Wszystkie „żółwie” na start

Dziwna ta nasza rodzima liga piłkarska. Gdy tak przyglądam się wydarzeniom, jakie dzieją się na i wokół stadionów naszej Ekstraklasy zaczynam odnosić wrażenie, że większą determinację wykazują zespoły próbujące za wszelką cenę spaść niż te, które utrzymują, iż próbują wygrać tą ligę. Praktycznie co tydzień mamy do czynienia z koniecznością przeszeregowania naszych oczekiwań co do poszczególnych drużyn, co kolejkę musimy w jakimś tam stopniu weryfikować nasze opinii na temat siły bądź słabości poszczególnych ekip. Czy tak będzie też tym razem? Szczerze? Myślę, że tak. Dlaczego? – zapraszam na zwiastun 24 kolejki ligowej.

W tej rundzie rozgrywek po raz kolejny zespoły tak zwanej „czołówki” będą miały trudny orzech do zgryzienia. Znów los zestawił pary w taki sposób, że przewidzenie (wraz z uzasadnieniem) wyników, jakie padną w 24 kolejce graniczyć będzie z cudem. Oczywiście są dwa mecze, w których jak się wydaje wyniki można obstawiać w ciemno, ale czy na pewno... czy możemy mieć całkowitą pewność, iż Cracovia i ŁKS już zupełnie odpuściły? Zobaczymy.

Ta seria spotkań rozpoczyna się jednak od meczu największych wygranych poprzedniej kolejki. Opromienieni remisem na Łazienkowskiej 3 piłkarze GKS Bełchatów podejmować będą na swoim kameralnym obiekcie podłamaną ostatnią wpadką Lechię Gdańsk. Jeśli zespół Pawła Janasa ma nadzieję wywieźć jakąkolwiek zdobycz punktową to proponuję wyznaczyć trasę klubowego autokaru przez Częstochowę, tam na Jasnej Górze dać duży datek i zostać na mszy. Wydaje się, że tylko przychylność "sił wyższych" jest w stanie pomóc w odniesieniu remisu, o zwycięstwie nawet nie wspomnę. Drużyna z Gdańska gra bardzo źle. Tak źle, że ciężko jest nawet wskazać wyraźny powód takiej a nie innej postawy „Zielono-Białych”. W Lechii po prostu nic nie działa tak jak należy. Najjaśniejszym jej punktem jest młody Kuba Kosecki, który jeśli mam być szczery też nie „powala” swoją grą na kolana. Więcej w tym „ułańskiej fantazji” (lub jak ktoś woli młodzieńczej) niż dorosłego poważnego piłkarstwa. Jeśli Paweł Buazała nie zakiwa się na śmierć to goście wrócą nad morze z pokaźnym bagażem bramek i coraz gorszymi nastrojami. Innymi słowy stawiam na zdecydowane zwycięstwo „Brunatnych”. Swoją drogą ciekawe jak to wpłynie (i czy w ogóle) na coraz bliższą ponoć decyzję o przenosinach zespołu z Bełchatowa na... piękną „Baltic Arenę”

