Polska - Niemcy 2-0: Czapki z głów

Historyczne zwycięstwo Polski nad Niemcami stało się faktem. W sobotni wieczór 11 października reprezentacja Polski pokonała drużynę naszych zachodnich sąsiadów 2:0. Bramki dla Polski zdobywali Arkadiusz Milik w 51. minucie i Sebastian Mila w 88. minucie meczu. Kadrę Adama Nawałki już we wtorek czeka kolejny ważny sprawdzian – tym razem do Warszawy przyjadą Szkoci.

Zwycięstwo Polski nad Niemcami to wielki sukces i duża niespodzianka. Trudno było przypuszczać, że drużyna Adama Nawałki zdoła stawić opór ekipie Joachima Loewa. Przed pierwszym gwizdkiem sędziego na jednej połowie boiska stała przecież drużyna, która przez rok pracy Adama Nawałki w roli selekcjonera nie zagrała dobrego, przekonującego meczu z solidnym przeciwnikiem, przeżywając katusze choćby w towarzyskim spotkaniu z Litwą. Selekcjonerskie wybory sprawiały wrażenie chaotycznych, a nerwowe poszukiwanie odpowiednich zawodników na lewą obronę czy środek pomocy trwało do ostatnich chwil przed zgrupowaniem reprezentacji. Na drugiej połowie boiska mieliśmy ekipę mistrzów świata, od ośmiu lat prowadzoną z wielkimi sukcesami przez Joachima Loewa, naszpikowaną gwiazdami Bundesligi, dowodzoną w środku pola przez znakomitego Toniego Kroosa. Chyba jeszcze nigdy 'papierowa' różnica poziomów przed meczem Polski z Niemcami nie wydawała się tak duża. A jednak to właśnie tym razem Polska była górą.

Pierwsza połowa sobotniego meczu przebiegała zgodnie z zakładanym przedmeczowym scenariuszem. Niemcy osiągnęli dużą przewagę, przenosząc ciężar gry na naszą połowę i spokojnie szukając sposobu na sforsowanie polskiej defensywy. Polacy bronili solidnie, starannie wystrzegając się indywidualnych błędów w defensywie, ale brakowało umiejętności, żeby 'odgryźć się', żeby postraszyć Niemców atakiem, przetrzymać piłkę z dala od bramki Wojciecha Szczęsnego. Długie piłki wykopywane z naszej połowy natychmiast padały łupem gości, a kiedy tylko zapędziliśmy się większymi siłami pod bramkę Manuela Neuera, za chwilę robiło się gorąco na naszej połowie, bo Niemcy w ekspresowym tempie sunęli z kontrą. Gości zawodziła jednak skuteczność, zwłaszcza w ostatnim kwadransie pierwszej połowy, kiedy doskonałe szanse na zdobycie gola marnowali kolejno Karim Bellarabi, Thomas Mueller i znów Bellarabi. Do przerwy był bezbramkowy remis.

Kilka minut po przerwie Polacy wreszcie przeprowadzili skuteczną akcję ofensywną. Ten moment okazał się kluczowy dla losów meczu. Niemieckie natarcie zostało zatrzymane na lewym skrzydle przez Jakuba Wawrzyniaka. Goście sygnalizowali faul, ale portugalski sędzia Proenca nie przerwał gry. Piłka trafiła do Tomasza Jodłowca, który zdecydował się na długi przerzut do Kamila Grosickiego. Grosicki przegrał powietrzną walkę o piłkę z Erikiem Durmem, jednak Durm nie kontrolował piłki, a ta trafiła pod nogi Łukasza Piszczka. Piszczek prawą nogą dośrodkował w pole karne, gdzie znalazł się Arkadiusz Milik, który strącił piłkę, uprzedzając Manuela Neuera i wyprowadzając Polskę na prowadzenie. Ten gol dodał naszej reprezentacji wiary i pewności siebie, co przełożyło się na jeszcze bardziej zawziętą grę Polaków w defensywie. W środku pola dzielnie walczył Tomasz Jodłowiec, kilka fenomenalnych interwencji w obronie zanotował Kamil Glik, a Wojciech Szczęsny emanował spokojem w bramce, ze stoickim spokojem zatrzymując kolejne niemieckie strzały. Niemcy byli blisko wyrównania po strzałach Mario Goetzego, Andre Schuerrlego i Bellarabiego, ale w każdym przypadku Szczęsny był na posterunku. Nasz bramkarz pewnie nie miałby nic do powiedzenia przy potężnym huknięciu Podolskiego z woleja, na szczęście w tej sytuacji piłka trafiła w poprzeczkę. Niemcom nie pomagały ofensywne zmiany przeprowadzone przez trenera Loewa, mijały minuty, a Polska wciąż prowadziła 1:0. W 88. minucie meczu po kolejnej kontrze reprezentacji Polski wykonywaliśmy aut na prawej stronie boiska. Piłka trafiła do Roberta Lewandowskiego, który w znakomity sposób wygrał walkę o piłkę z Durmem i wystawił futbolówkę Sebastianowi Mili. Mila uderzył bez przyjęcia, mierzonym strzałem zdobywając drugą bramkę dla Polski i rozstrzygając losy meczu.

