Bieg Rzeźnika - Jakuba

Bieg Rzeźnika, jeden z najtrudniejszych, najbardziej popularnych i upragnionych do skończenia wyścigów górskich w Polsce na dystansie ultra. Niemal 80 kilometrów do pokonania bieszczadzkim czerwonym szlakiem, z Komańczy przez Cisną, góry Jasło i Fereczata, Smerek oraz połoniny do Ustrzyk Górnych.

Wymagające podejścia i trudne, techniczne zbiegi, błoto, strumienie przecinające szlak, niekiedy deszcz, czasem upał. W sumie 3235 metrów pod górę, walka z obtarciami, pęcherzami, bólem mięśni, z własną psychiką. Bieg Rzeźnika to kultowa impreza.¹

Zdaje się, że Jakub Rzeżniczak uczestniczy we własnym futbolowym górskim maratonie, pnie się w piłkarskiej karierze żmudnie, cierpliwie, wytrwale, gdy zda się, że osiąga topowy cel, leci w przepaść, długo przebywa w dolinach, w znoju i w walce z przeciwnościami, później,  ponownie osiąga przełęcz, tak jak obecnie... i gdzie dalej ścieżka go zaprowadzi, w dół, czy w górę!?

W decydującej batalii w Bukareszcie nasz „niestrudzony maratończyk”, o ile nie zajdą żadne niespodziewane przypadki raczej weźmie udział, to jest właśnie przełęcz, na którą się wspiął, dylemat postawiony przed trenerem brzmi, a może raczej brzmiał, na jakiej pozycji Kuba miałby wystąpić.

Sobotnia katowicka konfrontacja chyba wskazuje, że w środę z dwójki ekswidzewiaków, jeden starszy wiekiem zostanie desygnowany na flankę, a drugi młodszy, ale z dłuższym legijnym stażem, na środek obrony. Czy na stałe zagości na tej pozycji w Legii, o tym zadecyduje właśnie „rumuński egzamin”. Poważna, ciężka próba, ale tym bardziej miarodajna, gdyby została zaliczona, wówczas zapewne Kubę w centrum defensywy trudno by było zdystansować i rekonwalescentom Astizowi z Sulerem, również młodemu Cichockiemu, nie wspominając o Jodle, zdecydowanie lepiej adaptującemu się, jako defensywny pomocnik.

Stawka jest wysoka, nawet bardzo, bo może się odnosić nie tylko do klubu, ale i reprezentacji. W niej w bloku obronnym kłopoty są permanentne. Kamil Glik kapitan Torino wydaje się pewniakiem, ale kto ma mu partnerować już tak oczywistym nie jest? Damien Perquis co prawda w Betisie bieżącą inaugurację w Primera Division zaliczył, ale z kiepskimi recenzjami, a grono medialnych krytyków pod przewodem Wojtka Kowalczyka posiada spore. Bartosz Salamon zanim zacznie myśleć o reprezentacyjnej jedenastce musi zaistnieć na poziomie Serie A w Sampdorii. Do Jędzy na środku Fornalik sprawia wrażenie uprzedzonego, a kłopoty z kontuzją Piszczka bardziej prawdopodobnym czynią z niego alternatywę po prawej stronie.
Pozostaje dwóch piłkarzy grających na tej samej pozycji i bezpośrednio rywalizujących o Ligę Mistrzów. Już dziś możemy stwierdzić, że jednego środkowego defensora na tym poziomie będziemy mieli, pytanie tylko, którego?

Łukasz Szukała, czy Jakub Rzeźniczak, kto wyjdzie zwycięsko z pojedynku?

Rzeźnik na środku defensywy w eliminacjach Champions League i w Brazil World Cup 2014!? Gdyby wiosną ktoś taki scenariusz roztaczał, mhm, rzec fantasta, to za mało

Dla Kuby dwumecz ze Steauą, nie musi, ale może być bardzo ważnym punktem w karierze, o ile swoją wartość na środku defensywy potwierdzi. To jest jego górska przełęcz, z której już widać i wierzchołki „na wyciągnięcie ręki” i szlak na nie, ale też poślizgnąć się na urwisku, stracić równowagę po jednym małym błędzie jest bardzo łatwo, a wówczas można i polecieć głową w dół w przepaść, trafić na ławkę rezerwowych i z niej oglądać pomykających chyżo po boisku: Bereszyńskiego, Brozia, Astiza, Cichockiego.

W przyszły wtorek po rewanżu, będzie już również wiadomo po czyjej stronie objawi się przewaga w negocjacjach z przedłużeniem kontraktu, komu przyjdzie dyktowanie warunków, a komu modlitwa o ich zaakceptowanie.

Jan Urban za pierwszej kadencji uczynił Rzeżnika bocznym obrońcą, powątpiewałem w skuteczność przemiany, w walory ofensywne Kuby niezbędne na tej pozycji nie wierzyłem, jak się okazało – opacznie. Teraz w come back na pozycję środkowego jakoś również przekonania nie miałem, sam trener chyba podobnie, skoro transferu obrońcy się dopominał, ale „wyjście awaryjne” póki co, sprawdza się nad wyraz dobrze, a szkoleniowiec gdy raz się zdecydował i nie zawiódł wydaje się konsekwentny w wyborze.

„Bieg Rzeźnika” ma jedną swoją ważną specyfikę. Sukces nie zależy od indywidualnej formy, biorą w nim udział dwuosobowe zespoły, a w klasyfikacji liczy się czas drugiego z duetu na mecie. Tak i w futbolowym „biegu” o tu bi or not tu bi zadecyduje współpraca całej linii defensywnej, ale ze szczególnym uwzględnieniem wzajemnego zrozumienia i uzupełniania się pary środkowych.

Po rewanżu z Molde rozradowany Kuba tandem z Dossą Juniorem określił na twitterze jako „legijną ścianę”.

Przeciwko „małpim wrzaskom” w Chorzowie skierowanym w kierunku Portugalczyka zdecydowanie zaprotestował. Oby fundament „the Wall” okazał się stabilny i wytrzymał próby demontażu przez Steuaę. O nim, choć z oporami, w necie tak między innymi opowiadał:

Bieg Rzeźnika przez połoninę zwaną Molde, ze szczegółami wyglądał w ten sposób:

Czy zatem z przełęczy o nazwie „Steua Bukareszt” podąży w górę, czy w dół?

Ostatnia refleksja.

Jak na środkowego obrońcę szczególnymi warunkami fizycznymi Kuba Rzeźniczak nie dysponuje - wzrost 180 cm, waga 79 kg, ale pod tym względem przebija na przykład kogoś takiego jak Fabio Cannavaro, mistrz świata i najlepszy piłkarz 2006 roku, środkowy obrońca o parametrach -  wzrost 176 cm, waga 75kg. Oby Kuba choć w połowie klasą mu dorównał.

Aneks

W Biegu Rzeźnika już stałym jego uczestnikiem jest eks-legionista, redaktor Marcin Rosłoń², tak się zastanawiam czy w parze z przyjacielem obecnym klubowym skautem Tomaszem Kiełbowiczem, lub z naszym głównym bohaterem, zawziętym i niestrudzonym ‘Rzeźnikiem – piłkarzem’ stworzyliby ‘dream team’ i pokonali 80 górskich kilometrów w limicie czasowym poniżej 10 godzin? Ponoć to gwarantuje przynależność do samej Ligii Mistrzów! Ciekawe, którą łatwiej osiągnąć, bieszczadzką, czy europejską futbolową!?