Koniec laby....

Jak powszechnie wiadomo "przerwa w dostawie" rodzimej odmiany futbolu trwała dwa tygodnie. Prawdę mówiąc ani to długo, ani krótko, moim zdaniem w sam raz. Dokładnie tyle, aby nieco odpocząć,  trochę ochłonąć a nawet ciut, ciut zatęsknić za kopaniną piłką w wykonaniu naszych piłkarzy ligowców. Ja się stęskniłem, podejrzewam, że przeciętny kibic ekstraklasowych zmagań również. Wypada więc z radością przywitać kolejną, ósmą już kolejkę ligową. Co ważne, rundę spotkań zapowiadającą się całkiem ciekawie. Zapraszam.

Zanim zacznę swoje wróżenie z fusów chciałbym zaznaczyć, że o ile dla innych futbolowych nacji czternastodniowa przerwa to czas pozwalający na przystąpienie do dalszej rywalizacji ze zdwojonym animuszem, o tyle dla naszych ligowców dwutygodniowa przerwa oznacza kompletną niewiadomą. Kto i jak ten okres wykorzystał? Tego nie wie nikt. To te pierwsze mecze pokażą czy naszym futbolistom udało się nie zapomnieć jak gra się w piłkę. Konie z rzędem temu, kto przewidzi czy nasi ligowcy po reprezentacyjnym okresie przystąpią do rywalizacji przetrenowani, czy jednak niedotrenowani. Przerwa pomogła czy przeszkodziła? Kto wie. Nie pozostaje nam nic innego jak zobaczyć to na własne oczy. Ja w każdym razie tym razem radzę traktować moje wizje z jeszcze większym przymrużeniem oka niż zwykle.

Piątkowy wieczór zaczyna się co najmniej ekscytująco, powszechnie chwalony Górnik Zabrze podejmować będzie Koronę Kielce. Teoretycznie faworytem są gospodarze, jeśli nie stracili swojej formy sprzed dwóch tygodni, to powinni być szalenie groźni. Natomiast goście jak to w ich wykonaniu często bywa postarają się przeciwstawić zabrskiej finezji swój rodzaj futbolu. Coś na granicy Wrestlingu i MMA. Z tym, że chłopaki Nawałki sroce spod ogona nie wypadli i siłowa gra Korony może nie robić na nich większego wrażenia. Wobec tego na boisku będą decydowały umiejętności, a te zdecydowanie leżą po stronie „Górników” z Zabrza. W takim razie wszystko jest już jasne? Wydaje mi się, że tak. Jeszcze rok temu „Krwisto-czerwoni” mogli stanowić dla gospodarzy jakieś zagrożenie, w obecnym momencie „Gang Ojrzyńskiego” raczej nie będzie w stanie przeciwstawić się „Prezesowi” i spółce. Zresztą coś czuję, że przynajmniej w tej jesiennej rundzie niewielu będzie potrafiło się im przeciwstawić. Zabrzanie to świetnie poukładana drużyna, prowadzona przez bardzo dobrego fachowca. A w piątek powinni to bez większych problemów potwierdzić. Wygra wiec Górnik, ale tak czy siak mecz na pewno warto będzie obejrzeć.

W kolejnym piątkowym meczu mocno wyhamowane Zagłębie Lubin podejmie rozpędzonego Lecha Poznań. Miejscowi kibice zapewne liczą, że dwutygodniowa przerwa posłużyła terenowi Hapalowi do odbudowania zespołu „Miedziowych”, przywrócenia siły, wypracowania lepszej metody boiskowej komunikacji. Nic dziwnego, gdyż w innym wypadku ciężko będzie gospodarzom nawiązać skuteczną walkę z naprawdę solidnie grającymi poznaniakami. Jeszcze przed reprezentacyjna przerwą „Kolejorz” prezentował się bardzo dobrze, jeśli trenerowi Rumakowi nie udało się nic popsuć to goście powinni wywieźć z Lubina, co najmniej remis. Jeśli… no właśnie, to jeśli staje się języczkiem u wagi. Bo jeśli, koledzy Rafała Murawskiego wyglądają pod względem fizycznym jak On sam to… wcale może nie być tak różowo. Owszem pomysł na grę Lecha bardzo mi się podoba, niestety zbyt często bywa tak, że wykonanie pozostawia wiele do życzenia. Jak będzie tym razem? Przyznaję, nie mam kompletnie pojęcia, dla bezpieczeństwa postawię na remis. No chyba, że Pawłowski i s-ka faktycznie zagrają wreszcie na miarę swoich możliwości, wtedy to... jednak Oni mogą okazać się zwycięzcami tej rywalizacji.