O ile poprzednia kolejka rozpoczynała się dość sennie, proponując nam w piątek dwa mecze o dość łatwym do rozszyfrowania przebiegu o tyle ta zaczyna się od mocnego uderzenia. Mecz Bełchatowa z Lechią to tylko "przekąska" mająca zaostrzyć apetyt. Daniem głównym jawi się potyczka krakowskiej Wisły, mistrza Polski z Legią Warszawa, czyli najpoważniejszego pretendenta do tytułu w tym sezonie. W przypadku drużyny Macieja Skorży mecze „łatwiejsze” (sic!) już się skończyły, przyszedł czas na „poważne” sprawdziany. Mecz z Wisłą w Krakowie jest pierwszym z nich, a biorąc pod uwagę fakt, iż Legia nie wygrywa pod Wawelem zbyt często to zadanie, jakie stoi przed piłkarzami z Łazienkowskiej wydaje się bardzo trudne. Jeśli dodamy do tego wyniki, jakie Legioniści osiągnęli w ostatnich meczach (i spotkaniu z Gryfem), gdy jeszcze dodamy do tego styl czy raczej jego brak to wydaje się, że zadanie stojące przed zespołem z Warszawy wydaje się niemożliwe. Czy to oznacza niewątpliwą porażkę? Zapewne kibice „Białej Gwiazdy” jednym chórem krzyknęli oczywiście!!! To jednak nie takie proste. Michała Probierz jest bardzo ambitnym szkoleniowcem i jako takiemu tylko jeden wynik może być atrakcyjny, w dodatku sytuacja w jakiej znalazła się jego drużyna zmusza ekipę spod Wawelu do osiągnięcia solidnego zwycięstwa nad rywalem z Warszawy. Tylko takie poprawi nastroje w zespole i ma szansę załagodzić rosnącą frustrację kibiców. Przychylność tych ostatnich jest bardzo potrzebna mając na uwadze mecze w Pucharze Polski, które mogą być ostatnią szansą na „uratowanie” tego sezonu. Niestety złą wiadomością i to zarówno dla kibiców jak i krakowskich piłkarzy jest fakt, iż otwarta gra to woda na młyn zawodników Skorży. O ile nie potrafią poradzić sobie z grą atakiem pozycyjnym o tyle kontry nadal mogą być zabójczą bronią w talii graczy z czarną-eLką na piersi. Wygląda, więc na to, że będziemy świadkami otwartego meczu z szansami dla obu drużyn. Może zadecydować jednak akcja, może zadecydować jeden strzał, czy będzie to zespół z Warszawy? Przyznaję się bez bicie, iż nie mam bladego pojęcia, chciałbym wierzyć, że tak ale... tak naprawdę stawiam na remis. Szczególnie, że ten tak na prawdę może zadowolić obie ekipy.

Podczas gdy piątek zapowiada się bardzo emocjonująco, sobota wcale nie będzie bardziej spokojna. Zaczyna się od mocnego uderzenia, na ciężki łódzki teren, do miejscowego Widzewa przyjeżdża Ruch Chorzów. Drużyna Fornalika chce po raz kolejny zagrać w europejskich pucharach, a może nawet... a co tam, w końcu nawet trener „Niebieskich” powiedział, że w tym sezonie idą na mistrza to i ja mogę to napisać. Tym razem na drodze zawodników z charakterystyczną eRką na piersi stanie „nic nie muszący” Widzew Łódź, wynik więc zdaje się być przesądzony. Nic bardziej mylnego, podopieczni trenera Mroczkowskiego nie zwykli rozdawać u siebie punktów. By wywieźć z ulicy Piłsudzkiego komplet "oczek" trzeba wspiąć się na wyżyny swoich umiejętności. W tym sezonie udało się to tylko dwóm ekipom (ŁKS i Podbeskidzie), czy Ruch będzie trzeci? Na pewno na to liczą fani „Niebieskich” ale na boisku nie będzie już tak łatwo. Mimo wszystko wydaje mi się, że chorzowianie wrócą do domów przynajmniej z remisem. Przyciśnięty do muru powiedziałbym, że nawet z trzema. Ciężko, bo ciężko, ale jednak komplet punktów pojedzie na Cichą.

