Kurs na fiord?

Jeszcze na dobre nie przebrnęliśmy pierwszej przeszkody w eliminacjach do Ligi Mistrzów, jeszcze w środę musimy dopełnić formalności (oby!) w meczu z walijskim TNS, tymczasem UEFA już dokonała losowania kolejnej rundy eliminacji. Naszym przeciwnikiem będą Irlandczycy ze Sligo Rovers lub norweski zespół  FK Molde.

W futbolu żadnego wyniku nie można co prawda zakładać z absolutną pewnością, wydaje się jednak, że zarówno w przypadku naszego dwumeczu z The New Saints, jak i w rywalizacji Molde ze Sligo Rovers, faworyt do awansu jest jeden. Legia nie uwiodła nas jakością swojej gry we Wrexham, jednak wynik 3:1 to bez wątpienia wyśmienita zaliczka przed rewanżem. Molde w wyjazdowym meczu pokonało mistrzów Irlandii 1:0, wynik to mniej pewny niż nasz, jednak gdyby Norwegowie wypuścili w tej sytuacji awans z rąk, byłaby to sensacja nie lada. Podejmując ryzyko być może nie do końca usprawiedliwionego podzielenia skóry na niedźwiedziu, zerknijmy zatem w stronę prawdopodobnego przeciwnika Legii w trzeciej rundzie eliminacji do Ligi Mistrzów.

Skrótową analizę wypada rozpocząć od osoby, na widok której wielu kibiców futbolu uśmiechnie się z sympatią. To słynny baby-faced assassin, Ole Gunnar Solskjær, który funkcję trenera Molde sprawuje od stycznia 2011. Solskjær jako szkoleniowiec do tej pory radził sobie znakomicie, w pierwszym roku pracy (gwoli przypomnienia, w Norwegii gra się systemem wiosna - jesień) zdobywając mistrzostwo kraju, w kolejnym ów wyczyn powtarzając, dokładając do tego bardzo przyzwoite wyniki osiągnięte przez Molde w europejskich pucharach. Bieżący sezon to kryzys, Molde po 16 kolejkach zajmuje w tabeli Tippelegaen 11. miejsce, tracąc aż 18 punktów do Rosenborga Trondheim, o trzecim mistrzostwie z rzędu nie ma więc mowy. Niska pozycja Molde w tabeli, pozornie dobra wiadomość, może okazać się jednak z naszego punktu widzenia trochę myląca, w największym stopniu przyczynił się do niej dramatycznie słaby początek sezonu. Molde poniosło pięć porażek w sześciu meczach otwierających sezon! W tym momencie mistrzowie Norwegii prezentują się jednak już znacznie lepiej, ostatnia porażka podopiecznych Solskjæra miała miejsce w połowie maja (1:5 u siebie z Haugesund), od tego czasu w różnych rozgrywkach Molde wygrało 7 meczów, notując przy tym zaledwie trzy remisy. Świadomość, że norweski zespół może rzucić wszystkie siły na walkę z Legią, nie martwiąc się przy tym o ligę, nie jest szczególnie optymistyczna.

Molde w zeszłym roku obficie zakosztowało smaku europejskiej przygody, w eliminacjach do Ligi Mistrzów najpierw bez wysiłku pokonując łotewski Ventspils (3:0 i 1:1), a następnie odpadając po ciężkiej walce z FC Basel. Molde przegrało u siebie z późniejszą rewelacją Ligi Europy 0:1, jednak na wyjeździe długo prowadziło 1:0 i dopiero kwadrans przed końcem meczu David Degen zapewnił Szwajcarom awans. Molde trafiło do IV rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy, gdzie osiągnęło bardzo dobry wynik dwumeczu z holenderskim Heerenveen (2:0 i 2:1). W fazie grupowej los przydzielił Molde do grupy z FC Kopenhaga, Steauą Bukareszt i VFB Stuttgart. Norwegowie podeszli do rywalizacji bezkompromisowo, nie notując ani jednego remisu. Dominowały jednak porażki, komplet w dwumeczach z Kopenhagą i Steauą, przy dwóch zwycięstwach nad VFB (2:0 i 1:0), oznaczał dla Molde koniec intensywnej piłkarskiej jesieni.

