Coś się kończy, coś się zaczyna?

Poprzednia runda rozgrywek przypomniała nam, że każda passa mus się skończyć. Tym razem wypadło na kluby z Warszawy i Zabrza. Zarówno Górnik jak i Legia poznały gorycz porażki. Niniejszym nie ma już niepokonanych, wszystko zaczyna się od nowa. Czy w tej kolejnej 12. już kolejce, ktoś rozpocznie swoją nową passę? Wszak każda passa musi się kiedyś zacząć. Zobaczymy, na pewno będzie bardzo ciekawie, a ja nie ukrywam, że mam swoich kandydatów.

No dobry początek kolejnych zmagań ligowych, sprawcy największej niespodzianki minionej kolejki, Zagłębie Lubin, podejmą najpoważniejszych do niedawna kandydatów do spadku, GKS Bełchatów. Dlaczego do niedawna? ano dlatego, że w zarządzający bełchatowskim zespołem postanowili jednak nie „kontynuować” dotychczasowej myśli szkoleniowej…. i zatrudnili najlepszego z dostępnych strażaków. A Michał Probierz, bo o tym trenerze mowa, potrafi dokonywać cudów z zespołami o zdecydowanie gorszej sytuacji kadrowej niż GKS. Czego uda mu się dokonać z „Brunatnymi”? Zobaczymy, jestem jednak przekonany, iż wkrótce przestaną być chłopcami do bicia, jak to było dotychczas. Od dziś/wczoraj, aby wygrać z piłkarzami Probierza trzeba się będzie ostro napocić. Na szczęście dla Pavla Hapala i jego zespołu, chyba jeszcze nie teraz. Jakim kozakiem pan Machał by nie był, to nie da się odmienić oblicza zespołu ot, tak. Choć niewątpliwie ewentualne zwycięstwo lubinian będzie zdecydowanie kosztowniejsze, niż mogłoby być jeszcze kolejkę temu. Niemniej jednak tym razem „Miedziowi” dadzą radę. Niesieni wiktorią nad Zabrskim Górnikiem powinni dać radę ograć będących w przebudowie górników. Gospodarze znów odnotują kolejny skok w ligowej tabeli. Czy o trzy oczka? Raczej tak, choć…

Kolejne piątkowe spotkanie to pojedynek drużyn, o których z czystym sumieniem możemy powiedzieć, że przed sezonem nikt na nie stawiał. Lechia Gdańsk (bo to Ona wystąpi w roli gospodarza) miała w założeniu pałętać się gdzieś w dolnych rejonach tabeli, natomiast Widzew Łódź (bo to oni pojawią się w roli gości na Baltic Arenie) miał rozpaczliwie bronić się przed spadkiem. Przewidywania, przewidywaniami, tak się jednak składa, że w obecnej chwili obie drużyny sąsiadują ze sobą w tabeli, w dodatku jakby kompletnie sobie nic nie robiąc z przedsezonowych przepowiedni, usadowiły się w górnej jej części. Co jest jednak zdecydowanie ważniejsze, obie ekipy wzbudzają powszechny aplauz (jeśli nie zachwyt) swoją dotychczasową grą i postawą (dodam, że zasłużony). Chłopaki Mroczkowskiego walczą z każdym przeciwnikiem jak równy z równym, jeśli nawet schodzą pokonani (jak choćby w ostatniej rundzie rozgrywek z Lechem Poznań) to czynią tak po bardzo wyrównanym boju, w którym wynik mógł być zgoła odwrotny. Zaś piłkarze Bobo Kaczmarka są postrachem gospodarzy, wydaje się, że są gotowi wygrać z każdym rywalem…. byle u niego „na chacie”. Na „własnych śmieciach” idzie im nieco gorzej, ja jednak nie przywiązywałbym się aż tak do tych statystyk. Mecz z łodzianami może być kompletnym zaprzeczeniem tego schematu, szczególnie gdy do zespołu zdoła wrócić kontuzjowany niedawno Razak Traore. Zwycięstwo gospodarzy? Możliwe, ale goście łatwo skóry nie sprzedadzą.

