@ Senator:

Widzę że a-c10 , Dalkub uważają Papszuna za idiote

Skąd ten wniosek? Nie, nie uważam Papszuna za idiotę. Uważam go za gościa, który w pewnym momencie strasznie obrósł w piórka, potem zaliczył dość bolesne zderzenie z rzeczywistością, obecnie zaś działa w (co najmniej delikatnej) desperacji. Całkiem bowiem prawdopodobne, że właśnie dostał jedną z ostatnich (jeśli nie zgoła ostatnią) szansę na odejście z Rakowa na własnych warunkach i zapewnienie sobie miękkiego lądowania.

@ Iocosus:

Fajna ta wersja obozu Papszuna. Taka nie za prawdopodobna Szkielet fabularny jak w polskim rom-comie, niby jakoś się trzyma, ale z kilometra widać, że posklejano go na ślinę i połapano na trytytki

Ja bym się cofnął jeszcze o rok. Późną wiosną’23 Marek Papszun zdobywa z Rakowem historyczne Mistrzostwo Polski i odchodzi z klubu. Nie chce walczyć o LM. Nie chce bronić tytułu. Chce kontynuować trenerską karierę w jakimś przyzwoitym klubie zagranicznym i jest głęboko przekonany, że już niebawem takowy się po niego zgłosi. Niestety, dni mijają, kleją się w tygodnie i miesiące, po mediach niby fruwają mniej, lub bardziej odrealnione pogłoski łączące go z tą, czy tamtą ekipą, ale telefon pana Marka uparcie milczy. Po prawie roku na bezrobociu Papszun po raz drugi w karierze łapie wyciągniętą w jego stronę dłoń Świerczewskiego. I właśnie wtedy, gdy panowie są już po słowie, na stole ląduje konkretna oferta Hajduka Split.

Mhmmm. Jasssne. I tak to było, Wysoki Sądzie

Zastanawia mnie jeszcze jeden, jak do tej pory nie poruszony wątek tej historii. Popraw mnie, Iocosusie, jeśli coś pokićkałem z chronologią, ale jakoś tak w marcu’24 pożegnaliście Kostę Runjaicza, prawda? Papszun prawie na pewno był wówczas bezrobotny i jeszcze nie dogadany ze Świerczewskim na powrót. Czy perspektywa pracy w Legii nie była wówczas dla niego kusząca? Czy w tamtym momencie jego sentyment do Waszego miasta i klubu miał jakieś, nie wiem, wychodne…?

Świerczewski wypromował Papszuna, a Papszun wypromował Raków Świerczewskiego.

Niby tak, ale w tym układzie zdecydowanie nie ma symetrii. Marek Papszun to po prostu dobry, może nawet bardzo dobry trener. Niczego mu nie ujmując, jeden z wielu. Natomiast Michał Świerczewski to ewenement na skalę światową. Pokaż mi, proszę, innego właściciela klubu (współrzędne geograficzne bez znaczenia), który jakkolwiek starannie wybrawszy trenera zdecydowałby się na de facto wręczenie mu kluczy do całej organizacji i ograniczenie swojej roli do autoryzowania kolejnych, coraz to tłustszych przelewów.

Zakochany facet przy kasie, nie będzie zwracał uwagi ile butów i kiecek kupuje jego partnerka (…) Gdy jednak afekt przemija

Jasne. Tyle tylko, że moim zdaniem tu nigdy nie było żadnych afektów. Żadnego romantyzmu. Czysty, bezlitosny pragmatyzm. Ten sam, który w chwili obecnej najprawdopodobniej dość głośno podpowiada Świerczewskiemu, że Papszun z drugiej kadencji to nie Papszun z kadencji pierwszej.