Z tamtej drużyny pozostało jeszcze wielu zawodników, jednak przed rozpoczęciem kolejnych rozgrywek opuściło ją kilka ogniw, czołowy środkowy obrońca oraz trzech zawodników odpowiadających za poczynania ofensywne. Być może to jedna z głównych przyczyn, dla których Molde zanotowało nagłe załamanie dyspozycji na początku sezonu, choć wiosenna degrengolada ludzi Solskjæra mimo wszystko wręcz szokuje. O tym, że w szykującym się do nowego sezonu zespole Molde coś mogło poważnie szwankować, świadczyć może wyraźna porażka Molde z Widzewem Łódź, poniesiona w towarzyskim meczu rozegranym w styczniu tego roku. Tamten mecz powinien pamiętać Łukasz Broź, zarobił wtedy żółtą kartkę, w składzie Norwegów pojawili się wtedy między innymi Knut Rindaröy, Martin Linnes, Daniel Berg Hestad, Etzaz Hussain oraz Mattias Moström, których prawdopodobnie zobaczymy na boisku także w dwumeczu z Legią. Bramki z tamtego sparingu można obejrzeć na You Tube:

Z zeszłorocznej drużyny, szczególnie interesujące są losy wzmiankowanego wyżej czołowego środkowego obrońcy, Vegarda Forrena. Otóż ów Forren został wypatrzony i zakupiony przez drużynę Artura Boruca. Southampton wyłożył za Forrena ponad 4 miliony funtów (prawie pięć milionów euro!), Forren w Southampton nie zagrał jednak ani jednego meczu, po czym... wrócił do Molde (co formalnie nastąpiło kilka dni temu). Być może zadeklarowany legionista, jakim jest Artur Boruc, zechce podzielić się ze sztabem Jana Urbana informacjami na temat tego zawodnika, który przed wyjazdem był i po powrocie najpewniej znów będzie kluczową postacią defensywy mistrzów Norwegii.

Studiowanie składu Molde nie przynosi żadnych sensacyjnych wniosków, nie ma tam powszechnie znanych nazwisk, talentów, o które zabijałyby się zachodnie kluby. Od personaliów, o których z obowiązku kilka słów za chwilę, zdecydowanie ważniejsza jest konstatacja, że spotkamy się z drużyną znajdującą się w pełni sezonu, doświadczoną w grze o stawkę, zdeterminowaną, żeby w dwumecz z Legią włożyć wszystkie siły.

Z norweską piłką najświeższe doświadczenia mamy nieprzyjemne, w zeszłym roku nie wykorzystaliśmy sposobności na pokonanie Rosenborga w pierwszym meczu, w rewanżu natomiast zostaliśmy zabiegani i stłamszeni, wynik 1:2 zdaje się co prawda wskazywać, że brakowało nam naprawdę  niewiele (no i pamiętny strzał Michała Żyro w ostatniej minucie), jednak pozory nie mogą zmylić naszego sztabu szkoleniowego - Rosenborg w rewanżu był taktycznie i fizycznie wyraźnie lepszy. Cieszę się, że pierwszy mecz gramy na wyjeździe.

Jeżeli jesteśmy już przy Michale Żyro, jego oraz mocnej grupy legijnej młodzieży (Furman, Cichocki, Mikita) nieprzyjemne doświadczenia z norweską piłką mogą być dodatkowo spotęgowane przez wrażenie wyniesione z czerwcowej porażki 2:4 w meczu reprezentacji do lat 21. Na szczęście Mushaga Bakenga nie jest zawodnikiem Molde, ale są nimi Etzaz Hussain, Magnar Ödegaard i Fredrik Gulbrandsen, członkowie norweskiej kadry U-21.

Analiza taktycznych zestawień Molde z ostatnich miesięcy, świadczy o tym, że będziemy mieć do czynienia z drużyną grającą systemem 4-3-3 lub 4-2-3-1. W bramce zaprezentuje się prawdopodobnie Örjan Nyland, który zimą dołączył do doświadczonego Espena Pettersena, etatowego bramkarza Molde w toku ich zeszłorocznej kampanii w europejskich pucharach. Na prawej obronie zagra zapewne Martin Linnen, natomiast po lewej stronie defensywnego bloku Knut Rindaröy lub Magne Simonsen. Na środku obrony pewniakami wydają się być wspomniany Forren oraz reprezentant Finalndii Joona Toivio. Zakładając, że na mecz z Legią Solskjær desygnuje trójkę środkowych pomocników, 'na papierze' największe szanse mają niezwykle doświadczony, 37-letni Daniel Berg Hestad, Nigeryjczyk Emmanuel Ekpo oraz Hussain. Ofensywny tercet najprawdopodobniej stworzą na prawej flance Moström, w środku Jo Inge Berget oraz nacierający z lewego skrzydła, strzelec jedynej bramki w pierwszym meczu ze Sligo, kolejny Nigeryjczyk  Daniel Chukwu, choć do pierwszego składu Molde aspirują także młodzi Norwegowie Gulbrandsen oraz Zlatko Tripić, a także senegalski napastnik Aliou Coly.