Kolejny mecz to już bułka z masłem. ŁKS Łódź chyba już zrozumiał, że czas postawić na... kolejny sezon. Czas zbierać siły i zrobić przegląd kadry. Nie widzę większych szans na zdobycz punktową na stadionie Podbeskidzia Bielsko-Biała. „Górale” na własnym obiekcie nie odpuszczają nikomu, „Gangowi Świra” też nie popuszczą. Szczególnie, że niektórzy zawodnicy z łódzkiej drużyny wyglądają tak jakby nadszedł najwyższy czas na emeryturę. Niestety dla nich te sygnały zdaje się zauważać manager łodzian i w odpowiedzi na nie zaczął powoli stawiać na młodych. A tych jak się okazuje ŁKS ma całkiem niezłych. Zarówno bracia Papikyan jak i napastnik Mateusz Staporski mają papiery na granie. Czy i tym razem „Świerszczu” postawi na swych młodych gniewnych? Oby, bo to może być przyszłość Łódzkiego klubu sportowego, wielu z tych obecnie wybiegających w pierwszym składzie zniknie jak... "Franka buty z przedpokoju" w przypadku spadku do niższej ligi. Jeśli chodzi o wynik, to stawiam na zdecydowane zwycięstwo piłkarzy trenera Roberta Kasperczyka, a Podbeskidzie po tej kolejce wzbogaci swoje konto o trzy punkty.

Ostatni sobotni mecz nie przyniesie więcej emocji niż ten na południu polski. Z tym, że tym razem pojedynek odbędzie się na poznańskiej Arenie, gracze gospodarzy, piłkarze Lecha Poznań nie powinni mieć żadnych problemów z dobiciem największych „ściemniaczy” w Ekstraklasie. Niby gracze i trenerzy Cracovii Kraków mówią, iż walczą o utrzymanie, ale to co pokazują na murawach absolutnie tego nie potwierdza. Nie oszukujmy się, jakikolwiek dorobek punktowy na poznańskim obiekcie rozpatrywany byłby w kategoriach cudu. Zupełnie bez znaczenia jhst tu fakt, iż co by nie mówić lechici nadal prezentują się bardzo mizernie (nawet we wczorajszym kolejnym wygranym spotkanu z Górnikiem Zabrze). Kiepska dyspozycja jednych i drugich będzie za to miała niebagatelny wpływ na widowisko, jakie obejrzą kibice. No dobra z tym „widowiskiem” to przesadziłem. Przyznam się szczerze, że jeśli będę miał coś ciekawszego do roboty to raczej nie zasiądę przed telewizorem (w grę wchodzi zmywanie „garów”, trzepanie dywanów czy zamiatanie chodnika).

Niedostatki sportowej soboty będzie starała nam się zrekompensować piłkarska niedziela. Muszę przyznać, że ma wszelkie predyspozycje do tego by faktycznie dostarczyć nam brakujących piłkarskich emocji. Jest też spora szansa na obejrzenie kilku fajnych akcji, kilku niezłych ligowych „kąsków”.

Niedzielny poranek zaczyna się na Roosvelta, na będącym w przebudowie stadionie Górnika Zabrze gospodarze podejmować będą wojowników z Korony Kielce. Jako, że „Górnicy” pod wodzą trenera Nawałki nie zwykli odstawić nogi to wygląda na to, iż będziemy świadkami bitwy w samo południe. Finezja Sobolewskiego czy niekonwencjonalność Nakoulmy, nieustępliwość Korzyma czy technika Kwieka? A wszystko to zabarwione nieustępliwą walką o każdy metr boiska. Oj będzie się działo w ten niedzielny poranek. Korona walczy o... coś mi się zdaje, że pomimo „gadek” o pucharach to nadzieje w Kielcach są rozbudzone na nieco wyższym poziomie, choć nikt tego oficjalnie nie podaje. Górnik natomiast walczy o... każde kolejne (wyższe) miejsce w lidze. Dla zespołu z Zabrze te różnice między wypłatami za zajętą pozycję na koniec ligi to mnóstwo kasy dla klubu, być może grają o swoje jutro. Nie ukrywam, że nie umiem rozstrzygnąć, która motywacja jest większa, dlatego po zaciętym meczu padnie sprawiedliwy remis. Prawdopodobnie bramkowy, ale jednak remis. Sam mecz będzie jednak bardzo miłym dla kibicowskiego oka piłkarskim spektaklem (chociaż spektakl niekoniecznie pasujące określenie, lepszą nazwą byłaby konfrontacja lub starcie).