Saga trenerska według Łukasza Olkowicza, fragmenty eposu:
" ... najpierw trzeba cofnąć się do wiosny 2024 r. i przedstawić wersję obozu trenera. Częstochowianie są po słabym sezonie w Ekstraklasie, który zakończą na 7. miejscu, co oznacza brak kwalifikacji do pucharów. Świerczewski dogaduje się z Papszunem, co do warunków jego powrotu do Rakowa. Panowie podają sobie ręce. Później szkoleniowiec dostaje ofertę z Hajduka Split, a wszyscy wiedzą, że praca w zagranicznym klubie była jego celem. Zresztą również dlatego odszedł z Rakowa po mistrzostwie, bo liczył, że tytuł w Polsce będzie wystarczającym wabikiem dla prezesów z innych krajów.
Hajduk chce Papszuna, ale ten uważa uścisk dłoni ze Świerczewskim za wiążący i nie zamierza wycofywać się z ich ustaleń. Ofertę z Chorwacji odrzuca. Ale chce przy tym ugrać coś dla siebie. Porozumiewa się z właścicielem Rakowa, że w przypadku następnej oferty, którą trener uzna za atrakcyjną, ten nie będzie mu robił problemów z odejściem. I teraz kwestia interpretacji, co obaj ustalili. Czy atrakcyjna oferta dotyczy tylko klubów zagranicznych i reprezentacji Polski, czy również klubu Ekstraklasy?
To prawdopodobnie o tych ustaleniach z maja 2024 r. mówił Papszun na konferencji prasowej przed spotkaniem z Rapidem, gdy prosił, żeby "nie wyrokować, jeśli nie ma się pełnej wiedzy".
Kolejna wersja, jaka się pojawiła, dotyczy wydarzeń z tej jesieni, kiedy Raków się zaciął i przestał wygrywać. Wtedy częstochowianie zaczęli analizować rynek trenerski, co dziwić nie powinno, że klub przygotowywał się na różne scenariusze. Od dawna przy Limanowskiego cenią pracę Łukasza Tomczyka, trenera Polonii Bytom, który w przeszłości pracował w rakowskiej akademii. Po październikowym sparingu Rakowa z Polonią z tym trenerem rozmawiał Artur Płatek, nieformalny dyrektor sportowy częstochowskiego klubu. I teraz — to wersja usłyszana w klubie — Papszun dowiedział się o tym, że Raków rozgląda się na rynku i to miało go zdenerwować. Dalszym ciągiem było wysłanie z jego strony sygnału do Legii, że byłby zainteresowany pracą w Warszawie.
Legia liczyła, że Papszun sam załatwi sprawę rozwiązania kontraktu i na początku nie chciała się w to mieszać. Do tablicy została wywołana, gdy trenerowi nie udało się porozumieć ze Świerczewskim. (...)
Papszun dla wielu trenerów w Polsce stał się wzorem, jeśli chodzi o zdobytą władzę w klubie. Żaden inny szkoleniowiec w Ekstraklasie nie ma takiej, jaką on w Rakowie. To wielu może imponować. Rozrysowując hierarchię w częstochowskim klubie, to na szczycie piramidy jest Świerczewski, za nim był Papszun, po nim długo, długo nikt, gdzieś na dole prezes, a po nim dyrektor sportowy. (...)
Papszun z psychologicznego punktu widzenia jako trener wchodzi w dobrym momencie. Drużyna jest przybita, sami zawodnicy czują, jak mocno rozczarowują. Doświadczony trener może dzięki temu szybciej zdobyć ich zaufanie, by podporządkowali się jego metodom.
Piłkarzom Legii nie wszystkie muszą się podobać — delikatny szmer zdziwienia poniósł się po tym, gdy usłyszeli, że po każdym meczu będą musieli wypełniać ankiety, oceniać siebie i zespół. Ale generalnie wśród legionistów dominuje ciekawość nowego trenera, a nawet i ufność, że może ich wyciągnąć z obecnego kryzysu. Dla każdego trenera to dobry grunt, by od pierwszego dnia wprowadzać poprawki. (...)
Jeden z pracowników Legii, pamiętając nie tak odległe czasy rządów Feio, przyjście Papszuna komentuje w metaforyczny sposób: Mieliśmy u siebie syna diabła. Teraz przychodzi sam diabeł.
W Legii, klubie znacznie większym od Rakowa, jej byli trenerzy, gierki w środku wskazują jako powód, że po raz kolejny się nie udaje. Legia traci energię na wewnętrzne walki.
— Statki nie płyną w jednym kierunku, bo każdy chce ugrać swoje — podsumowuje jeden z byłych trenerów Legii.
Warunkiem, żeby w ogóle misja Papszuna w Legii się udała, a klub uniknął wewnętrznych dram, będzie oddanie mu władzy w stu procentach."
źródło: https://przegladsportowy.onet.pl/pilka-nozna/ekstraklasa/pilkarze-legii-zaskoczeni-uslyszeli-co-bedzie-kazal-im-robic-marek-papszun

ten popcorn nie byłby zły pod warunkiem, że klub/drużyna nie daje koncertowo dupy, ponieważ daje to jest on słodko gorzki albo wręcz gorzki

Acha , jeśli sam Świerczewski mówi że trzeba negocjować sumę odstępnego jasnym jest że w kontrakcie żadnej kwoty wykupu nie było. To tyle na temat dwóch , jednego czy fafnastu milionów .