Edit: Razak ponoć wraca, szanse gospodarzy rosną wiec o kilka punktów.

W pierwszym sobotnim spotkaniu zwycięski wreszcie Piast Gliwice podejmie u siebie coraz słabiej wyglądające Podbeskidzie Bielsko-Biała. Wszystko wskazuje na to, że dla gospodarzy futbolowy los wreszcie się odwrócił. Po tylu udanych piłkarsko, natomiast nieudanych „wynikowo” kolejkach, przyszła wiktoria we Wrocławiu. „Piastunki” nic sobie nie robiąc z tytułu Mistrza Polski, jaki wciąż dzierżą rywale, bezlitośnie wypunktowali zawodników Stanislava Levego, a ilość bramek, jakie strzelili tylko potwierdza jakość ich gry. Czy ukłują znowu? Szczerze mówić przeszkód nie widzę, na pewno taką przeszkodą nie powinni być podopieczni trenera Sasala. W każdym razie nie z tą grą, jaką prezentują „Górale”. Podbeskidzie gra bardzo słabo, gdzieś zatracili swoja twardość, gdzieś umknął ten specyficzny stan ducha, który pozwalał walczyć o każdą piłkę. Zawodnicy trenera Sasala wyglądają tak, jakby sami w siebie nie wierzyli. Dlatego wydaje mi się, że jeśli zawodnicy trenera Brosza sami siebie nie skrzywdzą (a zdarzało się im to wcześniej nie raz) to o pozytywny dla nich wynik nie powinni się martwić.

Kolejny mecz to bitwa w Białymstoku, opromieniona warszawską wiktorią miejscowa Jagiellonia, podejmie nad wyraz zawziętą kielecką Koronę. „Krwisto-czerwoni” zawsze grali na ambicji, ale to, czego dokonali w meczu z Wisłą urasta do miana heroizmu. Kto wie, może „Gang Ojrzyńskiego” rozgrywane przez siebie mecze powinien zaczynać w osłabieniu. Swoją drogą szkoda, że nasze rodzime zespoły potrafią osiągnąć ten stopień koncentracji i zaangażowania tyko w szczególnych okolicznościach. Niemniej jednak nie mam zamiaru ich tu osądzać, grali jak grali, ważne jest to, co potrafili osiągnąć. Jeśli w tym najbliższym meczu z Jagą uda się im zagrać w ten sam sposób, ale w pełnym składzie osobowym to… no właśnie, tylko czy się uda. Szczerze? Wątpię. Koroniarze znani są ze swojego temperamentu, który… objawia się w kompletnie nieoczekiwanych momentach. Zobaczymy czy tym razem uda im się wytrwać w komplecie. Szczególnie zważywszy na fakt, iż zespól trenera Hajty też ławo pola nie odda. Ba, podejrzewam, że podbudowane zwycięstwem w Warszawie popularne „Pszczółki” będą chciały iść za ciosem. Egzamin lojalności (pisałem o tym w poprzedniej zapowiedzi) zdali celująco, czas na kolejne kroki mające przywrócić zespól z Podlasia na należne mu miejsce w hierarchii ligowej. Coś czuję, że będzie szybko i wściekle ostro. Kibice na nuda raczej nie będą narzekać.

Edit: Ponoć kibice Jagi zakończyli/zawiesili protest, gra przy dopingu może bardzo pozytywnie wpłynąć na chłopaków pana Tomasza.

