów, które pozwoli każdemu zrozumieć, co mam na myśli:

2014/2015 – 1,89
2013/2014 – 2,18
2012/2013 – 2,23
2011/2012 – 1,86
2010/2011 – 1,86
2009/2010 – 2,16
2008/2009 – 2,13
2007/2008 - 2,56

Jak widać, aby zdobyć mistrzostwo trzeba grać na poziomie 2,1 punktu na mecz. Sezony 10/11 i 11/12 były ewenementem i do dziś pamiętam jak bardzo wyrzekano na słabość ówczesnych ligowych triumfatorów.  Tym razem znów mamy mistrza ze średnią 1,8 i znów zamiast gonitwy hartów musieliśmy oglądać wyścig żółwi. Gdzie tu miejsce na solidność, o której mówi pan Darek?... Ja przyznaję, że jej nie znajduję.

Andrzej Iwan (były reprezentant Polski): -Trzeba docenić pracę Macieja Skorży, ale najlepszym trenerem Lecha w tym sezonie był Henning Berg. Zupełnie się pogubił. Legia cały sezon była faworytem, jednak zgubiła ich pycha.

Kolejny ekspert piszący o pysze, która zgubiła Legię. Naprawdę gdzie i w czym ta pycha się przejawiała? Może w tym, że Guilherme nie trafił z 7m do pustej bramki w meczu z Lechem czy może w tym, że Żyro nie trafił z 4m w meczu z Lechią, a może czas uznać, że to nie pycha, a po prostu brak... koncentracji, siły, umiejętności? Jeszcze raz podkreślę, to nie Legia koronowała się po rundzie jesiennej, to dziennikarze na siłę jej tą koronę na głowę wpychali.

Włodzimierz Lubański (były reprezentant Polski): -Kluczowy dla sukcesu Lecha był koniec sezonu. Jeszcze kilka tygodni temu Legia była zdecydowanym liderem z komfortową przewagą nad resztą stawki, a w rundzie finałowej podręcznikowo tę przewagę roztrwoniła. Wcześniejsza rywalizacja na kilku frontach nie powinna mieć aż tak wielkiego wpływu na postawę na finiszu sezonu. Wręcz przeciwnie, taka sytuacja powinna motywować. Dziwi więc tak fatalna postawa Legii. W Poznaniu za to mogą teraz świętować.

I znów przewaga roztrwoniona i znów bagatelizowanie ilości spotkań. Pisałem powyżej, ale tu tylko dodam, że jeśli za finisz uznamy rundę mistrzowską (w końcu jak wielu ekspertów lubiło podkreślać wcześniej gra się o połowę punktów i nie ma co się przemęczać) to Lech zdobył w niej 16 punktów, a Legia 14 (i to przegrywając z Lechem mecz bezpośredni). Ktoś napisze, że na Legię się nie dało patrzeć i że się męczyła, owszem, ale i Lech kilka razy prześlizgiwał się (Lechia czy Wisła) w swoich spotkaniach. Więc jeśli gdzieś Legia punkty roztrwoniła to raczej właśnie w rundzie wiosennej, gdzie straciła 5 punktów przewagi nad Lechem.

 Piotr Włodarczyk (były piłkarz Legii): -Lechowi w zdobyciu mistrzostwa pomogła rozczarowująca postawa Legii. W rundzie zasadniczej trener Berg stosował zbyt wiele rotacji, w efekcie, czego zespół tracił ważne punkty. Za mało uwagi poświęcano meczom ze słabszymi rywalami. Wiele szans zmarnowano, a Lech zwyczajnie to teraz wykorzystał.

Rozczarowująca postawa Legii, jeśli mowa o wiośnie to mogę się zgodzić, choć zabrakło mi analizy przyczyn takowej. Z tym, że o mistrza walczy się cały rok, a tu zarówno postawa Legii, jak i Lecha była tak samo rozczarowująca. Ale skupmy się na drugiej części, czyli stwierdzeniu, że Legia za mało poświęciła uwagi słabszym rywalom. No cóż po raz kolejny wynik punktowy tego nie potwierdza, bo w końcu mimo tego, że w meczach z Lechem ugraliśmy „aż” jedno oczko na koniec zdobyliśmy tyle samo punktów, co mistrz. Więc jeśli gdzieś tego mistrza straciliśmy to przede wszystkim w bezpośrednich meczach z Lechem.

Tadeusz Pawłowski (trener Śląska Wrocław): -Lech był drużyną taktycznie znacznie mniej przewidywalną niż Legia. Mówię to na podstawie naszych doświadczeń z przygotowań do meczów z tymi dwoma rywalami.

Na koniec najciekawsze stwierdzenie, Legia była bardziej przewidywalna, co jak rozumiem spowodowało, że łatwiej było z nią grać niż z Lechem. Zajrzyjmy znów w zestawienie, zajmę się ekstraklasowymi spotkaniami, bo PP rządzi się swoimi prawami. W Ekstraklasie Lech i Legia zagrały ze Śląskiem 3 razy i uzyskały identyczny bilans; po dwa zwycięstwa i remis. Tak, więc jeśli faktycznie Legię było łatwiej rozpracować to pan Tadeusz nie potrafił z tej wiedzy wyciągnąć dla swojej drużyny żadnej korzyści.

Po co to wszystko piszę? Otóż po to żeby uzmysłowić kibicom i to nie tylko kibicom Legii, że bardzo często to, co wygadują i wypisują fachowcy i dziennikarze z naszej rodzimej skopanej ma się tak do rzeczywistości, jak popisy naszych kopaczy do finału LM. Tak, więc nie powtarzajcie bezkrytycznie tych mądrość, tylko obserwujcie i sami starajcie się wyciągać wnioski, bo nawet, jeśli się w nich pomylicie to będą to wasze pomyłki, a nie opowiadane pod publiczkę dyrdymały z telewizji czy prasy.

Jestem kibicem Legii, żałuję, że nie zdobyliśmy mistrza, choć jak pisałem byłem z tym pogodzony, nie krzyczę o zmianę trenera miast tego wolałbym zmienić piłkarzy, mimo że nie podoba mi się reforma (wolałbym 10 drużyn) uważam, że dobrze się stało, że została ona przedłużona (i to nawet jeśli uznamy że Legia straciła przez nią mistrza), jest to mój pierwszy tekst i proszę o wyrozumiałość, a jeśli gdzieś coś przekręciłem to nie ze złej woli a tylko z braku doświadczenia.

I na koniec, koledzy kibice komentujcie, ale nie obrażajcie, bo dyskutując się rozwijamy a plując na siebie tylko budujemy mury z za które żaden argument nie trafi.