Senatorze - samo to, że wydawało się poważny klub będzie bazował na zapewnieniu faceta, którego chce za trudnić iż "on to załatwi" pokazuje jakąś totalną dezynwolturę, coś niespotykanego w biznesie nie na poziomie korporacji ale na poziomie średnich i małych organizacji. Pierwsze pytanie powinno brzmieć - czy ma pan taką możliwość wpisaną w kontrakt - jeżeli nie kończę temat i mam trzy wyjścia:
1. Liczę się z koniecznością zapłaty za zerwaną umowę
2. Czekam na zakończenie kontraktu
3. Rezygnuję z zatrudnienia

Ta banda nieudaczników bo inaczej ich nie nazwę stwierdziła że może się uda, sprawa się upubliczniła a oni wyszli na debili do kwadratu - tyle w temacie. Ciekawe czy podpisali z Papszunem wstępną umowę

Senatorze chyba nadinterpretujesz - ja nie uważam Papszuna za idiotę, ja uważam decydentów w Legii w dziale sportowym za totalnych idiotów.

@ Iocosus:

Miedzy panami coś się chyba wypaliło

Myślę, że nie ma sensu aż tak głęboko kopać. OK, być może Świerczewski ma (miał?) pozaprofesjonalną relację z Papszunem. Przede wszystkim jednak, jest właścicielem – i kibicem! – Rakowa. Tymczasem Raków, jak sam niedawno wspomniałeś, zeszłej wiosny wypuścił z rąk Mistrzostwo Polski. Jasne, reakcja Świerczewskiego była bardzo stonowana. W zasadzie to jej nie było. Żadnego załamywania rąk, wściekłego poszukiwania winnych, polowania na czarownice, nic. No i fajnie, pełna profeska. Jestem jednak głęboko przekonany, że zarówno sama porażka (bo trudno to określić inaczej), jak i wypowiedź Papszuna, w której gratuluje drużynie wicemistrzostwa, pozostały panu M.Ś. w pamięci. Wydaje mi się również dość oczywiste, że częstochowski Szef Wszystkich Szefów oczekiwał, iż w bieżącym sezonie zespół zareaguje pozitivnie.

A z tym, co tu dużo gadać, trochę klops. Mamy końcówkę listopada i gdyby sezon skończył się dziś, Raków nie tylko nie odzyskuje tytułu, ale w ogóle jest poza Europą (przynajmniej jeśli chodzi o awans z ligi), zaś jego strata do lidera wynosi dokładnie tyle samo, co… przewaga nad strefą spadkową. Oczywiście, częstochowianie są na fali wznoszącej, kryzys z początku sezonu śmiało można uznać za skutecznie zażegnany. Po ewentualnym triumfie w zaległym meczu z Zagłębiem ich strata do lidera zmaleje do czterech oczek. A przypomnijmy, że tym liderem jest – z całym dlań szacunkiem – Górnik Zabrze, zaś do rozegrania pozostała wciąż ponad połowa spotkań. Odrobienie tego deficytu przez Raków to zupełnie realny scenariusz, nie żadne tam football fiction. Co więcej, ekipa z Limanowskiego nadal pozostaje w grze zarówno o Puchar Polski (niestety), jak i LKE. Summa summarum, to wciąż może być dla nich bardzo udany sezon i mówienie o jakiejkolwiek tragedii byłoby na tym etapie kompletnie bezzasadne. Ale! Szóste miejsce po piętnastu meczach. Aż siedem punktów straty do pierwszego miejsca. Tylko siedem punktów przewagi nad pierwszym miejscem oznaczającym degradację. I to wszystko w momencie, gdy ambitny boss mógłby oczekiwać pokazu sportowej złości i prób zmiecenia konkurencji z planszy. Nooo… Emmm… Ymmm… Staniki nie fruwają, nie ma to tamto.

