Została już tylko liga...

Ekstraklasa nabiera tempa, niedawno była pierwsza, zaraz po niej druga, a już możemy zasiadać i delektować się kolejną trzecią kolejką ligową. Dla niektórych to szansa na odbicie się od dna, dla innych okazja do udowodnienia swoim kibicom, że nie popełnili błędu wykupując karnety. Na pewno wszyscy będą chcieli poprawić swoją pozycje w lidze. Tylko trzy zespoły skupią się na obronie dotychczasowych pozycji. O ile jeszcze miejsce na szczycie tabeli Lecha czy Legii nie dziwi to Widzew Łódź wydaje się tam chwilowym gościem. Czy ekipa Mroczkowskiego po raz kolejny zadziwi futbolową Polskę? Jak poradzi sobie zeszłoroczny mistrz w pojedynku „na szczycie” z byłym v-ce mistrzem? Czy w końcu nasi „byli nie doszli” pucharowicze otrząsną się po euro-porażkach? O tym wszystkim przekonamy się już w ten weekend.

Pierwszy piątkowy mecz to spotkanie Piasta Gliwice z Pogonią Szczecin. Moim zdaniem szykuje nam się naprawdę niezłe widowisko. Gospodarze muszą wreszcie zacząć zdobywać punkty, po prostu muszą, a goście? Przyjezdni będą chcieli udowodnić, że wpadka z Lechią Gdańsk to wypadek przy pracy, chwilowe rozkojarzenie a ich standardowa dyspozycja to ta ze spotkania z Zagłębiem Lubin. „Portowcy” wiedzą, że mogą. Ich pierwszy mecz pokazał jak dobrze potrafią operować futbolówką. Natomiast „Piastunki” powinny (a raczej muszą) wreszcie otrząsnąć się z letargu. Na razie podopieczni trenera Brosza wyglądają jak przestraszony szczeniak, w Gliwicach jednak nie mają wątpliwości, że wyrośnie z nich prawdziwy Pit bull. Czy już w meczu z Pogonią? Jak nie w meczu z innym beniaminkiem to z kim? Gliwiczanie muszą to spotkanie wygrać i… raczej to zrobią. Pierwsze trzy punkty powinny zostać dopisane w tabeli przy nazwie klubu ze stadionu na ul. Stefana Okrzei.

Mam nadzieję, że rozgrzani emocjami kibice futbolu zasiądą emocjonować się kolejnym pojedynkiem dwóch wielkich firm polskiej ligi. Wisła Kraków podejmie nieobliczalną w tym sezonie Polonię Warszawa. Nie będę ukrywał, że moim zdaniem to może być mecz tej kolejki. Doświadczona, ale jeszcze nie w najwyższej formie „Biała Gwiazda” za wszelką cenę będzie się starała na wzór Lecha Poznań skarcić młodzieńcza fantazję dzieciaków z Konwiktorskiej. Moim zdaniem wcale nie będzie to łatwe, ba może być nawet szalenie trudne, jeśli podopiecznym Piotra Stokowca uda się zneutralizować poczynania duetu Iliev – Melikson. Bez tej dwójki zawodnicy Michała Probierza wydają się zagubieni jak dzieci we mgle i trzeba przyznać, że są równie nieporadni. Polonia straszy zaś nieobliczalnym Teodorczykiem, przebojowym Wszołkiem i bezpardonowym Gołębiewskim, a gdy rywalom wciąż mało, to na murawę wybiega profesor Dwaliszwili. „Czarne Koszule” naprawdę mają kim straszyć, ale i tak ich największym atutem zdaje się być duch zespołu. Widać, że tym chłopakom się chce, że walczą na całym boisku, że są gotowi rzucić się przeciwnikom do gardeł by stamtąd wydobyć zwycięstwo. Czy tym razem im się to uda? To może dziwne, ale ja stawiam, że tak.

