Ligowe ostatki...

To już przedostatnia odsłona jesiennych zmagań w wykonaniu naszych ligowców. Kilkanaście tygodni minęło jak z bicza strzelił, jeszcze tylko moment i Ekstraklasa zapadnie w długi, zimowy sen. W czternastej serii gier czeka nas kilka interesująco zapowiadających się spotkań. Dla nas na pierwszy plan wybija się rzecz jasna mecz Legii z Ruchem przy Łazienkowskiej, ale ciekawie może być również na innych stadionach. Oby tylko aura nie pokrzyżowała szyków naszym ligowcom.

Pierwsze spotkanie czternastej kolejki ligowej to starcie bohaterów starcia we Wrocławiu, Jagiellonii Białystok, która na własnym obiekcie podejmie bezsprzecznie najgorszy zespół naszej Ekstraklasy, GKS Bełchatów. Co prawda w ostatniej rundzie rozgrywek w drużynie „Brunatnych” cuś drgnęło, bo tak można zinterpretować remis z osłabioną Lechią Gdańsk, ja bym jednak nie przywiązywał do tego wydarzenia większej wagi. Jak to mówią – „raz do roku to i kura pierdnie” (albo jakoś tak). Lechia bez swojego Traore była jakaś taka osowiała i prawdę mówiąc odniosłem wrażenie, że i Wicher Kobyłka dałby radę ugrać punkt z podopiecznymi Bobo Kaczmarka. Nie dziwota, że dali radę i ludzie Probierza (wciąż nie bardzo wiem, po co panu Michałowi ten ambaras). Problem polega na tym, że z takim rywalem mieli obowiązek wygrać. Tego jednak nie uczynili. Nie uczynią też tego w Białymstoku. Zespół trenera Hajty nie powinien mieć żadnych problemów z odniesieniem zwycięstwa. No chyba, że zacznie sam sobie sprawiać problemy. Wtedy faktycznie goście mogliby coś ugrać, chociaż nie, nie daliby. Piłkarze gospodarzy musieliby jeszcze sami zacząć sobie strzelać gole. Na to bym jednak nie liczył. Pewno zwycięstwo popularnych na Podlasiu „Pszczółek”.

Fart się skończył, ale jak się okazało tylko na chwilę. Jak się okazało mecz z Legią Warszawa był wyjątkiem potwierdzającym regułę. W kolejnym spotkaniu z Podbeskidzie Bielsko-Biała wszystko wróciło do normy i Lech Poznań po raz kolejny uciułał trzy punkty. Tym razem powinno być jednak trudniej, na Bułgarską przyjeżdżają wściekli na siebie zawodnicy Śląska Wrocław. Jak tu jednak nie być wściekłym, wygrywać mecz, mieć wszystko pod kontrolą i dać ciała na całej linii, koszmar. Czy taką plamę można zmazać? Nie wiem, niemniej jednak, jeśli chłopaki Stanislava Levego mają swoje ambicje to muszą zrobić wszystko by zatrzeć wydarzenia z poprzedniej kolejki. A co na to Lech? Piłkarze „Kolejorza” mają zapewne odmienne zdanie na ten temat. Dlatego jestem zdania, że pojedynek fuksiarzy ze wściekłymi może być całkiem interesującym widowiskiem. Może nie jakimś tam super technicznym spektaklem (za mało Mili-ów na boisku), ale całkiem emocjonującym i trzymającym w napięciu spotkaniem. Jak na naszą ligę w sam raz.

