Ligowa niedziela: Lech - Legia

Już jutro polski klasyk, mecz wielkich rywali, drużyn, które w zeszłym sezonie zdominowały rozgrywki ekstraklasy. Mistrz Polski i lider ligowej tabeli, nasza Legia Warszawa, wyrusza do Poznania, by stawić czoła Lechowi. Stawka tego meczu nie jest tak duża jak pamiętnego spotkania z wiosny, ale kibice ligowej piłki czekają na nie z niecierpliwością.

Po meczu z Trabzonsporem nastroje w Legii nie mogą być wesołe. Niepokoi, że zaczynamy przyzwyczajać się do porażek. Ostatnie osiem meczów Legii to cztery zwycięstwa, ale i cztery porażki, a gdyby ograniczyć statystykę wyłącznie do meczów rozegranych w październiku, liczby wyglądałaby znacznie gorzej: jedno zwycięstwo i aż trzy porażki. Wprawdzie ten bilans psują nam głównie spotkania rozegrane w europejskich pucharach, ale mecz z Lechem trzeba traktować jak namiastkę spotkania pucharowego. Taką namiastką był również mecz z Wisłą Kraków, jak pamiętamy, niestety przegrany. Optymizmem nie napawa tradycyjna już plaga kontuzji w Legii. W kolejnym ważnym meczu zabraknie Miro Radovicia, a w tureckim Trabzonie straciliśmy, na razie trudno powiedzieć na jak długo, Michała Żyrę.

Po czwartkowym meczu przez media przetoczyła się spodziewana fala krytyki, a czynnikiem najbardziej polaryzującym opinie kibiców i komentatorów stała się osoba Jana Urbana. Mecz z Lechem nie wymaże negatywnego wrażenia, jakie wywiera nasz mizerny bilans w Lidze Europy, nie przekona sceptyków, krytykujących trenerski warsztat aktualnego szkoleniowca Legii, ale zwycięstwo w nim z pewnością przydałoby się nie tylko kibicom, piłkarzom, ale i właśnie trenerowi. Legia zbyt często przegrywa ostatnio mecze wyrównane, toczone na styku, takie, w których to wręcz my jesteśmy stroną przeważającą. Jutrzejszy mecz z Lechem może mieć podobny przebieg, może przypominać przeciąganie liny między zawodnikami dysponującymi podobną siłą fizyczną. Nie powinniśmy dopuścić do kolejnej porażki poniesionej w takich okolicznościach.

Lech zanotował fatalny początek sezonu, nie tylko srodze zawiódł w europejskich pucharach, odpadając w dwumeczu z Żalgirisem Wilno, ale stracił też wiele punktów w lidze, irytując swoich kibiców zwłaszcza nieskutecznością. Dość powiedzieć, że poznaniacy tracą w tym momencie do Legii osiem punktów, a przez minione dwanaście kolejek ustrzelili dokładnie 50% dorobku bramkowego Legii (15 bramek wobec 30 Legii).

Ostatnie mecze to jednak renesans formy drużyny Mariusza Rumaka. Trzy zwycięstwa i jeden remis sprawiają, że lechici podchodzą do jutrzejszego meczu w bojowych nastrojach i z dużymi nadziejami na zwycięstwo. Na tę zdobycz punktową złożyły się co prawda także mecze słabe, z Widzewem Lech wygrał 1:0, grając przez praktycznie cały mecz z przewagą jednego zawodnika, a jednak drżąc w wynik do ostatnich minut, Podbeskidzie Lech mógł zmieść z boiska w pierwszej połowie meczu, ale w drugiej praktycznie przestał grać, a w ostatniej minucie Olek Jagiełło mógł zadbać o to, żeby Lech wyjechał z Bielska bez jakiejkolwiek zdobyczy punktowej. Fakty są jednak faktami, jutro przeciw Legii stanie przeciwnik podbudowany ostatnimi wynikami, będący w dobrej sytuacji personalnej, znajdujący się w prawdopodobnie najlepszej formie od początku sezonu.

Mariusz Rumak może rzucić do boju następującą jedenastkę:

Istnieje możliwość, że zamiast mało efektywnego Claasena, na boisko wyjdzie Szymon Pawłowski. Wystawienie byłego piłkarza Zagłębia, który niezbyt dobrze czuje się w działaniach defensywnych, byłoby jednak ryzykiem ze strony trenera Lecha, który może mieć w pamięci, co stało się w zeszłym roku, kiedy jego Lech rzucił się na Legię z odsłoniętą gardą i został za to brutalnie skarcony. Nie można wykluczyć, że zamiast niedawnego rekonwalescenta Rafała Murawskiego, na boisku zobaczymy Karola Linetty'ego, ale w obliczu skali trudności zadania stojącego przed Lechem, rosną szanse doświadczonego byłego reprezentanta Polski. Wydaje się, że na lewej obronie rywalizację z Henriquezem wygrywa Barry Douglas.

Jak powinna zagrać z Lechem Legia? Oczywiście przydałaby się większa niż ostatnio staranność, zarówno pod bramką Skaby (włączając naszego bramkarza), jak i pod bramką Gostomskiego, natomiast sądzę, że powinniśmy grać swój futbol, bez przesadnego kombinowania pod względem taktyki i personaliów. Skoro próbujemy tak grać w Rzymie i Trabzonie, to czego się bać w Poznaniu? Przypomnijmy, że trener Urban próbował delikatnie zmienić pomysł na grę podczas meczu z Wisłą w Krakowie, bez pozytywnych efektów.

Wątpliwości dotyczące pierwszej jedenastki dotyczą przede wszystkim skrzydeł. Czy na prawej obronie należy wystawić Bartosza Bereszyńskiego, dla którego występ na Bułgarskiej byłby z pewnością wielkim testem odporności psychicznej, czy coraz lepszego w ofensywie, ale nie zawsze pewnego w obronie Łukasza Brozia, czy może jednak powrócić do najbezpieczniejszego wariantu z Kubą Rzeźniczakiem? Czy na prawej pomocy ustawić jednego z pary Ojamaa - Kucharczyk, czy przesunąć tam Kubę Koseckiego, żeby na lewej pomocy zrobić miejsce Tomaszowi Brzyskiemu?

Jeżeli chodzi o lewą stronę, w zasadzie każde proponowane zestawienie gwarantuje solidny poziom. O tym kogo z trójki Wawrzyniak, Brzyski, Kosecki desygnuje do gry Jan Urban, zadecyduje zapewne przedmeczowa dyspozycja lub względy taktyczne.

W środku pola największe wątpliwości dotyczą Tomasza Jodłowca. Wystawienie Jodłowca obok Vrdoljaka teoretycznie wzmocni naszą siłę w środku pomocy, ale pozbawi miejsca w składzie Helio Pinto lub Dominika Furmana.

Mój typ składu Legii na jutrzejszy mecz:

Skaba - Rzeźniczak, Jodłowiec, Junior, Wawrzyniak - Kosecki, Furman, Vrdoljak, Pinto, Brzyski - Dwaliszwili.