Wreszcie kwestia być może najistotniejsza. Otóż w początkach swego władztwa w Rakowie Michał Świerczewski zasłynął swym przywiązaniem do zasady „kompetencje, nie reputacje”. Dlatego przecież, choć niewątpliwie miał środki na zatrudnienie znacznie bardziej premium szkoleniowca, postawił na szerzej nieznanego wuefistę z „obwarzanka”. I ówże wuefista przez długo bardzo pięknie mu się odpłacał. Również – przede wszystkim? – tym, że z kompletnie nie premium piłkarzy umiał poskładać czołowy zespół II ligi, I ligi, na koniec także Ekstraklasy. Dowody są trywialne, nie będę Cię zanudzać.

Złośliwie można by stwierdzić, że w zasadzie nie zmieniło się nic. Nadal reputacja Papszuna i ściąganych przezeń graczy jest odwrotnie proporcjonalna do osiąganych efektów. Tyle tylko, że teraz to Papszun jest premium. Ściągani na jego życzenie piłkarze – a zwłaszcza ich ceny – też.

Widziałem/słyszałem gdzieś (zabij, nie pomnę gdzie) ostatnio kapitalne porównanie: na rynku transferowym działający pod dyktando Papszuna Raków wygląda jak kobieta kupująca buty – zamówi dziesięć par, poprzymierza, osiem odeśle, dwie zostawi. Ładne, prawdaż? Tyle, że taka hipotetyczna modystka za odesłane obuwie otrzyma zwrot. Raków za odesłanych piłkarzy już zdecydowanie niekoniecznie. Jasne, rekrutacja personelu kopiącego nie jest, nigdy nie była i nigdy nie będzie nauką ścisłą. Kosztowne pomyłki pozostają jej nieodłączną częścią, tak już to jest zrobione. Niemniej, jeśli trener, który swego czasu wynajdował kapitalne okazje na Vinted, teraz zatrważająco często myli się przy zakupach w coraz lepszych butikach – Houston…?

Biorąc to wszystko pod uwagę, całkiem możliwe, że wystarczyłoby, gdyby Legia okazała troszkę cierpliwości. Shit, nie macie stałego trenera od czterech tygodni. Skoro Wasze szefostwo doszło do wniosku, że Papszun i tylko Papszun, co szkodziło poczekać jeszcze dwa z hakiem? Po zakończeniu rundy można by usiąść ze Świerczewskim w gabinetowym zaciszu, spokojnie porozmawiać, przedstawić jakąś uczciwą ofertę i dopiąć swego. Za Papszunem – co chyba widać – niekoniecznie przepadam. Uczciwie jednak przyznam, że to przecież dobry trener, a mądrze przeprowadzona relokacja do Legii mogłaby – mimo czyhających raf – dobrze zrobić i jemu, i Waszemu klubowi, i Rakowowi nie inaczej.

A tak po pierwsze zrobił się potworny smród. Dariusz Mioduski, ten absolwent Harvardu, brylujący na salonach rzutki biznesmen, wyszedł na nadętego buca, którego ligowy konkurent bez żadnego wysiłku ustawił do pionu jak szczeniaka. Część tego odium na pewno spadnie na Wasz klub. Po drugie – i potencjalnie ważniejsze – okoliczności transferu Papszuna mogą bardzo wydatnie wpływać na skuteczność jego pracy w Warszawie.

Każdy polski klub, Rakowa i Legii nie wyłączając, mierzy się od czasu do czasu z sytuacją w której jakiś istotny zawodnik dostaje ofertę od kogoś tam i nagle zaczyna mu się w dupce palić. Już-już walizki spakowane, buziaczki, papatki, dzięki, trzymajcie się, miło było i w ogóle. W Częstochowie Papszun mógł takie eskapistyczne zapędy kontrować swoim autorytetem oraz argumentami o lojalności, wspólnych planach i ważnym kontrakcie. W Warszawie – jeśli M.P. wymusi przeprowadzkę tamże – autorytet dopiero będzie musiał zbudować (łatwo mu to nie przyjdzie), a na całą resztę pierwszy-lepszy „uciekinier” zareaguje salwą śmiechu. Ja pierdolę, Marucha, o czym ty w ogóle do mnie rozmawiasz…!? Lojalność? Kontrakt…!? Lol, dobre sobie. A ty, weź mi przypomnij, jak tu trafiłeś? No właśnie. To teraz zejdź mi z drogi i przestań się kompromitować!