W sobotę coraz lepiej radząca sobie Pogoń Szczecin podejmie będące w coraz bardziej dramatyczniej sytuacji Podbeskidzie Bielsko-Biała. Podopieczni najmłodszego trenera w Ekstraklasie (Artur Skowronek ma dopiero 30 lat) znów grają bardzo dobrze, a jak na beniaminka to nawet doskonale. Koleje dwa zwycięstwa i remis (na gorącym terenie w Zabrzu) to świetne osiągnięcie piłkarzy z portowego miasta. Teraz mają okazję jeszcze polepszyć ten bilans, wszak na stadion przy ulicy Karłowicza przyjeżdża jeden z ligowych outsiderów. „Górale” pomysł na grę mają jeden, Ireneusz Jeleń, niestety dla nich ten wariant nie sprawdza się w ogóle. Teraz nie będzie dużo lepiej, a może nawet gorzej, bo to goście będą zmuszeni dążyć do zwycięstwa (muszą wygrywać, jeśli chcą się utrzymać), a gospodarze zajmą się wyprowadzaniem kolejnych kontr. A, że ta gra zawodnikom z grodu Gryfa wychodzi bardzo dobrze (o czym przekonał się już niejeden z rywali) to wynik może być tylko jeden. Pewne zwycięstwo „Portowców” i kolejne punkty w tabeli. Spokojna zima i planowanie „co dalej”.

Kolejny sobotni mecz to starcie coraz słabiej radzących sobie piłkarzy Widzewa Łódź z rewelacyjnie w ostatnim czasie wyglądającą Koroną Kielce. „Gang Ojrzyńskiego” wreszcie „odpalił”, wreszcie można było powiedzieć, że zagrali tak jak rok temu. I tylko ich rywalom nie było do śmiechu. Czy też pójdą za ciosem? Łodzianie mają nadzieję, że nie, co mając na uwadze ich coraz słabszą dyspozycję wcale nie powinno dziwić. Prawda jest taka, że goście grając nawet w swojej najlepszej dyspozycji mieliby niewiele do powiedzenia z tak grającymi „Złocisto-Krwistymi”, a przy takim gazie, jaki pokazali w meczu z Piastem Gliwice o pozytywnym wyniku mogliby tylko pomarzyć. No cóż, nie będzie to porywające widowisko, przypominające raczej mecz łodzian rozegrany w poprzedniej kolejce na Łazienkowskiej 3. Całkowite zagęszczenie pola, autobus zaparkowany na własnej połowie i… ze trzy kontry w ciągu 90 minut. Oglądanie tego to średnia przyjemność, jedynym wynagrodzeniem dla kibiców może być końcowy rezultat. Dla tych z Łodzi wystarczyłby remis, dla tych ze stadionu w Kielcach liczy się tylko wygrana. Moim zdaniem powinni być spokojni, Korona wygra ten mecz, choć jak wspomniałem porywające widowisko piłkarskie to nie będzie.

Zastanawiam się nad ostatnim tego dnia spotkaniem. Na własne nieszczęście Wisła Kraków na własnym obiekcie podejmie Górnika Zabrze. Co gorsza pytanie numer jeden przed tym meczem to nie – „kto wygra?”, tylko – „Jak zachowają się trybuny?”. Czy znów będziemy świadkami festiwalu szydery? W sytuacji, gdy nieco pobudzony zespół trenera Kulawika miałby szanse ostro się postawić wciąż przeżywającym swój kryzys „Górnikom” wsparcie własnych fanów byłoby niezbędne. Czy gospodarze mogą na nie liczyć? Boję się, że to niemożliwe i po raz kolejny przyjdzie im wystąpić w tym najgorszym z możliwych scenariuszy. Nie ukrywam, że współczuję piłkarzom ze smoczego grodu, grają jak grają, na niewiele więcej ich stać, a sytuacja na trybunach na pewno im nie pomaga. W takich momentach zawsze zastanawiam się, co by było gdyby zawodnicy się zawzięli i zrobili swojego psikusa, zagrali tak, jak to widzą kibice i… spuścili swój klub do ligi niżej. Kto czułby się zwycięzcą takiej w takiej sytuacji? No dobra, zostawmy to, w tej chwili ważniejsze jest, kto będzie zwycięzcą w ten sobotni wieczór. A tu wynik wcale nie jest taki oczywisty. W słabych warunkach, słaba „Biała Gwiazda” podejmie słabych „Górników” czy może wyjść z tego zestawienie widowisko piłkarskie godne tego miana? Wątpliwa sprawa, stawiam raczej na ligową kopaninę. Dla koneserów.

