Kolonia atrakcyjniejsza od Dortmundu?

Cisza, spokój zimowy sen, to z pewnością już za nami. 10 marca 2015 roku sportowe portale obiegła informacja Przeglądu Sportowego jakoby Kuba Błaszczykowski nie otrzyma powołania na mecz z Irlandią.

News dnia zelektryzował środowisko, a Adam Nawałka został postawiony w jednym szeregu z Engelem pomijającym Iwana na Mundial w Korei i Japonii, z Janasem ignorującym Frankowskiego, lub Smudą „dyscyplinującym” Borubara i Żewłaka. Poprzednikom kontrowersyjne rezygnacje z czołowych, wiodących piłkarzy na zdrowie raczej nie wyszły, jak będzie w tym przypadku?

Andrzej Juskowiak raczej zawiedziony decyzją utyskuje: „Mecz nie odbędzie się za tydzień, tylko za trzy [29 marca - red.]. Kuba ma więc czas, by się w pełni odbudować, złapać formę. Co, jeśli w następnych spotkaniach Borussii będzie grał dobrze, zacznie asystować i strzelać bramki? Wtedy trener będzie miał problem. Oczywiście można zrozumieć, że Nawałka nie stawia na zawodnika, który wraca po ciężkiej kontuzji, długiej rehabilitacji i który nie ma pewnego miejsca w swoim klubie. Ale tu chodzi o Błaszczykowskiego, czyli piłkarza, którego atuty wszyscy znamy. Kuba jest szybki, ambitny, potrafi grać jeden na jeden, bezsprzecznie mógłby sporo wnieść do gry naszej drużyny. (...) Za trzy tygodnie Błaszczykowski będzie dużo mocniejszy niż teraz. (...) Dla mnie brak powołania dla Kuby to przykra niespodzianka. (...) Trener musiał się bać, że - powołując Kubę - zburzy jakąś harmonię, która w reprezentacji się pojawiła. Musiał widzieć zagrożenie. Bo na pewno nie chodzi tylko o to, że Kuba wraca po kontuzji. Szkoda mi Kuby, bo dla reprezentacji zawsze dawał z siebie maksa, zawsze brał na siebie odpowiedzialność. No i był w ostatnich latach zdecydowanie wiodącą postacią, liderem. Nam brakuje takich piłkarzy, którzy potrafią pociągnąć, kiedy nie idzie. Myślę też, że z nim nie byłoby problemu, nawet gdyby miał usiąść na ławce. On ewidentnie chce być w reprezentacji, a jego sportowa złość po stracie opaski kapitana czy po wejściu z ławki mogłaby się drużynie przydać. (...) Według mnie Nawałka odstawia Błaszczykowskiego za łatwo, ale rozumiem, jeśli myśli, że ta decyzja jeszcze bardziej zmobilizuje innych zawodników i że drużyna stanie się jeszcze większym monolitem. Oby tylko w trudnych momentach wystarczyło nam też jakości. (sport.pl)

- Powołanie Jakuba Błaszczykowskiego wpłynęłoby bardzo pozytywnie na postawę kolegów z reprezentacji podczas meczu z Irlandią - stwierdził były selekcjoner kadry, Krzysztof Pawlak. (sport.wp.pl)

Michał Kołodziejczyk atakuje: „Jego decyzja obroni się tylko wtedy, jeśli rzeczywiście powoła tylko tych, którzy regularnie grają na wysokim poziomie i nie mają problemów ze zdrowiem. Co z Kamilem Grosickim, który był ważnym piłkarzem jesienią i którego w walce o powrót do zdrowia na Twitterze regularnie motywuje prezes Zbigniew Boniek? Jeśli Nawałka chce pokazać, że jest sprawiedliwy, Grosickiego na Irlandię także nie powinien powoływać. W innym przypadku ilość teorii spiskowych może odbić się na jego drużynie. O tym, że Lewandowski z Błaszczykowskim się nie lubią, nie ma co wspominać. Nie muszą się lubić. Jak w każdej pracy, nie wszyscy chodzą ze sobą na piwo albo zapraszają rodzinami na grilla. Błaszczykowski przez kilka lat był najlepszym piłkarzem reprezentacji i na powołanie w trudnym dla siebie momencie zwyczajnie zasłużył. Nawet nie w pełni sił, mógł dać drużynie impuls, gdyby szło źle, mógł wejść z ławki rezerwowych na ostatni kwadrans. To nie byłoby powołanie za zasługi, piłkarzowi Borussii za Leo Beenhakkera, Franciszka Smudy, Waldemara Fornalika także zdarzało się przyjechać w nie najlepszej formie, ale później na boisku zostawił pot i krew. Przez lata był najlepszy. Zrobił już swoje, może odejść? Polska piłka jest tak bogata w talenty, że można rezygnować z zawodnika tej klasy? (sport.wp.pl)

