Starcie Gigantów

Jak dotąd runda wiosenna nie rozpieszcza fanów futbolu, większość zespołów gra zdecydowanie poniżej swoich możliwości. Akcje ich ulubieńców zamiast zachwycać doprowadzają kibiców w rejony stanów depresyjnych. Ale cóż zrobić, niełatwe jest kibicowskie życie, wściekli po ostatniej kolejce, pełni nowej nadziei pędzimy na stadion ponownie. Może tym razem wreszcie zagrają tak jak byśmy tego oczekiwali, a my z dumą będziemy wracać do domu… Oczywiście , równie dobrze może być zupełnie na odwrót. Ponoć to właśnie są zalety futbolu, może i tak. Ja jednak bym wolał by ten rollercoaster emocjonalny był nieco mniejszy . Ciekawe kto tym razem będzie się radował zwycięstwem, a kto pogrąży w smutku po porażce.

19. kolejka Ekstraklasy rozpoczyna się w Białymstoku, tamtejsza Jagiellonia podejmie nieco sfatygowaną Polonię Warszawa. Trzeba przyznać, że kibice gospodarzy nie mają zbyt wielu powodów do optymizmu, ich ulubieńcy wystartowali tej wiosny fatalnie, a jedyne zwycięstwo nic w tej ocenie nie zmienia. Z tym, że goście wcale nie mają lepiej. Zdaje się, że jedyna różnica tkwi w oczekiwaniach, piłkarze Tomasza Hajty mieli maszerować w górę tabeli a ich kolejne zwycięstwa miały przybliżyć ich do ligowej czołówki. Natomiast „Czarne Koszule”, po zimowych rozbiorach w opinii ekspertów miały brać w łeb od każdego. W efekcie, mamy bardzo podobne wyniki i jakże wielki rozdźwięk w ich odbiorze, jedni się cieszą a drudzy zwalniają trenera. Czy po tym meczu będzie tak samo? Muszę przyznać, że jest to prawdopodobne, „Pszczółki” ciągle grają niemrawo, a Polonia wprost uwielbia (może dlatego, że tylko to umie) bronić i wyprowadzać kolejne kontry. Czy uda się zatrzymać Przybeckiego? Może być ciężko, ale od tego czy to się uda zależeć może wynik tego spotkania.

Piątkowy wieczór zakończy się mocnym piłkarskim akcentem. Na Pepsi Arenie, Legia Warszawa podejmie jeszcze do niedawna stawianego w gronie głównych faworytów Zabrskiego Górnika. Niestety zawodnicy trenera Nawałki boleśnie przekonali się jak dwie nieudane kolejki są w stanie wpłynąć na postrzeganie siły zespołu. Piłkarze z Zabrza należą do tych zespołów, które rundę rewanżową zaczęły po prostu fatalnie, na ich szczęście… w do tej samej grupy należą ich przeciwnicy. Grający pod wodzą Jana Urbana i mający wielkie aspiracje gospodarze, zaczęli wcale nie lepiej, w efekcie czego ich przewaga wypracowana jesienią znikła jak kamfora. Była, nie ma, czas zakasać rękawy i brać się do roboty, to spotkanie powinno wyjaśnić, która z ekip ma jeszcze szanse liczyć się w wyścigu o główne trofeum. Nie ma co kombinować, ewentualny przegrany straci bardzo wiele, nie tylko w tabeli, ale też mentalnie. Niełatwo się gra ze świadomością tych wszystkich zawalonych szans. Można powiedzieć, że w piątkowy wieczór, w świetle stadionowych jupiterów czeka nas Starcie ligowych Gigantów, po którym okaże się, który z kolosów stoi na glinianych nogach. Kto zwycięży? Gwiazdy Urbana? Czy Gladiatorzy Nawałki? Szczerze, naprawdę nie mam pojęcia. Obie ekipy grały dotychczas w takim stylu, że wykoncypowanie końcowego wyniku graniczy z cudem.

