Nie chować głowy w piasek

W przyszły piątek Legia ma podjąć na swoim stadionie drużynę Polonii Warszawa. Oba zespoły dobrze spisują się w lidze, grają ofensywny, widowiskowy futbol, zapowiada się niezwykle interesujący mecz. Niestety, sportowy aspekt widowiska wydaje się schodzić na dalszy plan, a organizatorom sen z powiek spędza sytuacja na trybunach.

Z żalem oświadczam, że nie mogę poprzeć stanowiska naszego klubu w sprawie meczu derbowego.

Nie przypadł mi do gustu już pierwszy pomysł przełożenia tego spotkania na inny termin. Jest to w mojej ocenie koncepcja równie zawodna jak zamykanie trybun, nie podejmująca próby rzeczywistego rozwiązania problemu, lecz odsuwająca w czasie wszelkie mogące ewentualnie nastąpić przełomowe decyzje i wydarzenia.

Skoro Legia otwarcie przyznaje, że jest bezradna w próbach zapanowania nad grupami kibicowskimi, nie może zapewnić prawidłowego przebiegu imprezy masowej, powinna w zasadzie przyznać rację policji i przychylić się do wniosku o zamknięcie trybuny lub wręcz całego stadionu. Dotychczasowe stanowisko Legii opierało się przecież na naświetlaniu starań podejmowanych przez klub na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa na naszym obiekcie oraz na próbach przekonania administracyjnych decydentów, że sytuacja na trybunach naszego obiektu nie jest na tyle niebezpieczna, by usprawiedliwiać zamykanie trybun, tymczasem wnosząc o przełożenie meczu, Legia całkowicie zmieniła front. Sytuacja finansowa klubu jest najwyraźniej na tyle zła, a obawa przed utratą planowanego przychodu z dni meczowych na tyle przemożna, że Legia postanowiła zagrać na zwłokę, wysyłając w świat przekaz, że potrzebuje czasu na dogadanie się z kibicami i złagodzenie sytuacji. Byłem tym pomysłem bardzo rozczarowany, nie potrafiąc dostrzec w nim logiki ani przemyślanej celowości - jedynie lęk.

Sprawa jest niebyła, ponieważ w jednej drużynie z Legią nie chciała zagrać Ekstraklasa i prośbę naszego klubu odrzuciła. Pojawił się więc pomysł inny - by nie wpuszczać kibiców gości. Kolejna koncepcja oparta na próbie doraźnego zminimalizowania ryzyka, mająca swoje korzenie w co najmniej dyskusyjnym założeniu, że brak kibiców gości nie prowokuje kibiców gospodarzy do produkowania zwiększonej ilości wulgaryzmów, czy innych plemiennych zachowań mających na celu wykazanie swojej wyższości w kibicowskim światku.

Niestety, wysuwając podobny pomysł, Legia ustawiła się w jednym szeregu z obficie występującymi w naszej piłce hipokrytami, którzy pod byle pretekstem zamykają swoje stadiony dla kibiców gości. Unikanie kibiców gości to plaga Ekstraklasy, epidemia, z którą należy walczyć wszelkimi możliwymi sposobami, godzi ona bowiem w istotę sportu jako takiego. Szczerze brzydziłem się na przykład wiosenną decyzją działaczy Śląska Wrocław,  którzy zamknęli dla kibiców gości swój nowiutki, nowoczesny stadion pod groteskowym pozorem braku odpowiednio wydzielonego sektora, odczuwając jednocześnie pewnego rodzaju dumę, że Legia należy do tego coraz węższego grona polskich klubów, które starają się nie naruszać pewnych pryncypiów i nie promować cwaniackiego dziadostwa.

Cóż mogę powiedzieć teraz? Zakaz wpuszczenia kibiców gości podyktowany lękiem przed własnymi kibicami to wizerunkowa katastrofa. W dodatku, jak się wydaje, działanie podjęte w sposób nieprofesjonalny, nerwowy, bez należytego przygotowania. Pismo Polonii w tej sprawie, dostępne tutaj, punktuje Legię w sposób przykry, bezlitosny, a jednak całkowicie zasadny.

Co teraz? Boję się, że klub przestaje się liczyć w tej rozgrywce. Legia pokazała w ostatnich tygodniach, że jest słaba, niekonsekwentna, że się miota, że tak naprawdę nie wie co robić. Klub został wciśnięty pomiędzy kibiców nie zainteresowanych rozstaniem się ze swoimi kontrowersyjnymi przyzwyczajeniami, nawet za cenę utraty dostępu do meczów rozgrywanych na Łazienkowskiej, pomiędzy władzę dążącą do spacyfikowania głośnego medialnie poletka, wreszcie pomiędzy brutalne realia ekonomiczne, którą mówią, że bez określonego przychodu z dni meczowych, budżet firmy może się w nieodwracalny sposób załamać. Pułapka.

Sytuacja jest piekielnie trudna. Największa odpowiedzialność spoczywa teraz na kibicach, na tym elemencie całej układanki, który z racji swojej specyfiki jest najtrudniejszy do opanowania i ukierunkowania na działania przemyślane, skoordynowane, konsekwentne i spójne. To kibice muszą być w całej sytuacji najmądrzejsi. W przyszły piątek nie może nam tej mądrości zabraknąć.

Myślę że warto pamiętać, że firma ITI ryzykuje tylko pieniądze. Niech to będzie nawet dwieście milionów złotych, o których pisał ostatnio 'Fakt', to jednak nadal tylko pieniądze i zaledwie dwieście milionów. My, kibice, w istocie ryzykujemy znacznie więcej.