W obronie decyzji  staje Marek Wawrzynowski: „Adam Nawałka podjął najbardziej ryzykowną decyzję z możliwych. Nie wysyłając powołania dla Kuby Błaszczykowskiego postawił się pod ścianą. A jednak było to jedyne rozsądne wyjście w sytuacji, w jakiej znalazła się polska drużyna. Błaszczykowski od lat był najlepszym zawodnikiem tej kadry. Ale dziwnym trafem nasze najlepsze wyniki, remis z Anglią i zwycięstwo z Niemcami, osiągnęliśmy bez niego w składzie. Nie musi być to przypadek. (...) Kadra w ostatnim czasie funkcjonowała perfekcyjnie. Stara piłkarska prawda jest taka, że atmosfera robi wyniki, a wyniki robią atmosferę. Kadra narodowa jest właśnie w fazie takiego samonapędzającego się koła. Kapitanem jest Robert Lewandowski, który podobnie jak Kuba, ma ambicje bycia numerem 1. Żaden z nich nie uzna przywództwa tego drugiego. I w momencie gdy tak świetnie idzie, wprowadzenie tak energetycznej postaci jaką jest Kuba, może tę doskonałość zaburzyć. Oczywiście w sytuacji gdy zawodnik Borussii będzie regularnie grał, strzelał i asystował, selekcjoner nie będzie miał większego wyboru, ale dziś może sobie na to pozwolić, by Kuby nie powoływać. Inna sprawa to taktyka. Dlaczego najlepsze mecze gramy bez Kuby? To proste, jesteśmy mniej przewidywalni. W przeszłości zbyt wiele razy nasza taktyka opierała się na banalnym schemacie. Prawą stroną atakuje duet Piszczek – Błaszczykowski, a lewa nie istnieje. Nie trzeba tu wielkiego specjalisty od rozpracowania rywala. Jeden zawodnik, który ciągnie grę to zabójstwo drużyny. (...) Myślę, że dziś Adam Nawałka działa w stanie wyższej konieczności. To niezwykle trudny wybór. Jeśli przegramy z Irlandią, na pewno pojawią się rozważania albo i oskarżenia, że z Kubą moglibyśmy wygrać. Ale nigdy nie będzie gwarancji. Można też spojrzeć na to z drugiej strony - selekcjoner stawia siebie i drużynę pod ogromną presją i nie zostawia jej wielkiego wyboru. (sport.wp.pl)

Weszło w swoim stylu spekuluje: „Cały kraj zachorował na naiwność. Oto dziennikarze – a za nimi kibice – analizują, czy selekcjoner Adam Nawałka ma jaja, czy też po prostu nie ma mózgu. Ludziom się wydaje, że naprawdę Jakub Błaszczykowski nie zostanie powołany do reprezentacji z przyczyn sportowych. A to piramidalna bzdura i bajeczka dla dzieci do lat pięciu. (...) brak powołania nie będzie wynikał z niskiej formy sportowej pomocnika Borussii Dortmund, zwłaszcza, że żaden z jego ewentualnych konkurentów do podstawowego składu nie prezentuje wyższej. (...) sytuacja jest następująca: Błaszczykowski jest obrażony na cały świat, na Nawałkę w szczególności. (...) Prawda jest następująca: pomocnik Borussii jest zły, obrażony, naburmuszony. Kontakt z nim praktycznie ustał i dlatego selekcjoner wybrał się do Dortmundu. Skoro efektem tej podróży jest brak powołania dla Błaszczykowskiego, to oczywistym jest, że atmosfery nie udało się oczyścić i że były kapitan kadry nie potrafi pogodzić się z nowym rozdaniem. To jasne, że w przeciwnym razie zostałby powołany. Bo niby kto, jeśli nie on? (weszlo.com)

Moja własna subiektywna opinia? Ściskam w tej chwili kciuki za Nawałkę, ambicjonalny konflikt w kadrze był podskórny w rzeczywistości najgorszy z możliwych. Niby zawodowcy, profesjonaliści, kochać się nie muszą, o tym zapewniają, na murawie dają z siebie wszystko, a efektów brakowało, pochłaniał je zda się ten „trójkąt (duet) dortmundzki”. Może tak być, że Nawałka słono zapłaci za swoją decyzję, o tym zadecydują wyniki repry, ale moim zdaniem postępuje słusznie.

Powyższe wypowiedzi to tylko mały ułamek zda się ogólnonarodowej futbolowej dyskusji. Nie ma co, Adam Nawałka z Lewym i Błaszczu nawarzyli reprezentacyjnego piwa, o jego smaku przekonamy się w Dublinie?