Ligowa sobota to dobry czas na umieranie Tak przynajmniej muszą myśleć piłkarze Ruchu Chorzów, którzy wybierają się z wizytą w Kielcach. Gdzie miejscowa Korona, zwana „Szalonym Gangiem” postara się zredukować ilość całych kości w zespole przyjezdnych. A szkoda, bo mecz z Lechią Gdańsk pokazał, że gdyby podopieczni Leszka Ojrzyńskiego zajęli się futbolem to mogliby być bardzo dobrą drużyną. Siła, szybkość, zdecydowanie a jednocześnie rozmach w przeprowadzanych przez nich akcjach lokują ich w górnej części ligowej tabeli. Niestety rozpalone do czerwoności głowy „Koroniarzy” spychają ich w ligową szarzyznę. Szkoda, że dla tak dobrej drużyny krew i łzy stoją wyżej w hierarchii niż piłka nożna, w efekcie zamiast emocji piłkarskich jesteśmy światkami kolejnych wyskoków znanych z tajskich sztuk walki. Niemniej jednak, jeśli gospodarzom uda się zapanować nad buzującymi emocjami i nie dostaną żadnej (tylko czy to w ogóle możliwe) czerwonej kartki, to bez żadnych problemów powinni powieść „eRkowców”. Różnica klas obu zespołów jest olbrzymia, piłkarze Jacka Zielińskiego wyglądają fatalnie, mają problem z przeprowadzeniem jednej w pełni kontrolowanej akcji. Co prawda nie przeszkadza to im w osiąganiu, jako takich wyników, ale to raczej efekt słabości rywali niż konsekwencja dobrej gry Chorzowian.

W kolejnym meczu, należący do najgorszych wiosennych ekip, Widzew Łódź podejmie najlepsze w tej rundzie (to już chyba tradycja) Zagłębie Lubin. Ciekawostką jest fakt, że trenowani przez Radosława Mroczkowskiego zawodnicy wcale nie grają jakoś przesadnie źle, prawdę mówiąc są drużyny gorsze od nich, a jednak zdobycz łodzian jest znikoma. Słupki, poprzeczki, kilka pechowych rozwiązań i koniec, końców jeden punkt na koncie punktowym, słabo. Nawet bardzo. Szczęściem w nieszczęściu jest to, że jak źle by nie grali to w tym roku nie spadną, ale jeśli nic nie poprawią to w przyszłym sezonie mogą zająć miejsce obecnych outsiderów. Czas pracuje na ich korzyść, ale z drugiej strony przydałoby się zacząć wygrywać i to najlepiej już teraz. Pokonanie „Miedziowych” to byłby nie lada wyczyn, po którym kibice, ale i piłkarze łódzkiej drużyny mogliby uwierzyć w siebie. Tylko czy pokonanie zawodników Pavla Hapala jest w ogóle możliwe? Prawdę mówiąc, jeśli Ci zagrają na swoim normalnym, wysokim poziomie to raczej nie. Przeprowadzane raz po raz ataki, szybkie przerzuty do wysuniętych ofensywnych graczy, błyskawiczne rozegranie akcji, to znaki firmowe Lubinian. Jeśli po raz kolejny zaprezentują te walory, to goście bez większych problemów wywiozą z włókienniczego miasta trzy punkty.

Na koniec ligowej soboty czas na sparing zespołu Rumaka. Lech Poznań na własnym obiekcie podejmie wymagającego sparingpartnera, jakim jest GKS Bełchatów. Może to i śmieszne, ale takie są realia, zdegradowani już „Brunatni” za nic w świecie nie chcą nikomu odpuszczać i każdego kolejnego przeciwnika ograbiają z wydawałoby się pewnych dwóch punktów. Trzy mecze, i trzy remisy, zero straconych, zero strzelonych, jak będzie tym razem? Gospodarze liczą na to, że lepiej, ale biorąc pod uwagę ich domowe osiągnięcia można mieć wątpliwości. Kamil Kiereś postawił na defensywę, zaryglował środek boiska, zagęścił przedpole własnej bramki, co prawda nie ma kto strzelać goli, ale zdaje się te nie są Im do niczego potrzebne. Co nie znaczy, że ich nie zdobędą, w końcu któryś z rywali nie wytrzyma i ruszy zdecydowanie do przodu, a wtedy jakaś kontra może się powieść. Czy już w Poznaniu? Może tak być, bo gospodarze muszą wygrać to spotkanie i z upływem minut na pewno będą starali się wyjść do przodu. Kto wie, może się uda. Jednak faworytem i do bezsprzecznym będą gospodarze, to Oni powinni rozdawać karty w ten sobotni wieczór. Jeśli Teodorczyk lub Ślusarski wykorzystają swoje sytuacje to „Kolejorz” powinien zdobyć najłatwiejsze punkty w tej rundzie.