Piątek powinien dostarczyć nam niezbędnych emocji. Może być też tak, że oba mecze będą bardzo fajne dla kibicowskiego oka. Choć znając nasze zespoły (i ich możliwości) możemy równie dobrze przypuszczać, że niczego ciekawego nie uświadczymy. Chociaż nie, wydaje mi się, że na górników z Zabrza możemy liczyć.

Sobota z Ekstraklasą zaczyna się od wydarzenia o straszliwym ciężarze gatunkowym. Rzekłbym nawet, że najwytrwalsi kibice mogą mieć spore problemy z przetrwaniem przed telewizorem (bo na stadion gospodarzy z własnej woli nie przychodzi chyba już nikt). Nic jednak dziwnego, prawdę mówiąc na grę GKS-u Bełchatów (gospodarze) patrzy się dość ciężko, na popisy ich rywali Podbeskidzia Bielsko –Biała (goście) też niełatwo. Czy któraś z najsłabszych ekip wykorzystała przerwę reprezentacyjną do poprawienia swojej gry? Taką nadzieję mają zapewne zarówno kibice jednej, jak i w drugiej drużyny. Ja jednak mam spore wątpliwości. No cóż, prawda jest taka, że obie te jedenastki są bardzo słabe. A jaki materiał, takie zapewne też będzie to widowisko. Innymi słowy – dla wytrwałych. A wynik? No właśnie, wynik. Ten wydaje się mieć kolosalne znaczenie, może być tak, że przegrany w tym meczu rzuci ręcznik. Zapewne każdy z trenerów liczy na zwycięstwo swojego zespołu, jednak moim zdaniem najbardziej adekwatny byłby remis i to 0:0. Każdy inny przyjmę z wielką radością, w końcu ligowa rywalizacja powinna być zarówno na górze jak i na dole tabeli. Zaś remis mógłby zepchnąć obie jedenastki w niebyt. Jak już wspomniałem, z uporem maniaka będę „kibicował” zespołowi z Bełchatowa, dlatego obstawiam zwycięstwo „Górali”. Stały fragment czy błysk jednego z napastników (Demjan?), nieważne. Oby tylko punkty pojechały do Bielsko-Białej.

Na szczęście, po smętnym początku, kolejne spotkanie powinno już zadowolić nawet najbardziej wybrednego fana futbolu. W sobotnie popołudnie, świetnie dotychczas grający Piast Gliwice postara się udowodnić, że ich wcześniejsze występy nie były dziełem przypadku. A rywala ma nie byle jakiego, wszak na Śląsk przyjeżdża niedawny sensacyjny lider Ekstraklasy, Widzew Łódź. Może łodzianie już nie budzą tak wielkich zachwytów jak na początku ligi, ale trzeba przyznać, że pomimo ostatnich porażek, gra w ich wykonaniu nadal była całkiem niezła. Owszem, kolejno, jedenastki Polonii Warszawa, a potem Pogoni Szczecin okazały się mocniejsze, to jednak wcale nie oznacza, że widzewiacy spuścili z tonu. Zawodnicy trenera Mroczkowskiego wiedzą, że każdy punkt przybliża ich do upragnionego utrzymania się w lidze, dlatego „Piastunkom” wcale nie będzie łatwo. Jeśli jednak gospodarze podobnie jak w poprzednich meczach zagrają z tym samym zacięciem, w podobnym stopniu, co poprzednio realizując założenia taktyczne to ich szanse na sukces są naprawdę spore. Myślę, że obejrzymy ciekawe i emocjonujące widowisko, w którym miejscowi będą starali się atakować, zaś przyjezdni raz czy drugi ukłuć z kontry. Większe szanse daję jednak chłopakom Marcina Brosza.

Ligowa sobota jak wesoło-miasteczkowy rollercoaster, zacznie się od marnego widowiska, by zaprezentować ciekawy mecz w Gliwicach, zakończy się zaś pojedynkiem dwóch najbardziej krytykowanych przez ekspertów (i nie tylko) ekip. Nie wiem tylko jednego, czy ostatni tego dnia pojedynek to będzie zjazd na maksa, czy raczej wspinanie się na ligowe wyżyny (jak to w rollercoasterach bywa). Pojedynek, w którym Wisła Kraków na własnym obiekcie podejmie w bohaterskim boju z Jagiellonią Białystok równie dobrze może okazać się ozdobą kolejki, jak i typową młocką w polskim wydaniu. Jak będzie? naprawdę ciężko wyczuć. Pewne jest natomiast jedno, zarówno podopiecznym trenera Kulawika, jak i chłopakom Tomasza Hajty przerwa przydała się bardzo. Ale czy udało się obu ekipom w tym czasie odbudować? Czy te dwa tygodnie to był wystarczający czas by w zawodników „Białej Gwiazdy” wstąpiły potrzebne siły, czy popularne „Pszczółki” w tym podarowanym przez UEFA czasie nauczyli się biegać po boisku w jakimś wspólnym celu? No, zobaczymy. W każdym razie to kolejne w tej rundzie rozgrywek spotkanie, które w zasadzie może zakończyć się każdym możliwym wynikiem. Zwycięstwo gospodarzy? Pewnie. Wygrana gości? Czemu nie. Nudny remis? Jasne. I bądź tu kibicu mądry.