Dziwna sprawa jest z tym Kroczkiem

Bardzo, baaardzo dziwna. Zwłaszcza w szerszym kontekście. W Cracovii nie radził sobie może jakoś fenomenalnie (no bo przecież by został), ale też nie było podstaw, by kibiców Wisły na nim wieszać. Ba, z każdym tygodniem pracy (?) pewnego renomowanego słoweńskiego trenera z przeszłością w Ligue 1 moja ocena kadencji Kroczka idzie w górę ;] OK, może zastępując Zielińskiego (którego zwolnienie było błędem i oby pan Jacek za chwilę nam o tym boleśnie nie przypomniał) D.K. został rzucony na zbyt głęboką wodę. Może w ogóle bycie pierwszym trenerem ekstraklasowego zespołu to dla niego na razie za wysokie progi. W końcu nie każdy jest Siemieńcem i nie każdy być nim musi. Niemniej, gdzieś na poziomie pierwszej, czy nawet drugiej ligi spokojnie mógłby się facet rozwijać, zbierać doświadczenie i za czas jakiś ponownie spróbować załapać się do elity.

Tymczasem Kroczek wybrał asystenturę, co samo w sobie już jest zaskakujące. W dodatku, asystenturę u Papszuna, co jest zaskakujące do sześcianu. Jasne, u M.P. terminowali Feio i Szwarga. Ale na ich dwóch przypada iluś tam innych członków sztabu, których trener (jeszcze) Rakowa bezlitośnie i bezceremonialnie poodpalał.

No cóż, pan Dawid śpi tak, jak sobie pościelił. Ale dlaczego sobie tak pościelił, tego kompletnie nie rozumiem.

Dalkub: „Co do Papszuna w Legii - jego przyjście będzie oznaczało chaos w całym klubie (...) Prawdopodobnie cała struktura działu sportowego idzie do zmiany i może taka jest potrzeba ale to będzie oznaczało chaos przez jakiś czas (...) cały ten dwór wiedząc o Papszunie, albo będzie szukał ewakuacji rozumiejąc że pewne czasy się skończyły, albo zacznie się grupować w różne koterie i czekać kiedy Papszunowi powinie się noga i będzie można zacząć go gryźć.” – sądzę mniej więcej podobnie i dlatego uważam, żeby coś takiego ukrócić i jak najszybciej zneutralizować wraz z nastaniem zamordysty Legia winna być skazana na jego dyktaturę. Na dworze legijnym nie powinno być wątpliwości, że Papszun jest prawą ręką Mioduskiego i ma jego bezapelacyjne pełne poparcie. Komu to nie będzie odpowiadało niech z Ł3 się ewakuuje, ale ci którzy pozostaną będą to musieli zaakceptować i się podporządkować.

Jeżeli Miodek na to się nie zdecyduje, będzie wolał zająć pozycję sprawiedliwego i dobrego zwierzchnika-rozjemcy w sporach ambicjonalno-kompetencyjnych między zamordystą/dyktatorem a dworem z Ł3 i Książenic to rozpęta dużo większą niż obecnie wojnę buldogów pod dywanem.

Papszun nie gwarantuje sukcesu, oddanie mu władzy to ryzyko, ale dyktator bez dyktatury to pewne fiasko i klapa projektu.

Albiceleste tak coś czułem, zapaliła mi się lampka z tyłu głowy, że mogłem coś pokręcić, ale ... dzięki za sprostowanie.

Dziwna sprawa jest z tym Kroczkiem, wychodzi na to, że Papszun stracił do niego zaufanie, a u Świerczewskiego również go nie ma. Gdyby było inaczej to pryncypał z Częstochowy nie rozmawiałby z Tomczykiem, to jest raczej potwierdzone, można spekulować kiedy rozmawiali i na jakie terminy się umawiali. W każdym razie w swych rozważaniach „kto po Papszunie” Kroczek wydaje się że nie był brany pod uwagę.
Odpowiedź na pytanie „kiedy” może być istotna dla Papszuna, bo ten układ między Świerczewskim a Tomczykiem nie wygląda na ruch raptowny spowodowany checią ewakuacji przez Papszuna. Jest plotka że umawiali się że Tomczyk obejmie Raków w czerwcu 2026 zanim Papszun chciał uruchomić swoją „klauzulę odejścia”. Gdyby tak było to „układ z Tomczykiem” mógłby być przyczyną szybszej decyzji Papszuna a nie konsekwencją z niej wynikającą.