W sobotnie popołudnie Korona Kielce podejmie opromienioną zwycięstwem w Szczecinie Lechię Gdańsk. Myślę, że chłopakom Kaczmarka może być ciężko powtórzyć sukces znad morza, „Gang Ojrzyńskiego” zrobi wszystko by zapomnieć o fatalnym stracie, jaki zanotowali w tym sezonie. Można się potknąć raz, można i drugi, ale trzy razy byłaby to już norma, a do tego „czerwono-krwiści” nie dopuszczą. Dlatego scenariusze na to spotkanie są dwa, albo gospodarze skończą w ósemkę, albo rozniosą gości ze cztery do zera. Innych opcji nie przewiduję. Będzie ostro, ale też bardzo ciekawie, powinno paść sporo goli, dlatego gorąco zachęcam do uwzględnienia tego spotkania w kibicowskim kalendarzu. Zwycięży Korona, bezapelacyjnie.

Po meczu w Kielcach przychodzi kolej na spotkanie o kompletnie nieodgadnionym ciężarze gatunkowym. Konia z rzędem temu, kto przewidzi jak w swoim następnym meczu zagrają jedenastki Widzewa Łódź czy GKS-u Bełchatów. Obie ekipy swoją grą zaskakują zarówno kibiców jak i ekspertów. Ekipa Mroczkowskiego jak na razie czaruje nas „in plus”, zaś chłopcy Kieresia raz tak, raz tak. Najpierw zagrali bardzo dobry mecz na wyjeździe z Wisłą Kraków, by potem u siebie zaliczyć fatalne spotkanie z warszawską Legią. Natomiast skazywani przed sezonem na pożarcie Widzewiacy kroczą od zwycięstwa do zwycięstwa. I to odniesione z nie byle kim, mają już na rozkładzie mistrza i v-ce mistrza kraju z poprzedniego sezonu. Teoretycznie więc faworyt powinien być jeden, ale… to tylko teoria. Bełchatowianie grają naprawdę niezły futbol, natomiast drużyny, z którymi mierzyli się dotychczas łodzianie łagodnie mówiąc nie są w najwyższej formie. Czy to oznacza ciekawy dla kibicowskiego oka pojedynek? Mam nadzieję, że tym razem tak. Obie drużyny nie rozpieszczały nas poziomem swoich poprzednich bezpośrednich spotkań, czas zerwać z tą niechlubną tradycją. Tak zwanych gwiazd w obu zespołach coraz mniej, za to chęci do gry jakby więcej. Jeśli dodamy do tego, że murawa na stadionie przy al. Piłsudskiego przypomina dywan wydaje się, że naprawdę możemy spodziewać się ciekawych zawodów. Po ciekawym meczu wygrają gospodarze, albo goście, w sumie… może tez paść remis.

Wieczorna sobotnia porą w swoim trzecim domowym spotkaniu Jagiellonia Białystok podejmie w bezpośrednim boju Zagłębie Lubin. Lubinianie ostatnio odetchnęli, ale wygrana z wystraszonym Piastem nie przekonał mnie na tyle bym upatrywał jakiś problemów dla zespołu zmontowanego przez trenera Hajtę. Co prawda gospodarzy zatrzymał ostatnio Górnik Zabrze, ale nie ma co się oszukiwać. W tej chwili zespół z Roosevelta jest dużo lepszą ekipą od „Miedziowych”. Czyli co stawiamy na podopiecznych Pavla Hapala krzyżyk? Raczej… tak. Wiem, że ekipa spod egidy KGHM potrafi grać bardzo fajną piłkę, ale jak na razie pokazali tej piłki ze dwadzieścia minut. Na zespół z Gliwic to wystarczyło, ale na gospodarzy nie wystarczy na pewno. Powiem tak, Pawłowski i spółka będą musieli zagrać o niebo lepiej niż ostatnio na swoim stadionie. Czy ich na to stać? Pewnie tak, ale raczej nie tym razem. Obstawiam pewne zwycięstwo „Pszczółek”.