W pierwszym niedzielnym meczu rozochocona Lechia Gdańsk zetrze się w walce ze znów robiącym dobre wrażenie Śląskiem Wrocław. Bogusław Kaczmarek ze wszystkich sił stara się udowodnić, że stawiający na nim i na jego zespole krzyżyk bardzo się mylili. Tyle, że tym razem przyjdzie im zmierzyć się z bardzo podbudowanym rywalem. We Wrocławiu po zmianie trenera zmieniło się wszystko, przyjście Stanislava Levego jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki odmieniło oblicze Sebastiana Mili i spółki. W dodatku przerwa w rozgrywkach pozwoliła na powrót kontuzjowanych napastników. Czy w takim razie zadanie stojące przed gospodarzami nie będzie za trudne? Może tak być, w końcu gra było nie było Mistrzów Polski zaczyna miewać znamiona zespołu zasługującego na ten tytuł. Natomiast Lechia, a raczej prezentowany przez nią futbol mnie nie przekonuje. Owszem Gdańszczanie wygrywają, ale jakoś tak bardziej psim swędem niż w zaplanowany wcześniej sposób. Tym razem żaden swąd nie pomoże, a goście powinni wywieźć z Baltic Areny komplet punktów.

Drugie niedzielne spotkanie to stracie dwóch ligowych tytanów. Tego nowego, tegorocznego, Polonii Warszawa z tym już nieco zapomnianym, z poprzedniego sezonu, Ruchem Chorzów. Musze przyznać, że bardzo jestem ciekaw jak przerwę zniosą piłkarze trenera Stokowca, ale chyba jeszcze bardziej zainteresowany jestem, jaką pracę wykonali goście. Chorzowianie ligę zaczęli fatalnie, jednak zmiana trenera zupełnie odmieniła ten zespół. W tej chwili „eRkowcy” w niczym nie przypominają tej zagubionej ekipy ze startu rywalizacji, ich gra to znów bardzo poukładana i stanowcza odmiana śląskiego futbolu. Ale czy przeciwstawią się ułańskim szarżom „Czarnych Koszul”? Może być ciężko. Poloniści nie musieli nic w swojej grze zmieniać, a okres reprezentacyjny wykorzystać po prostu na regenerację i wypoczynek. Jeśli udało się im złapać drugi oddech to…. „Niebiescy” mogą mieć wielkie problemy na Konwiktorskiej. To będzie naprawdę dobre piłkarskie widowisko, obejrzymy zapewne kilka dobrych akcji, a co równie ważne dla kibicowskiego oka, okraszonych brakami. A kto wygra? Moim zdaniem większe szanse mają gospodarze.

O ile, więc ósma kolejka ligowa powinna, więc obfitować w spotkania mogące zaspokoić kibicowski głód. O tyle spotkanie poniedziałkowe starcie to wisienka na torcie. Grająca bardzo ciekawą piłkę Pogoń Szczecin podejmie lidera Legię Warszawa. Podopieczni Jana Urbana stracili, co prawda swoją największą broń (Marek Saganowski), ale w składzie pozostało jeszcze wielu bardzo wysokiej klasy (jak na nasze warunki) zawodników. Jednak „Portowcy” wcale nie wyglądają na przestraszonych. Piłkarze trenera Skowronka doskonale zdają sobie sprawę, że potrafią grać na bardzo dobrym poziomie, a co za tym idzie żaden lider im nie straszny. Czy goście będą w stanie zatrzymać huraganowe akcje skrzydłami? Czy upilnują Ediego? Czy może to jednak Akahoshi będzie gwiazdą wieczoru? Niełatwo jest odpowiedzieć na te pytania. A przecież goście mają swoje atuty. Uda się piłkarzom z gryfami na piersiach powstrzymać Ljuboję (odpoczynek na pewno się mu przydał)? Czy Kosecki znów zaskoczy obronę swoimi szarżami? Czy odradzający się powoli (czyżby) Radović znów dostawi dwa razy nogę w decydującym momencie? Wiem jedno, mnogość pytań i brak jednoznacznych odpowiedzi na nie pokazuje, że w poniedziałek warto będzie zasiąść na stadionie (szczęśliwcy) lub choćby przed telewizorem. To będzie prawdziwa reklama naszej Ekstraklasy. A zwycięzca? Ten jak wiemy może być tylko jeden. Gdyby nie wyraźny problem z odnoszeniem zwycięstw na boisku rywali, postawiłbym na gości. Mając jednak na uwadze ten mankament warszawian stawiam na… bramkowy remis.