"Za chwilę dalszy ciąg programu"

Dawno, dawno temu, w czasach gdy w naszej telewizji od czasu do czasu było na co popatrzeć, do moich ulubionych programów należała "Kuchnia pełna niespodzianek" (w zasadzie była to część „Za chwilę dalszy ciąg programu”). „Kuchnia” była okraszona taką dozą abstrakcyjnego humoru, że jej autorom zawsze udawało się mnie zaskoczyć, między innymi z tego powodu niezmiennie wprawiała mnie w naprawdę dobry humor. Niestety wspomniane czasy odeszły w zapomnienie, a twórcy obecnej telewizji raczą mnie kompletnie niestrawna papką.

Na szczęście… jest nasza ukochana Ekstraklasa i to właśnie ona, za wszelką cenę stara się zająć miejsce niedoścignionej Kuchni pełnej niespodzianek. Muszę przyznać, że coraz częściej łapię się na tym, iż są to próby nad wyraz udane. Bo czyż nie jest tak, że tylko umysł godny arcymistrza dowcipów byłby zdolny jest wymyślić równie abstrakcyjne scenariusze i finalne rozwiązania meczów naszej ligi. Zobaczymy, co nasi milusińscy przygotowali dla nas tym razem.

Pierwszy mecz to spotkanie w Lubinie, gdzie miejscowe Zagłębie zmierzy się z Jagiellonią Białystok. Jeszcze do poprzedniej kolejki napisałabym, że „Miedzowi ” mogą być pewni zwycięstwa. Zespół Tomasza Hajty fatalni gra na wyjazdach i ewentualna wygrana byłaby wielką niespodzianką. Jednak po wydarzeniach 17 kolejki spotkań, po zwycięstwie nad bardzo solidnym Górnikiem zdaje się, że świat po raz kolejny stanął na głowie. Jeśli „pszczółki” zagrają z równie wielkim entuzjazmem, z równą ambicją i zaangażowaniem jak tydzień temu w Zabrzu to raczej gospodarze powinni się martwić o swoje punkty. No właśnie, wydaje się jednak, że słowem kluczem jest, jeśli. Rzadko, kiedy zdarza się, aby Polski zespól zagrał dwa meczy na podobnym gazie jak „żółto-czerwoni”, czy tym razem się uda? Oj, coś mi się wydaje, że może być ciężko. Co by jednak nie mówić ludzie Pavla Hapala na własnym boisku nie zwykli odpuszczać nikomu. Przyjezdnym też nie odpuszczą, a to oznacza, że… tym razem w Lubinie zobaczymy kawał fajnej, atrakcyjnej dla kibiców piłki.

Podbeskidzie Bielsko Biała, jeden z nominalnych sparingpartnerów postanowiło wysoko postawić poprzeczkę swoim przeciwnikom. Jagiellonia skarcona zastała strasznie, Wisła Kraków objadła się smakiem, zdobywając tylko jeden z dostępnej puli punktów. Jak teraz poradzi sobie główny aspirant do mistrzowskiej korony? Warszawska Legia robi wszystko, aby przekonać wszystkich, wokół, że wypychana na wyrost drużyna nijak nie zasługuje na miano najlepszej w kraju. Czy tym razem, na boisku zdegradowanego praktycznie rywala potwierdzą swoją słabość. Czy na wzór białostockiej Jagi rzucą się rywalom do gardeł by udowodnić, że poprzednie potknięcia to wypadek przy pracy? Oczami wyobraźni widzę, jak stary kibic zespołu z Warszawy uśmiecha się właśnie pod nosem, rzuca się do gardeł? Legioniści? Przecież Oni nigdy, nikomu do gardła się nie rzucili. W takim razie może to „Górale” tym razem odpuszczą? Jakoś na to też bym nie liczył. Każdy gra po swojemu, Legia dostojnie, wyniośle powoli, czarując co i rusz jakąś sztuczką techniczną, licząc, że rywal na sam widok zatrzęsie kolanami. Gospodarze nie zatrzęsą, zagrają po swojemu, ambitnie, walcząc do upadłego. Jeśli to wystarczy do pokonania gości to zwyciężą, jeśli nie to będą szukać punktów gdzie indziej. Taka jest strategia zespołu Kubickiego, mająca przygotować zespół do ewentualnej walki o powrót do elity za rok. Czy zniszczą kolejny mit o wielkości po drodze? Zobaczymy, na wszystkie te pytania znajdziemy odpowiedzi na boisku zespołu z Podbeskidzia.