Polakom udało się wszystko co zamierzali przed meczem. Udało się przetrzymać niemiecki napór i nie stracić bramki, udało się skontrować przeciwnika raz, otwierając wynik meczu i unikając sytuacji, w której to my musielibyśmy 'gonić' wynik, oraz skontrować go po raz kolejny, zdobywając gola pieczętującego nasze zwycięstwo. Modelowo, perfekcyjnie nakreślony scenariusz na mecz ze znacznie silniejszym przeciwnikiem. Cieszy, że nie zawiedli zawodnicy uważani przed meczem za filary reprezentacji Polski. Nawet najmniejszego błędu nie popełnił Szczęsny, a interwencje przy strzałach Goetzego i Bellarabiego w drugiej połowie meczu były wysokiej klasy. Kamil Glik interweniował zdecydowanie i czysto, rozgrywając bez wątpienia swój najlepszy mecz w reprezentacji Polski i pozwalając nam zrozumieć przyczyny, dla których odgrywa tak ważną rolę w Torino. Dla drużyny potrafili poświęcić się Grzegorz Krychowiak, który niestrudzenie harował w środku pola, i Robert Lewandowski, który poza jednym wyjątkiem w drugiej połowie, kiedy niepotrzebnie poszedł na przebój, mając lepiej ustawionego kolegę na lewej stronie, grał zespołowo i z dużym zaangażowaniem, tocząc fizyczne boje z Hummelsem, Boatengiem i Kramerem. A już końcówka meczu, kiedy Lewandowski najpierw przestawił Durma i wystawił 'patelnię' Mili, a potem jeszcze udanie przetrzymywał piłkę na połowie Niemców, była popisem Lewego. Musi nas cieszyć również postawa Tomasza Jodłowca, który po trudnym początku meczu, kiedy notował straty i niedokładne podania, z każdą minutą coraz bardziej przypominał dobrze nam znanego gladiatora środka pola, znakomitego w odbiorze piłki i udanie inicjującego akcje swojego zespołu.

Niemcy potwierdzili swoją klasę. Do Warszawy przyjechała drużyna znajdująca się w przebudowie,  pozbawiona kilku wielkich zawodników, którzy zdecydowali się zakończyć reprezentacyjną przygodę, oraz innych, zmagających się z kontuzjami. Mimo to Niemcy dominowali na boisku, osiągając ogromną przewagę w posiadaniu piłki i ilości strzałów. Mogła imponować ruchliwość ofensywnego kwartetu, na który składali się Bellarabi, Mueller, Goetze i Schuerrle, swoboda w operowaniu piłką, wymienność pozycji i łatwość dochodzenia do sytuacji strzeleckich. Niemcy stworzyli sobie dość okazji, żeby rozstrzygnąć ten mecz na swoją korzyść. Ale Niemcy potwierdzili też swoje problemy. Trudno utrzymać poziom po apogeum, jakim były mistrzostwa świata. Kadrze Loewa w meczu z Polską zabrakło skutecznego napastnika, a na lewej obronie straszyło słabe ogniwo w osobie Erika Durma, którego błędy zostały bezwzględnie wykorzystane przez reprezentację Polski.

To piękny dzień dla polskiej piłki. Nasz futbol wdarł się na eksponowane miejsca w kolumnach sportowych w całej Europie, co widać choćby po poniższym screenie z internetowego wydania Daily Mail. Oby tylko 11 października 2014 nie był odosobnionym, chwalebnym epizodem, a stał się początkiem nowego rozdziału w historii reprezentacji Polski. Cieszą trzy punkty, ale warto wykorzystać to zwycięstwo do czegoś więcej, do zbudowania w drużynie poczucia pewności siebie i ducha wiary w sens podejmowania wspólnego wysiłku.

Pierwsza weryfikacja wartości sobotniej wiktorii już we wtorek, kiedy na Stadionie Narodowym pojawią się Szkoci.

                                                                                                                                                                    (c) iocosus