Niedzielę rozpocznie drugi w tej kolejce pojedynek aspirujący do miana hitu weekendu. Poznański Lech zmierzy się z bardzo silną drużyną stworzoną przez Adama Nawałkę. Górnik Zabrze, bo o nich mowa udowodnił już, że pomimo osłabień jakich doznał przed sezonem (to już taka tradycja) jest bardzo solidna ekipa, gotową sprawić dużo problemów tak zwanym ligowym faworytom. Tak też będzie w niedzielne popołudnie. Rozbrykana drużyna trenera Rumaka spróbuje „przeskoczyć” kolejnych rywali. Z tym, że po udanym spotkaniu i fantastycznej końcówce w meczu z Polonią Warszawa teraz przyjdzie się zmierzyć z przeciwnikiem na równi ruchliwym, ale daleko bardziej zdyscyplinowanym. Co za tym idzie, stopień trudności zdecydowanie rośnie. Czy pewni siebie „Kolejorze” odniosą kolejne zwycięstwo w tym sezonie? Moim zdaniem jest to bardzo prawdopodobne, łatwo jednak nie będzie. Dlatego chcąc mieć pewność podparłbym się jednak remisem. „Górnicy” nie zwykli oddawać rywalom punktów, każdy trzeba wyrwać walką i okupić litrami potu. To będzie dobry ligowy mecz.

Drugie niedzielne widowisko to mecz „umęczonych”. Wrocławki Śląsk zmierzy się w „heroicznym boju” z Ruchem Chorzów. Mając świadomość, że jest to pojedynek mistrza z vice mistrzem polski powinniśmy oczekiwać widowiska na najwyższym poziomie. Nic bardziej mylnego, obie ekipy nijak nie mogą odnaleźć w sobie zeszłosezonowej siły. Chorzowianie kroczą od porażki do porażki (puchary, liga), zaś ich wrocławscy koledzy wcale nie sprawują się lepiej. Teoretycznie, więc nie ma lepszej okazji niż odbicie się od dan w meczu z takim osłabionym rywalem. Tyle, że aby tego dokonać trzeba by zdecydowanie wznieść się nad dotychczas prezentowany poziom i tu zaczynają się schody. Nawet bardzo wnikliwy obserwator miałby spore problemy by dostrzec symptomy mogące zwiastować poprawę gry w którejkolwiek z tych drużyn. Wszystko wskazuje na to, iż czeka nas siermiężna ligowa kopanina, w której każdy będzie chciał wygrać, ale nie nikt tak naprawdę nie będzie potrafił przechylić szli na swoją korzyść. Moim zdaniem będzie to słaby mecz ligowy z wielkimi szansami na remis. Tylko, że w tym miejscu zaczyna świecić światełko w tunelu, Śląsk zwykł był mecze na remis wygrywać. Czy będzie tak też tym razem? Bardzo możliwe.

W ostatnim poniedziałkowym meczu podmęczona, ale przede wszystkim podłamana Legia Warszawa podejmie Podbeskidzie Bielsko Biała. O ile wydaje się, że podopieczni Jana Urbana powinni bez większych problemów zregenerować siły fizyczne o tyle mam pewne wątpliwości czy uda się odbudować psychikę stołecznych piłkarzy. Nie codziennie przechodzi koło nosa szansa na grę w Lidze Europejskiej. Legioniści nie wykorzystali szansy, jaką stworzył im los i na pewno zdają sobie z tego sprawę. Czy uda im się te minorowe nastroje przekuć na sportową złość? Fani zespołu „Wojskowych” na pewno mają nadzieję, że tak, natomiast kibice Podbeskidzia wręcz przeciwnie. Sympatycy „Górali” liczą na rozbicie psychiczne zespołu miejscowych, mają nadzieję, że podopieczni trenera Kasperczyka powtórzą wyczyn sprzed roku. Jednak tym razem w szatni Legii poza Michałem Żewłakowem jest jeszcze Marek Saganowski. Jestem przekonany, że kontuzjowany Ivica Vrdoljak też nie pozwoli na rozluźnienie czy rozpamiętywanie czwartkowej porażki. Coś czuję, że tym razem ujrzymy Legię złą, Legię wściekłą i pragnąca wyrównać własne krzywdy na kolejnym rywalu. Spodziewam się podobnego meczu i wyniku jak na inaugurację ligi z Koroną Kielce. Wysokie zwycięstwo gospodarzy, no chyba, że… nie wolę o tym nie myśleć.