Piłkarska sobota przywita nas spotkaniem ciekawym. Wymagający sparingpartner, jakim okazuje się GKS Bełchatów podejmie na swoim obiekcie nieco zamroczonego rywala. Widzew Łódź, bo o nich mowa zaczął bardzo źle, O ile jeszcze porażka ze Śląskiem nie była tak bolesna, o tyle 0:3 w Chorzowie chwały nie przynosi. Szczególnie, że był to w pełni zasłużony wynik. Piłkarze trenera Mroczkowskiego sprawiają wrażenie jakby jeszcze nie do końca zaskoczyli, że runda wiosenna już się rozpoczęła. W przeciwieństwie do ludzi Kieresia, Ci z kolei wyglądają na takich, którzy za wszelką cenę praną zmaksymalizować swój dorobek punktowy. Tam gdzie może być trójka starają się grać na maksa, tam gdzie możliwy jest jeden punkcik, murują swoją połowę. Tym razem musi być trójka, rywal znany, cel jasny. Tylko czy możliwy do zrealizowania, czy nie jest tak, że odkryty zespół „Brunatnych” dostanie kilka ciosów i padnie na deski? Przekonamy się już w sobotę, bo w to, że łodzianie potrafią wyprowadzić celny lewy prosty jestem przekonany. Jeśli tym razem trafią między słupki a poprzeczkę (w przeciwieństwie do meczu ze Śląskiem) to może się okazać, że to ostatni mecz, przed którym gospodarze jeszcze się łudzili co do swojego utrzymania. Porażka definitywnie zabije wszelaki optymizm, jeśli takowy jeszcze tlił się w klubowych budynkach GKS-u.

Niepewny swojej dyspozycji Ruch Chorzów podejmie na Cichej wciąż aktualnego Mistrza Polski, Śląsk Wrocław. Kibice miejscowych sami zapewne nie wiedzą, na co stać dopingowanych przez nich zespół, czy to Ci kompletnie rozbici kopacze z Lecha, czy jednak faceci z meczu przeciw Widzewowi. Bądź tu chłopie/babo mądry/a i pisz wiersze. W co tu wierzyć? Komu ufać? Czego oczekiwać? Na pewno nie ładnej i efektownej gry, nie oszukujmy się, ani „eRkowcy”, ani „Zieloni” tak grać nie umieją. Konsekwentny, ambitny, waleczny, ale za to bardzo siermiężny futbol to znak firmowy obu jedenastek. Trochę mi szkoda kibiców zgromadzonych na stadionie w Chorzowie, ale Ci miejscowi mogą mieć dodatkowe wrażenia związane z końcowym wynikiem. Niestety moim zdaniem negatywne, bo Ruch Chorzów tego spotkania nie wygra. Piłkarze Śląska chcąc liczyć się w walce o główne laury muszą to spotkanie wygrać.

Jeden z cudów głównych naszej Ekstraklasy, Polonia Warszawa, podejmie na swoim obiekcie Wisłę Kraków, zespół niepotrafiący znaleźć swojego oblicza, nieumiejący się odnaleźć w zaistniałej sytuacji. Nie mnie oceniać potencjał trenerski fachowców prowadzących oba zespoły, ale styl gry, świadomość własnych możliwości i umiejętność wykorzystania swoich przewag w obu ekipach jest diametralnie różny. Już gołym okiem widać jak sprawnie po boisku poruszają się zawodnicy Stokowca, podczas gdy zespół Kulawika wciąż wygląda jakby nie do końca wiedział, o co tu chodzi. Krakowianie wciąż coś zmieniają styl i sposób gry, niby prawidłowo atakują i niby nieźle bronią, ale jakoś tak bez większego pomysłu, bez jakiegoś planu, który staraliby się realizować. Dlatego jeśli tu i teraz maiłbym wskazywać zespół z większą szansą przyszłość wskazałbym na „Czarne Koszule” i to właśnie w tym zespole doszukiwałbym się szans na postęp i rozwój. W końcowym rozrachunku, w konfrontacji tych dwóch jedenastek, po przejściach większe szanse daje gospodarzom, to w ich grze widzę większe szanse na błysk, który może zadecydować o wyniku.