Ostatnie sobotnie spotkanie to pojedynek na szczycie naszej ligowej rzeczywistości. Zmierzą się dwa zespoły, które w tej chwili grają najlepszą piłkę nad Wisłą. Na ulicy Konwiktorskiej, miejscowa Polonia Warszawa podejmie Górnika Zabrze. Co ciekawe do tego meczu oba zespoły przystąpią w kompletnie odmiennych nastrojach, „Czarne Koszule” ciągle są w gazie, natomiast „Górnicy” właśnie stracili dziewictwo. Ku wielkiemu zdziwieniu własnemu, jak też licznych obserwatorów, na własnym stadionie, w obecności własnych kibiców ulegli zupełnym outsiderom, piłkarzom Zagłębia Lubin. Czyżby zadyszka? Czyżby regres formy świetnie dotychczas grających zawodników trenera Nawałki? W Zabrzu mają nadzieję, że to zwykły wypadek przy pracy i już mecz w Warszawie ma tą tezę potwierdzić. Natomiast fani podopiecznych trenera Stokowca, wręcz przeciwnie, liczą na podtrzymanie dotychczasowej passy. Liczą, że poloniści nadal będą łoić wszystkich po kolei jak leci. Teoretycznie jest to całkiem możliwe, tyle, że tym razem będzie zdecydowanie trudniej. Wszak, kto jak kto, ale chłopaki z Zabrza do łatwych przeciwników nie należą. Aby ich pokonać gospodarze muszą wspiąć się na wyżyny swoich umiejętności. Czy są w stanie to zrobić? Pewnie, niemniej jednak goście nie będą czekać na wyrok, może być tak, że wezmą sprawy w swoje ręce, a wtedy… każdy wynik jest możliwy. Wszołek, Teodorczyk, Dwaliszwili vs. Naokulma, Milik, Kwiek. Ta wyliczanka pokazuje, że obie strony mają czym straszyć, a przecież to nie koniec, jest jeszcze Brzyski i Pazio a po stronie Górników, Gancarczyk, Iwan, Olkowski. Oj czuję, że warto będzie „rzucić” okiem na to spotkanie. A wynik? Wygra lepszy.

Niedziela zaczyna się od wysokiego C. Mecz, który chcemy czy nie elektryzuje całą piłkarską Polskę, Lech Poznań na własnym pięknym obiekcie, przy komplecie publiczności podejmie Legię Warszawa. Starcie ze stołeczny zespołem od zawsze stanowiło papierek lakmusowy formy zespołu z Poznania. W oczach swoich kibiców „Kolejorz” może przegrać z każdym, ale legionistów ma obowiązek pokonać, najlepiej dwukrotnie. Dla piłkarzy trenera Rumaka już w niedzielne popołudnie nadarzy się pierwsza w tym sezonie okazja do tego, aby zastępy swoich kibiców wprawić w euforię. Czy uda ta sztuka uda się poznaniakom? Czy pokonując „Wojskowych” przejdą do historii swojego klubu? Łatwo na pewno nie będzie. Faktem jest, iż Lech regularnie zdobywa punkty w lidze, ale nikt o zdrowych zmysłach nie nazwie gry poznaniaków bardzo dobą czy choćby atrakcyjną. Ba, ciężko nawet stwierdzić, że zespól z Wielkopolski w pełni na swoje wiktorie zasłużył. Czy wobec tego ma prawo marzyć o zwycięstwie. Raczej tak, w końcu co by jednak o naszej lidze nie mówić, nikt nie rozdaje w niej punktów za darmo, a 23 oczka na koncie lechitów nie wzięły się z kapelusza. Jednak na pewno na łatwe punkty nie mają co liczyć. Co prawda w poprzedniej kolejce okazało się, że podopieczni Jana Urbana nie są niepokonani, że popełniają błędy jak każdy i wystarczy odrobina determinacji, odpowiednia koncentracja a zawodnicy z eLką na piersi mogą znaleźć się na deskach. Niemniej jednak nie oznacza to, iż teraz zaczną nagle przegrywać seryjnie. Wręcz przeciwnie, może się okazać, że tym ciężej będzie ich pokonać. Już wiedzą, że nie są piłkarskimi bogami, że są ludzcy i „śmiertelni” jak wszyscy, że mogą przegrać równie dobrze jak każdy inny zespół w tej lidze. Może być też tak, że porażka odniesiona z nienajlepszą przecież Jagiellonią spowoduje, iż znów wskoczą na wyższe obroty, być może znów zaczną pracować na swoje zwycięstwa. Czy tak jednak będzie? Zobaczymy, na razie to czyste spekulacje. Nikt nie wie jak zareaguje zespół Urbana. W każdym razie wygląda na to, że mamy szansę na prawdziwy pojedynek na szczycie, szczególnie, że obie jedenastki walczą o najwyższe cele. W dodatku wcale nie martwię się o najwyższy stopień mobilizacji, o to zadbają pełne trybuny stadionu przy ulicy Bułgarskiej. Jedyne, czego się obawiam to zbytniej asekuracji obu trenerów, taktyki „na zero z tyłu”. To po raz kolejny może spowodować, że będzie to mecz na zero-zero.