Piłkarska niedziela zacznie się od pojedynku wciąż aktualnego Mistrza Polski, Śląska Wrocław z potencjalnym chłopcem do bicia Podbeskidziem Bielsko Biała. Niby wszystko jasne, pewny spadkowicz z kandydatem do gry w Europejskich pucharach, wydaje się, że wynik może być tylko jeden. Tylko dlaczego w grze obu zespołów nie widać większych różnic, a w tabeli wiosny dzieli te zespoły tylko jeden punkcik? Dlaczego szukając w głowie nazwisk wyróżniających się napastników nie mam żadnego „Zielonego”, a zamiast tego narzuca się Demjan? Odpowiedź jest prosta i jednocześnie dość nieprzyjemna dla naszych „najlepszych” drużyn. Pomiędzy tymi z „góry”, a tymi z „dołu” tabeli wielkich rozbieżności po prostu nie ma. Wystarczy odrobina ambicji, kilka dobrych zagrań i teoretyczny faworyt ląduje na deskach. Gdyby mi przyszło oceniać grę tych dwóch ekip, to prawdę mówiąc lepsze wrażenie sprawiają „Górale”. Podopieczni trenera Levego poruszają się bardzo niemrawo, jakby jeszcze nie obudzili się ze snu zimowego. Zarówno dla ich kibiców jak i dla nich samych lepiej by było, aby wreszcie się zerwali, bo w przeciwnym razie zdeterminowani goście mogą ich ustrzelić. Szybka, twarda, pełna determinacji piłka, jaką prezentują nam piłkarze Podbeskidzia, może okazać się zbyt trudnym wyzwaniem dla miejscowych śpiochów. Przemysławowi Kaźmierczakowi nie zawsze będzie wychodził strzał kolejki i może się okazać, że gospodarzom brakuje atutów, aby pokonać przedostatni w lidze zespół gości. Jak będzie zobaczymy.

Ps: Dla przybyłych na stadion kibiców będzie to niezwykle atrakcyjne spotkanie, pod warunkiem, że nie będą patrzyli na murawę. Pięknie i atrakcyjnie będzie na trybunach, jak donosi prasa około dwóch tysięcy Wrocławianek odebrało darmowe wejściówki. Będzie na co popatrzeć.

Skrzętnie kolekcjonująca punkty, ale nieporywająca swoją grą Wisła Kraków podejmie na Reymonta najgorszy zespół tej wiosny. Pogoń Szczecin, bo tych zawodnikach mowa, kompletnie nie może odnaleźć jesiennej formy, piłkarze Skowronka niby biegają, ale często sprawiają wrażenie jakby każdy w innym kierunku. Tak fajnie prezentująca się przed zimą jedenastka, obecnie wygląda tak jakby pierwszy raz się spotkała tuż przed meczem i jeszcze nie każdy wiedział, co ma ze sobą zrobić i czego tak naprawdę od niego chcą. Natomiast piłkarze spod Wawelu może i nie zachwycają, ale mozolnie robią co do nich należy, ciułają punkt po punkcie i wspinają się w ligowej tabeli. Może nie jest to bardzo atrakcyjny futbol, ale w obecnej sytuacji zespołu ważne, że skuteczny. Szkoda tylko, że w tym wszystkim nadal nie widać wizji budowy zespołu na kolejny sezon. Aż strach pomyśleć, że w lecie trzeba będzie zaczynać budowę od nowa. Tymczasem w tym pojedynku, jeśli nie wydarzy się nic niespodziewanego gospodarze powinni wygrać i to grając zupełnie spokojnie.

Ostatni poniedziałkowy pojedynek to mecz wzbudzającego szacunek Piasta Gliwice z wciąż słabą Lechią Gdańsk. Od razu napisze, że będę zaskoczony jakimkolwiek innym wynikiem niż zwycięstwem gospodarzy, co prawda „Piastunki” nie złapały jeszcze właściwego rytmu, ale ich gra i tak wygląda na bardzo przemyślaną. Nie wszystko im może wychodzi, ale z meczu na mecz wygląda to coraz solidniej, a w bramce mają niesamowitego Trelę, który wygląda tak, jakby chciał wyłapać każdą piłką lecącą w okolicy jego świątyni. W dodatku w ofensywie idzie im całkiem nieźle, a jeszcze nie pokazali światu swoje Robaka. Na przeciwnym biegunie są podopieczni Bobo Kaczmarka, owszem, właśnie wygrali z Koroną, ale ciężko przypuszczać, aby każdy kolejny rywal osłabiał się na początku spotkania. Choć warto zauważyć, że nawet wtedy ich akcje nie nabierają rozmachu, a toczone są w ospałym, wręcz ślamazarnym tempie. Kto wie czy gdyby nie strzał życie Piotrowskiego nie powtórzyliby swego wyczynu z meczu ze szczecińską Pogonią (remis z osłabionym rywalem). Nie będę się rozwodził, nie daję większych szans przyjezdnym.