Niedzielę przywitamy w Gdańsku, na Baltic Arenie miejscowa Lechia podejmie zabójcę gigantów, Zagłębie Lubin. Teoretycznie wszystko powinno wskazywać na zwycięstwo… gości. Rywal zajmuje wysokie piąte miejsce, mecz odbywa się na jego obiekcie, jak nic wygrać powinni lubinianie. Niestety, jest jeden mały, acz znaczący szkopuł, Lechia Gdańsk na własnych śmieciach jest słaba jak niemowlę. Wygrana z zespołem Bobo Kaczmarka to żaden splendor, a w takich warunkach piłkarze „Miedziowych” zwykli… przegrywać. Wszak, co to za radocha wygrać, gdy wszyscy się tego spodziewają, przecież nikt o tym nawet nie napisze, a tak… zawsze będzie można o sobie poczytać. Tak już bardziej na serio to nie wiem czy trafiłem w przyczyny takiej a nie innej gry zawodników Pavla Hapala, faktem jednak jest, że ich występy to istna loteria. Wypisz, wymaluj Legia sprzed kilku lat. Z mistrzem jak równy z równym, a z outsiderem w łeb. Jak będzie tym razem? No cóż, Lechia na tym piątym miejscu nie znalazła się przypadkiem, a mając na uwadze powrót Traore to możemy przypuszczać, że gospodarze znów będą w stanie zagrać na swoim najwyższym poziomie. A to oznacza, że… szanse gości rosną

Kolejne niedzielne spotkanie to bój o spokojną zimę. Zwycięstwo gospodarzy (Legia Warszawa) oznaczałoby ogromne szanse na mistrzostwo jesieni a to z kolei oznaka stabilizacji, może nawet zamiast wspominanej wyprzedaży jakieś wzmocnione składu Jana Urbana. Zwycięstwo gości (Ruch Chorzów) to wielka ulga i stonowanie nastrojów, spokojna zima i oczekiwanie lepszego jutra. Bez nerwowych ruchów, bez zbędnej paniki, jaką może budzić pozycja w końcówce tabeli. Kto wygra spokój? Muszę przyznać, że więcej atutów mają „Wojskowi”, ale pod warunkiem, że zagrają o niebo lepiej niż w poprzednim spotkaniu z Widzewem. Owszem „eRkowcy” polegli w spotkaniu z Wisłą, ale wcale nie byli tacy słabi jak by na to wskazywał wynik tamtego spotkania. Dlatego aby pokonać podopiecznych Jacka Zielińskiego trzeba zagrać futbol na najwyższym legijnym poziomie, ostro w ataku, ale co równie ważne bez błędów w obronie. Czy piłkarzy Jana Urbana stać na taką mobilizację pod sam koniec ligi? Liczni fani liczą na to, że tak, ja też mam taką nadzieję. Warto by jechać na mecz ze Śląskiem Wrocław ze spokojem i bez zbędnego ciśnienia.

Ostatni mecz tej kolejki przypadł w udziale straszliwie pobitemu ostatnio beniaminkowi, na szczęście piłkarze Piasta Gliwice bardzo szybko będą mieli okazję zrehabilitować się w oczach własnych kibiców za ostatnia porażkę w Kielcach. Łatwo jednak nie będzie, bo na gliwicki stadion przyjeżdża Polonia Warszawa, trzeci zespół Ekstraklasy. W dodatku zespół grający bardzo szybką i co ważne skuteczną piłkę. Choć warto zauważyć, że ostatnio polonijna maszyna jakby się zacięła. Czy to końcówka ligi tak wpłynęła na mentalność piłkarzy Piotra Stokowca, czy może jest to zapowiadany od dawna kryzys fizyczny? No cóż, nie ukrywam, że w tej chwili nie znam odpowiedzi na to pytanie. Jednak śledząc poczynania piłkarzy obu drużyn będę miał okazję się przekonać, warto wyjeżdżać do ciepłych krajów czy jednak przebieżki w miejskim parku są równie skuteczną metodą przygotowań, tylko dotychczas karmiono nas głodnymi kawałkami o budowaniu siły i niezbędnych o tego warunkach.