Niedziela zacznie się od pojedynku ekip, które tej wiosny nie zaczęły najlepiej. Pogoń Szczecin, wreszcie na swoim stadionie podejmie Piasta Gliwice. Zastanawiając się nad tym, jakie widowisko możemy zobaczyć na stadionie „Portowców” warto zauważyć, że ich gra wcale nie jest aż tak zła jakby na to wskazywały osiągane wyniki. Niestety starania obu ekip nie przyniosły dotychczas oczekiwanych rezultatów, jednak teraz i jedni i drudzy będą mieli okazję do odwrócenia złej passy. Oczywiście przy założeniu, że ktoś jednak ten mecz przegra? Pytanie tylko, kto? Ofensywnie grający gospodarze? Czy jednak nieźle taktycznie, ale wciąż niezbyt efektywnie grający goście? Przyznam, że niełatwa to zagadka i łatwo wskazać zwycięzcę tej rywalizacji nie będzie. Remisu jednak nie podejrzewam, oba zespoły lubią grać o pełną pule i tak będzie tym razem. Ja sam postawię na zwycięstwo piłkarzy z Gryfem na piersi.

Na koniec weekendu, w niedzielny wieczór, będziemy mieli przyjemność oglądać mecz aspirujący do miana wydarzenia tej 18 kolejki spotkań. Na coraz bardziej przypominającym boisko placu budowy, gospodarze, Górnik Zabrze, podejmie Lecha Poznań. Jak by na to nie patrzeć będzie to pojedynek na szczycie i jako taki faktycznie powinien być interesujący. Oba zespoły mają wielką chrapkę na walkę o najwyższe ligowe laury, oba nie zaczęły tej wiosenny tak jak by tego oczekiwały. Dlatego teraz, w bezpośredniej rywalizacji mogą rozwiać wszelkie wątpliwości. W dodatku jednocześnie pogrążyć bezpośredniego rywala. Stawka jest, więc wysoka i w tym właśnie jest problem, w meczach o takim ciężarze gatunkowym rzadko, kiedy mamy okazję oglądać fajerwerki. Zamiast tego kilkudziesięciu facetów za wszelką cenę stara się nie dopuścić do zwycięstwa przeciwnika. W naszych warunkach nieczęsto mecze kolejki zasługują na to miano, mam nadzieję, że tym razem będzie inaczej. Wszak zarówno zawodnicy Rumaka, jak i piłkarze Nawałki potrafią zagrać na naprawdę wysokim poziomie. Oby tym razem tak było, nasz futbol bardzo potrzebuje takich meczów, emocji, walki, ale też odpowiednio wysokiej atrakcyjności. Jeśli uda się spełnić te warunki, wyłonienie zwycięzcy zejdzie na dalszy plan.

Poniedziałek z Ekstraklasą zawita nad morze, gdzie na swoim pięknym obiekcie, gdańska Lechia podejmie szalonych futbolistów Korony Kielce. Podopiecznym Bobo Kaczmarka idzie jak po gruzie, niby grają skutecznie, strzelają bramki i prowadzą, ale jakoś nie potrafią dowieźć pozytywnego rezultatu do końca spotkania. Myszą skończyć z tą niefrasobliwością, „Szalony Gang” trenera Ojrzyńskiego nie wybaczy podobnej niekonsekwencji. Koroniarze zwykli obnażać niedostatki przeciwników i wykorzystywać każdą słabość rywala. Korzystając z prostych środków starają się osiągnąć jak najlepszy dla siebie wynik. Jeśli gospodarze marzą o korzystnym wyniku, muszą zagrać na pełnym gazie przez całe spotkanie, bez odpuszczania, bez zwalniania tempa. Tylko czy piłkarze znad morza dadzą radę tak zagrać? Dotychczas nie sprawiali wrażenia gości, którzy wiedzą, co chcą osiągnąć, którzy wiedzą, o co w tym sezonie grają (poza własnymi pensjami). Coś czuję, że tak będzie i tym razem, a w spotkaniu chłopców z mężczyznami górą będą Ci drudzy. Dlatego uważam, że Korona wygra, w najgorszym razie zremisuje, w każdym razie wróci do siebie z jakimiś punktami.