Odnośnie emocji to uważam że wiele decyzji nie tylko w życiu „normalnym” ale również w biznesie lub polityce jest podejmowanych pod wpływem emocjonalnego impulsu, przeczucia, „instynktu”, a dopiero później jest dobudowywana do tego analityczna strategia i udowadnianie że to był ruch w szachach 5D. Pytanie jak bardzo emocjonalnie Świerczewski podchodzi do tego wszystkiego jest otwarte, ale jeżeli wcześniej rozmawiał z Tomczykiem to byłby znak, że samemu z Papszunem zamierzał się rozstać i nie byłaby to decyzja nagła pod wpływem impulsu.
Miedzy panami coś się chyba wypaliło i tak długo wytrzymywali ze sobą!

No to pogdybajmy, pospekulujmy, chociaż wciągnąłem się w coś innego, bo tej naszej "sagi" miewam już po dziurki w nosie, ale ... na zachętę dalkuba.

O ile Świerczewski się emocjonalnie nie zatnie, to Papszun najpóźniej na pierwszym treningu Legii w nowym roku już będzie jej trenerem (już albo dopiero, jak kto woli).
Raków bierze Tomczyka z Tych ponoć za 150 tys PLN (taka była klauzula). Ponoć z trenerem GKS dogadywali się już wcześniej, był szykowany na kontrakt od czerwca 2026, co być może też skloniło Papszuna do szybszego pożegnania z Częstochową. Jeżeli w tych plotkach coś pokręciłem lub pokręcę to proszę o sprostowanie.

Ktoś kto puścił newsa o rozmowach Papszuna z Legią ewidentnie go nie lubi. Sprawa się wysypała gdy Papszun w Rakowie chciał uruchomić klauzulę, która jednak "nie istniała". Papszun jest trudnym facetem we współpracy, a opinię chyba ma jeszcze gorszą od tego eufemizmu. W Częstochowie ponoć z dyrektorem Cyganem mu nie do końca po drodze, trener Kroczek ze sztabu w przypadku roszady na linii Warszawa - Częstochowa - Tychy zostaje na lodzie, zapewne to nie jedyni, którzy Papszunowi nie za dobrze życzą.

W Warszawie na "dworze" opisywanym przez Olkowicza, zakładam, że trener z opinią dyktatora/zamordysty wzbudza podobną niechęć jak jeszcze całkiem niedawno u Jacka Zielińskiego.

I w mieście cudów i w stolicy, w grze o tron, a w zasadzie o rangę namiestnika króla najważniejszego po władcach absolutnych czyli po Świerczewskim lub po Mioduskim Marek Papszun ma mało zwolenników, a w zasadzie powinien się podporządkować w Warszawie władzy dwóch konsulów: Bobica i Żewłakowa. Cóż by to była jednak za "gra o tron" lub o miano "wszechwładnego namiestnika" gdyby pan Marek z niej zrezygnował. Zaprzeczyłby własnej opinii o sobie i legendzie którą zbudował.
Sądzę, że jest wielu i pod Klasztorem i przy Ł3, którzy "za plecami" mocno by się ucieszyli, gdyby Marek Papszun został na lodzie, lub gdyby z Legii w niesławie musiał się szybko ewakuować.

Teraz mój osobisty wtręt o Papszunie. Otóż to nie jest trener z mojej bajki. Postrzegam go raczej jako pragmatyka, wpierw zabezpieczajacego dostęp do własnej bramki, a nastepnie szukającego szczęścia w ofensywie. Finezji od drużyny przez niego prowadzonej nie oczekuję, raczej ścisłego wykonywania nałożonych planów. Jeżeli będą wyniki to jakoś to może przebolejemy i łykniemy, tak jak początkowo był akceptowany Michniewicz, gorzej gdy tych wyników nie będziemy się mogli doczekać. Gdyby Papszun przegrał na finiszu mistrzostwo z Legią tak jak to zrobił tegoroczną wiosną z Rakowem to u nas byłby już okrzyknięty nieudacznikiem i frajerem, który wypuścił tytuł z rąk. Taki nieudolny trener byłby kolejnym dowodem, że król/władca nie potrafi wybrać odpowiedniej osoby na najważniejsze stanowisko w swoim państwie. Namiestnik zawiódł a monarchia byłaby zagrożona rewolucją, wzywaniem do niej, wszak kibicowski lud ciągle o niej marzy!