Kolejny niedzielny mecz to pojedynek bardzo słabej w tym sezonie Wisły Kraków z kompletnie nieprzewidywalnym Śląskiem Wrocław. Gospodarze mają mnóstwo problemów, przebudowa zespołu nie idzie tak jak widzieli to włodarze, do tego dochodzą kłopoty finansowe. We wszystkim nie pomagają też lokalni kibice, dla których Wisła musi być wielka bez względy na warunki z jakimi przyszło się zmierzyć. W efekcie ciśnienie w klubie spod Wawelu jest przeogromne, a to nie pomaga ani piłkarzom, ani ludziom zasiadającym w gabinetach. Na szczęście tym razem rywalem „Białej Gwiazdy” będą piłkarze z Wrocławia, dlaczego na szczęście? Ano dlatego, że wrocławianie mają swoje kłopoty. Wyniki, które notują zdecydowanie rozmijają się z przedsezonowymi oczekiwaniami, a przecież piłkarsko Śląsk wcale nie odbiega od zeszłorocznej drużyny, która zdobywała tytuł Mistrzowski. Niestety, jakość gry znacznie spadła, na tyle, że teraz nikt nie jest w stanie przewidzieć kolejnych wyników piłkarzy Stanislava Levego. Obstawianie kolejnych spotkań „Zielonych” to istna loteria, zgadywanka ograniczająca się właściwie do formy Sebastiana Mili. Jeśli kapitan Śląska strzeli lub poda to jego zespól ma szanse wygrać, jeśli ma słabszy dzień to… Jak będzie tym razem? Naprawdę ciężko wyczuć, a przecież Wisła też ma tu coś do powiedzenia. Co prawda przegrała ostatni mecz na własnym boisku, ale tak po prawdzie, to wcale nie była słabsza od Lecha Poznań. A gdyby udało się trafić w jednej z licznych sytuacji to „Kolejorz” mógł wracać do domu „na tarczy”. Skończyło się zupełni inaczej, ale jeśli to prawda, że szczęście lubi wychodzić na zero, więc….

Pogoń Szczecin jakoś upodobała sobie termin poniedziałkowy. Nie inaczej jest i tym razem, Portowcy podejmą wciąż zaskakujący (przede wszystkim własnych kibiców) Ruch Chorzów. Czy „eRkowcy” zaskoczą raz jeszcze? Ich kibice zapewne liczą na to, ze tak. Tym razem będzie jednak bardzo ciężko, podopieczni Jacka Zielińskiego jadą na bardzo ciężki teren. Owszem, ostatnio w Szczecinie wygrywała Legia, zwyciężał Śląsk, ale w obu tych meczach zawodnicy trenera Skowronka spisywali się co najmniej dobrze, zanim ich rywale nie przechylili szali na swoją korzyść to właśnie gospodarze potrafili stworzyć kilka sytuacji. Co ważne, sytuacji zazwyczaj uznawanych za stuprocentowe. Jako, że suma szczęścia/nieszczęścia z reguły wychodzi na zero, kibice w Szczecinie liczą, że kiedyś zacznie wreszcie wpadać, a wtedy… goście mogą wyjechać z grodu Gryfa z kilkubramkowym bagażem. Czy tak się stanie już w meczu z Ruchem Chorzów? Zobaczymy, niemniej jednak możemy spodziewać się szybkiego i interesującego widowiska. Na pewno też będą emocje, wszak zarówno „Niebiescy”, jak i gospodarze mają w swoich szeregach kilku zawziętych i ambitnych chłopaków. Dlatego ani goście, ani właściciele stadion im. Floriana Krygiera nie odpuszczą. Dlatego uważam, że w poniedziałkowy wieczór będzie na co popatrzeć.