Postscriptum do wywiadu. Kwestia socios

Przygotowując pytania do prezesa Bogusława Leśnodorskiego, mocno naciskałem kolegów aby nie zapomnieli spytać  o socios, tym bardziej, że kiedy pisałem na ten temat, wyraziłem opinię, że to klub powinien być inicjatorem takiego ruchu. W rozmowie takie pytanie paść nie musiało, prezes sam poruszył ten temat, a szanowni koledzy tylko dopytali - co mnie cieszy.

Przypomnę fragment, o którym mowa: “Jest między nami wiele zbieżności. Na przykład aspekt społeczny funkcjonowania Legii - to jest dla nas bardzo ważne, mimo że jako społeczeństwo chyba jeszcze nie dorośliśmy do tego. A przecież Legia to tak duże dobro społeczne, że nie powinno być tak, że jest dwóch gości, którzy decydują o wszystkim. Dziś nie jesteśmy jeszcze do tego dojrzali, ale wydaje nam się, że docelowy model socios byłby bardzo pożądany. Bardzo duże jest do zrobienia społecznie i waga tego jest duża, to może mieć większe znaczenie niż pieniądze.” Prezes nadający na tych samych falach co ja Aż chciałoby się zacytować Kubę Rzeżniczaka. Można by napisać, że nowym właścicielom jest aż głupio, że sami kierują tak dużym dobrem społecznym. Nie jest to żadna kokieteria, jestem przekonany w stu procentach o szczerości tych słów. Na szczęście prezes to inteligentna bestia (za uczestnikiem wywiadu, sir Gawinem) i równie celnie zauważa, że jako społeczeństwo, jeszcze to tego nie dorośliśmy. Tu niestety ma ponownie rację.

Już pierwszy komentarz po przedrukiem fragmentu wywiadu na na warszawa sport.pl dobitnie potwierdza tezę prezesa. Nie będę cytował kretyna, ale sens był taki, że jak chcą pieniędzy, niech powiedzą jasno. Ilu jest tak myślących, skoro nawet na forum legionistów, wprawdzie pojedyncze, ale jednak podobne głosy dało się zauważyć. Drugim przykładem są sąsiedzi zza miedzy. X organizacji oddolnych, wszystkie ponoć marzące o wielkim klubie na Konwiktorskiej, a jednocześnie poprzez własne interesy ten klub niszczące od środka. Potwierdza to moją tezę, jeżeli budować to tylko po przez klub i jego struktury, każda inna forma doprowadzi do podobnych przepychanek jak w Polonii.

Cieszę się więc, że prezes to rozumie i wyraża chęć działań w tym kierunku. Osobiście jasno widzę kierunek preferencji i upodobań pana prezesa dotyczących kibiców. Jest dokładnie taki sam jak On, czyli prezes kibic. Kibic to ten, który żyje klubem 24 godzinę na dobę, aktywnie uczestniczy w życiu klubu. Nie, nie, do tej  kategorii prezes nie zalicza tylko kibiców z Żylety, a wszystkich spełniających te kryteria. Śmiem twierdzić,  że kibic50, nasz komentator i zagorzały, zaangażowany kibic z białej trybuny, to dla prezesa dokładnie to samo. Jeden i drugi żyje klubem, czerpie energię z bycia kibicem Legii, uczestniczy w codziennym życiu klubu, czy to przez obecność na legiinych stronach, czy na meczach, a właściwiej byłoby napisać i tu i tu.

W takim zapatrywaniu się na kibica przez prezesa widzę zwątpienie sir Gawina, który w jednym z ostatnich komentarzy pod wywiadem napisał tak: “A kiedyś kurczę marzył mi się kompromis, duże stadiony, wyraźnie podzielone na trybuny dla ultrasów i normalsów, na jednej części oglądanie meczu na stojąco, śpiewy i flagi, na drugiej, niech będzie nawet ten wyśmiewany teatr. Aktualnie jestem na etapie utraty złudzeń - to są wykluczające się modele, bo nawet relatywnie niewielkie przenikanie pierwszej grupy na pozycje drugiej, w zasadzie tę drugą eliminuje. Do przyciągnięcia na Legię i zatrzymania "widza" na dużą skalę trzeba by wiele rzeczy wręcz wywrócić do góry nogami. Sądzę, że raczej nie ma na to szans.“

Nie będę ukrywał, sir Gawina zwątpienie bezpodstawne nie jest, szczególnie jeśli zgodzicie się ze mną w kwestii widzenia tych spraw przez prezesa. Czyt jednak takie postawienie sprawy niweczy model socios? Moim skromnym zdaniem absolutnie nie, ponieważ będzie to zależało tylko i wyłącznie od nas samych. Dzięki modelowi socios prezes zyskuje dalsze zastępy tych, którzy chcą coś pozytywnego robić dla nas, dla Legii, co przecież jest bardzo fajne. Uaktywnią się w ten sposób wszyscy ci, którzy do tej pory nie widzieli miejsca dla siebie w SLW, a sami z bardzo racjonalnych względów nie próbowali zakładać i działać w innych strukturach.  Model socios spowoduje jedno, tacy jak my w prosty sposób dotrą do prezesa, zasygnalizują własne widzenie spraw, będą mogli własne wizje przedstawić i działać tak, aby były realizowane.

Na dziś zupełnie nie dziwi mnie sytuacja, w której większość z nas jest sceptyczna. Choćby akcja biletów - cegiełek dobitnie pokazała, gdzie jesteśmy. Choć tak szczerze to przykład z  Apollonem dobry nie jest, za dużo było emocji i podtekstów. Nie sprzyja takiemu modelowi również sytuacja ekonomiczna większości z nas, jesteśmy jeszcze cały czas społeczeństwem mało zasobnym, chyba jednak biednym. Nie sprzyja takiemu modelowi nasz charakter, powiedzenie gdzie dwóch Polaków tam trzy zdania, niestety jest  mocno prawdziwe. Czy to znaczy, że mamy zrezygnować, czekać, odkładać temat na święte nigdy? Moim zdaniem absolutnie nie. Nie od razu Kraków zbudowano, więc im wcześniej zaczniemy, tym lepiej. W krajach, gdzie taki system działa, też przecież kiedyś zaczynali, udało się, więc i nam się uda. Początki bywają trudne i nie liczmy na sukces już na starcie, nie róbmy tego dla nas, nie róbmy  tego na dziś, zróbmy to dla Legii.

Panie prezesie, tu nie ma co się zastanawiać, debatować, analizować, sondować. To trzeba zrobić - im wcześniej, tym lepiej.