Nie pasuje mi Marek Papszun jako trener, ponieważ to jest szkoleniowiec, który w swojej drużynie chce mieć już ukształtowanych zawodników, a nie takich których musiałby kształtować, przyuczać. Trudno po nim oczekiwać cierpliwości i wyrozumiałości wobec nieopierzonych młodzieżowców. Na Ł3 chyba złożono w ofierze wprowadzanie narybku z Akademii do pierwszej drużyny, w imię jak najszybszego sukcesu na modłę Papszuna, czyli osiągniętego z doświadczonymi, ukształtowanymi ligowymi repami. Wszystko żeby odzyskać tytuły i uniknąć groźby wzywania do rewolucji!

Po tej subiektywnej uwadze i poprzednim spostrzeżeniu o nastawieniu wobec Marka Papszuna legijnego dworu, moja głowna refleksja z gdybologii stosowanej. Otóż jeżeli Mioduski zdecydował się na dyktatora/zamordystę chcąc uniknąć rewolucji, to musi temu dyktatorowi oddać pełnię władzy, przynajmniej nad wojskiem, armią, czyli nad całym pionem sportowym i tym co z nim związane. Jeżeli tego nie zrobi, to ten pomysł według mnie nie ma sensu. Jeżeli Marek Papszun nie będzie "Ręką Króla" to lepiej żeby go nie było. A jeżeli Marek Papszun ma odzyskiwać tytuły, to władzę dyktatorską musi sprawować minimum do końca sezonu 2026/27. Czyli ma trzy okienka transferowe na ułożenie kadry pod swoje dyktando. Dobór współpracowników w tym okresie również jest zależny tylko i wyłacznie od "zamordysty".

Pod dyktatorem zamordystą albo odzyskamy tytuł w 2027 roku, albo z dyktatorka vox populi uczyni loosera i przegoni z Ł3. Gorzej bo wówczas świta dyktatorka na Ł3 pozostanie i ją również trzeba będzie wymieniać.

Zatem w mojej gdybologi albo mamy dyktaturę Papszuna i sukces w 2027 roku, albo król zderzy się z dyktaturą proletariatu.

to pobawmy się w gdybologię stosowaną - biorąc pod uwagę poprzednie wybory naszych tuzów, sądzicie że kolejny przetrzyma dłużej niż do jesieni 2026? Jaki jest procent szans że tym razem będzie inaczej? przyjmując że tym nieszczęśnikiem kolejnym będzie Papszun, ilu z obecnych (wg mnie 3) dyrektorów sportowych powolutku pakuje swoje pudło i nie za długo zrobi papapapa. Mam jeszcze takich pytań w zanadrzu kilka - Iocosus liczę na ciebie w tej kwestii, choć na innych panów również

@dalkub: 'i jak w kontekście profesjonalizmu Legijnych decydentów podoba się panom saga z nowym trenerem na Ł3? Profeska co?'
Nie podoba mi się. Jeśli już zgłaszać ofertę (mam na myśli to https://legia.net/news/legia-zlozyla-oferte-za-papszuna/102294), to wolałbym bardziej na pewniaka. A nie na zasadzie, że obecny pracodawca dopiero się namyśli, a tak właściwie to nie wiadomo, czy cel w ogóle jest osiągalny. Nie wiem zresztą, która z krążących o możliwych warunkach odejścia Papszuna z Rakowa wersji jest prawdziwa. Czy był jakiś gentleman’s agreement między panem Świerczewskim a Papszunem, umożliwiający temu drugiemu odejście w dowolnym momencie w uznaniu minionych zasług? To, że Raków (jeśli to prawda, co piszą) nie godzi się na warunki teraz proponowane przez Legię, uważam jednak za rzecz normalną w negocjacjach. Sądzę, że ani Legii tak tanio i tak szybko się nie uda jak by sobie tego życzyła, ani Raków tyle nie dostanie odstępnego, ile by chciał.
Przy dyrektorach sportowych Bobiciu i Żewłakowie, których Mioduski zatrudnił, nie spodziewałem się tak czy owak pomyślnego obrotu sprawy. To też a konto tego, co cytuje Pietras. Wybrać takiego speca jak Iordanescu to nie lada sztuka. Dla mnie Iordanescu jest większą porażką pana Żewłakowa (i pośrednio pana Mioduskiego) niż Mileta Rajović.
A że nowego trenera nie mamy na skinienie palcem? Panowie macie wysokie wymagania - bo to ma być i jakość, i doświadczenie, i warsztat, i natychmiastowa dostępność. Jeśli tu przyjdzie, to po pierwszej przegranej najgłośniej będzie skomleć - ‘po co takiego zatrudnił? Po co nam taki? Wiadomo, że się Mioduski nie zna, to po co się pcha do wyboru trenera?’. Wiadomo - Wy byście lepiej wybrali. A póki co, dzisiaj, w ramach uprawiania polityki malkontenctwa, zarzut czynicie z tego, że jeszcze tego nowego trenera nie ma.
Biedna Legia.
Uważam, że pisanie o Astizie per ‘figurant’ jest obraźliwe dla niego, i ogólnie, dla ludzkiej pracy. Bardzo nie podoba mi się wylewanie w ten sposób własnych frustracji na inne, Bogu ducha winne, osoby. Macie (słuszne) pretensje do Mioduskiego, to dogryzajcie Mioduskiemu.

