Farbowany As Rado!?

W poniedziałek 25 marca w "Asie wywiadu" Miro Radović oznajmił, że za cztery tygodnie, o ile jego wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie, może stać się posiadaczem polskiego obywatelstwa. Przeprowadzający wywiad Patryk Mirosławki z możliwości gry Serba, z polskim paszportem, w biało-czerwonej, reprezentacyjnej koszulce, uczynił podstawowy temat dużej części swojego programu. Rado chociaż kiedyś wypowiadał się sceptycznie odnośnie takiej ewentualności, w tej chwili, aczkolwiek przed złożeniem jakiejkolwiek deklaracji się wzbraniał, też jednoznacznie niczego nie wykluczył.

Miro Radović z orłem na piersiach, lekiem na kłopoty Fornalika, to pomysł dobry, czy zły?

Od strony sportowej, biorąc pod uwagę obecną dyspozycję Rado, jego rolę jaką spełnia w Legii, a która wydaje się nie do przecenienia oraz uwzględniając problemy nękające kadrę, to taka opcja sprawia wrażenie nie tylko godnej rozważenia, ale wręcz pożądanej. Rado udowodnił, że może grać centralnie za plecami napastnika, może łamać akcje z lewego skrzydła wchodząc w pole karne, może się wymieniać pozycjami na prawej flance, w formie którą prezentuje, śmiało pretenduje do miana najbardziej wartościowego piłkarza polskiej ligi. W zestawieniu z Ludo Obraniakiem, w konfrontacji umiejętności z Radkiem Majewskim, wydaje się opcją bardzo ciekawą.

Prezes PZPN, Zbigniew Boniek zdecydowanie oświadczył, że do kadry powinni być powoływani obywatele polscy posługujący się językiem polskim. "Gruba kreska" dotyczy dotychczasowych "farbowanych lisów". Rado językiem polskim operuje, z akcentem, ale bez problemów, porównania pod tym względem z "francuskimi Polakami" mowy być nie może, gdyby Ludo dysponował takim zasobem słów jak legionista, być może swoje problemy potrafiłby rozwiązać.

Wydaje sie, że Rado złożył papiery o przyznanie obywatelstwa, na podobnych zasadach jak Aleksandar Vuković, jeżeli je otrzyma, to w oparciu o ścieżkę legislacyjną i jej wymogi dotyczące każdego obcokrajowca starającego się o polski paszport. Żadnej taryfy ulgowej, trybu prezydenckiego, wstawiennictwa i lobbowania kogokolwiek tu chyba nie było!?

Czy zatem do Miro Radovića, gdyby urzędowa procedura pozytywnie się zakończyła, dokumenty otrzymał, to powołanie do reprezentacji od Waldemara Fornalika powinno być wysłane?

Moim zdaniem, mimo wszystko sprawa nie jest jednoznaczna, osobiście mam rozterki.

Drażni i irytuje mnie gdy w takich sytuacjach podnosi się aspekt przydatności sportowej. To znaczy jeżeli ktoś dysponuje polskim paszportem, to o powoływaniu do kadry narodowej, winna decydować klasa i umiejętności sportowe, jeżeli jednak to doraźna potrzeba sportowego sukcesu decyduje o przyznaniu obywatelstwa, to we mnie budzi się sprzeciw. Na tej zasadzie, gdyby tylko Wahan Geworgian był lepszym piłkarzem, to przeciwko jego grze w biało-czerwonych barwach nic bym nie miał, dopingował i wspierał bez jakichkolwiek dylematów, ale takowe już posiadałem, a nawet byłem deklaratywnie przeciwny gdy kwestia dotyczyła, skądinąd bardzo sympatycznego, przeze mnie lubianego Rogera Guerreiro.

Rado paszportu na warunkach specjalnych nie otrzyma, zatem przypadek "Jasia Rodżerskiego" go nie dotyczy, teoretycznie skoro wymogi formalne spełni, żeby być polskim obywatelem, to dlaczego jego prawa obywatelskie mu ograniczać i odmawiać prawa gry w polskiej reprezentacji?

A jednak sam Radović wypowiadał się sceptycznie o procederze "farbowanych lisów", wolałbym żeby w kadrze występowali rodacy, współobywatele, dla których reprezentowanie barw Polski jest nadrzędnym celem, wyborem przed wszystkimi innymi. Jeżeli ktoś zakłada koszulkę z białym orłem, to nie chciałbym, żeby to polegało na zasadzie, że tęskni za czarnym, lub za kogutem, a biały orzełek jest tylko wynikiem tego, że na przywdziewanie innych emblematów zabrakło szans.

Z drugiej strony mam szacunek, uznanie dla Bogdana Wenty, ten jasno i bez ściemy opowiadał o grze dla reprezentacji Niemiec:

"Pochodzę z Pomorza, a tam chyba każdy ma jakieś związki z Niemcami. Oczywiście, że miałem rozterki. Tym bardziej że ja nie przyjąłem podwójnego obywatelstwa, tylko zmieniłem polskie na niemieckie. Tak mi to wytłumaczono w ambasadzie. Teraz nie mam polskiego paszportu. To była trudna decyzja, ale musiałem ją podjąć. Urodziło mi się dziecko, chciałem pozostać w Niemczech – powiedział Wenta.

Zawodnik powiedział też, że jego główną motywacją była chęć zagrania na Igrzyskach Olimpijskich: Zmieniając reprezentację, nikogo nie zdradzałem. Dla mnie zawsze najbardziej liczył się start w igrzyskach. Pojechałem do Sydney z Niemcami. Było to wielkie przeżycie. Zrobię wszystko, aby czegoś podobnego dostąpić z polską kadrą już jako trener.

Nie zapominam, gdzie się urodziłem, gdzie mieszka moja rodzina i gdzie nauczyłem się grać w piłkę ręczną. Zawsze czułem się Polakiem i teraz chcę odwdzięczyć się krajowi, który dał mi tak wiele – wyznał dziennikarzom przed finałowym spotkaniem podczas MŚ 2007." (wikipedia.org)

Nie mam szczególnej pretensji do przedstawiciela piłki ręcznej Wenty, zatem wobec futbolisty Rado również powinienem być wyrozumiały i ewentualnie gdyby to nastąpiło zaakceptować go w biało-czerwonych barwach!?