Jeszcze nie do końca zdążą opaść emocje po meczu „Górników” z „Krwisto-Czerwonymi” a w Warszawie stołeczna Polonia pod batutą nowego szkoleniowca postara się wybić z głowy walkę o mistrzostwo wrocławskiemu Śląskowi. Oba zespoły przystąpią do tego meczu bardzo osłabione, ale biorąc pod uwagę apetyty w gabinetach prezesów obu drużyn o jakiejkolwiek taryfy ulgowej nie może być mowy. Jedni i drudzy dadzą z siebie wszystko, muszą, nie mają wyjścia inaczej „żółwie” z napisem czołówka na trykotach odjadą w siną dal. Może na pierwszy rzut oka nie aż tak daleką, ale za to strasznie trudną do dogonienia. Dlatego spodziewam się zażartego pojedynku dwóch rannych drapieżników. Czy po meczy nadal będą ranni? Czy będzie jeden zabity? Wydaje mi się, że Edgar Cani przesądzi o zwycięstwie „Czarnych Koszul”.

Na zakończenie 24 kolejki spotkań piłkarskiej Ekstraklasy pozostaje nam pojedynek odrodzonych „Pszczółek” z będącymi ostatnio na fali „Miedzowymi”. Można powiedzieć, że Zagłębie Lubin to zwycięzcy ostatnich serii spotkań. Zdaje się, że wyniki, jakie odnieśli pozwoliły uciec zawodnikom trenera Hapala uciekli spod topora. Wypadałoby, więc postawić jedynkę gdyby nie fakt, że podsobnie można napisać o Jagielloni Białystok. Zespół trenera Hajto ewidentnie nabrał wiatru w żagle, kilku graczy osiągnęło na prawdę wysoką formę. Czy zawodnikom gospodarzy uda się powstrzymać świetne Białostockie skrzydła w postaci Kupisza i Makuszewskiego? Na pewno będzie bardzo ciężko, a biorąc pod uwagę „przebudzonego” Franka wcale nie musi się to „Miedziowym” udać. Po raz kolejny muszę przyznać, że mecz poniedziałkowy może być bardzo interesujący i zapewne godny pokazania w Europie. Będziemy świadkami szybkich i składnych akcji, obejrzymy zapewne też kilka ładnych bramek. Ciekawi mnie też ilu młodych graczy wystawi tym razem Tomasz Hajto, dotychczas to Legia uchodzi za kolebkę talentów, ale „Czerwono- Żółci” wcale nie muszą się czuć gorsi. Oglądanie takich graczy jak Grzegorz Sandomierski (22 lata), Łukasz Tyminski (21 lat), Maciej Makuszewski (22 lata), Tomasz Kupisz(22 lata), Jan Pawłowski (19 lat) to coraz większa przyjemność. Choćby dlatego warto obejrzeć to spotkanie. Coś mi mówi, że gospodarze nie powstrzymają rozpędzonych gości. (No i trzeba pamiętać, że Ci ostatni wciąż mają ... Grzegorza Rasiaka

Jak widać czeka nas kolejna interesująca kolejka ligowa. Kilka spotkań może być na niezłym poziomie, będzie też kilka zaciętych pojedynków a to gwarantuje... emocje. Tych ostatnich nigdy nie za wiele. Co najważniejsze, z naszego punku widzenia kalendarz znów ułożył się tak, że nawet w przypadku braku zwycięstwa w Krakowie możemy odskoczyć rywalom. Jeśli nie odskoczyć to przynajmniej zachować status quo. Wygląda więc na to, że oczy kibiców Legii poza stadionem Wisły powinny być również zwrócone na boiska Widzewa Łódź i zabrzańskiego Górnika. Wynik, jakie na nich osiągną odpowiednio Ruch Chorzów i Korona Kielce mogą być równie ważne jak ten osiągnięty pod Wawelem.