@dalkub

"Legia Warszawa informuje, że Edward Iordănescu z dniem 31 października przestał pełnić obowiązki trenera pierwszego zespołu Legii Warszawa."

To info oficjalne, nieoficjalnie się mówi, że klub już sporo wcześniej wiedział, że tak się stanie.
Za chwilę minie miesiąc jak Legia nie ma trenera (bo przy całym szacunku ale Astiz to jest tylko figurant) co w trakcie trwającego sezonu jest chyba ewenementem na skalę światową.
To się komentuje samo i dosadnie.
Przytoczę jeszcze tylko jedno ale jakże znamienne wydarzenie związane z funkcjonowaniem Legii jako klubu, chodzi o transfer Colaka -

"— Powiem szczerze, dostałem koło 17 telefon od dyrektora sportowego Górnika i byłem trochę zaskoczony. Bo wtedy się dowiedziałem, że wyciągnęliśmy napastnika z badań medycznych. Powiedziałem, że zadzwonię i się spytam. Porozmawiałem z Fredim. Wszystko się potwierdziło — przyznał Michał Żewłakow."

Niech to będzie podsumowaniem tego co się dzieje w Legii. Tu nie ma żadnych przypadków, że to wszystko wygląda jak wygląda. Jest to klasyczny efekt przyczynowo-skutkowy*

*"Efekt przyczynowo-skutkowy to związek między zdarzeniem (przyczyną) a jego następstwem (skutkiem). Występuje, gdy jedna rzecz bezpośrednio prowadzi do drugiej i jest kluczowy dla rozumienia świata, planowania działań oraz przewidywania ich konsekwencji. Myślenie przyczynowo-skutkowe to zdolność do analizowania tych zależności i jest podstawą uczenia się i rozwoju."

Uczenie się i rozwój, jest to obce, w kontekście Legii, wiadomo komu.

Była Termalica, teraz jest powtórka z rozrywki z Lechią i ... po pierwszej katastrofalnej połowie zasłużenie przegrywamy z gdańszczanami.
Jeśli w przerwie zimowej nie dojdzie w klubie do rewolucji kadrowej i w pionie sportowym, to najzwyczajniej w świecie czeka nas spadek. Czas złudzeń ewidentnie się skończył. Raz się udało, teraz jest jeszcze gorzej.

*****

Panie Mioduski, daj sobie Pan spokój z Legią. Od kilku lat jest po prostu coraz gorzej, zamiast progresu jest stały regres, równia pochyła, tu nie ma żadnego przypadku. Fakt nie opinia.

Papszun w kontrakcie nie ma sumy odstępnego ma inny zapis który akurat w tym konkretnym przypadku będzie ciekawym sporem prawnym . Pan Zbyszek mocno fantazjuje ponieważ temat jest . Jedyna ciekawa informacja to ta że rzeczywiście pan Świerczewski nie jest zbyt chętny aby drużyna pozostawiona została bez trenera. Papszun chce przyjść z całą świtą co sprawiłoby że Rakow zostałby ograbiony doszczętnie . Nie może więc dziwić że wlaściciel Rakowa będzie robił problemy. Trzeba przypuszczać że sprawa znajdzie rozstrzygnięcie w przerwie zimowej nie wcześniej.