Czarna-eLka pyta: preludium

Wkrótce na czarnej-eLce pojawi się wywiad z Bogusławem Leśnodorskim. Nasi czytelnicy z pewnością czytali już wiele wywiadów z prezesem, ale oczywiście zachęcamy do zapoznania się z kolejnym. Jednak zanim pojawi się rozmowa, którą z ramienia c-L przeprowadzili iocosus, Monrooe i gawin76, pozwolę sobie popełnić słów kilka o osobistych wrażeniach ze spotkania z prezesem Leśnodorskim.

Wiecie jak to jest. Słowo pisane to nie to samo co spotkanie twarzą w twarz. Umyka gdzieś komunikacja niewerbalna, mimika twarzy, ton głosu. Ciężko oddać wszystkie te elementy, spisując później wywiad. Nie będziesz przecież obudowywał tekstu dramatycznymi didaskaliami, wskazującymi, że w tym miejscu rozmówca wybucha śmiechem, w innym prawie że na ciebie krzyczy, a w jeszcze innym spogląda na ciebie z dezaprobatą, a może nawet politowaniem.

Powiem zatem krótko – prezes Bogusław Leśnodorski zaskarbił sobie moje zaufanie, oczywiście w takim zakresie, w jakim jest to możliwe po jednym spotkaniu. W tym momencie mam znacznie mniej wątpliwości co do tego, czy to właściwy człowiek na właściwym miejscu.

Nie dlatego, że we wszystkim się zgadzaliśmy. Pomijając już fakt, że kryterium oceny rozmówcy przez pryzmat zgodności poglądów jest zwyczajnie bzdurne, nie, nie zgadzaliśmy się we wszystkim. Co zresztą nie może dziwić nikogo, kto czyta czarną-eLkę.

Nie dlatego, że prezes okazał się człowiekiem, który mógłby dać gwarancję, że z nim u sterów Legia gładziutko wdrapie się na sam szczyt futbolowej rywalizacji w Polsce, a może i w Europie. Nie, bo takiej gwarancji nikt dać nie może, a prezes sam wie o tym najlepiej.

Nie z powodu osobistych przymiotów Bogusława Leśnodorskiego, chociaż nasz prezes to bez wątpienia piekielnie inteligentna bestia, typ asertywny, komunikatywny, słuchający cię bardzo uważnie, nawet kiedy pozory wskazują na stan zgoła odmienny.

Nie dlatego, że prezes jakoś szczególnie połechtał próżność przedstawicieli czarną-eLki, choć potraktowani zostaliśmy z pełnymi honorami. Wyobraźcie sobie, że przychodzicie na wywiad w dzień meczowy o godzinie 16:30. Na co możecie liczyć, na kurtuazyjne pół godzinki? Przecież nie jesteście z Przeglądu Sportowego ani Gazety Wyborczej tylko z niszowej czarnej-eLki, wasze nazwiska to nie Pol, Rudzki ani Stanowski. Cóż to za problem dla prezesa spławić bezużytecznych natrętów, wymawiając się pod byle pretekstem. Tymczasem siedzicie w gabinecie prezesa dwie godziny i jeszcze kwadrans.

Bogusław Leśnodorski 'kupił' mnie dwoma elementami.

Po pierwsze, ten człowiek żyje Legią i to widać. To nie jakiś korposzczur wysokiego szczebla, który chce tylko przeżyć kolejny dzień w firmie. Leśnodorski chłonie Legię 24 godziny na dobę i interesuje się dosłownie każdym aspektem funkcjonowania klubu. To pasja, uzależnienie i każdy kto cierpi na podobną przypadłość (a chyba trochę nas jest!) musi szanować takie nastawienie do pracy.

Po drugie, prezes Leśnodorski, excuse le mot (że tak sobie pozwolę skopiować z naszego znakomitego gościa a-c10), ma jaja. To nie jest człowiek, który się boi, chowa, przeprasza że żyje, szuka wymówek. To facet, który głośno mówi o tym, że Legia chce być liderem polskiej piłki, chce ciągnąć tę piłkę do przodu. Widzi dla Legii szansę i ma zamiar tę szansę wykorzystać.

Zapewne jeszcze wielokrotnie będziemy prowadzić tu z Bogusławem Leśnodorskim korespondencyjną polemikę, ale wywiad, który wjedzie na naszą stronę we wtorek lub środę, trochę pomógł mi zrozumieć niektóre motywacje prezesa. Niezależnie od tego, czy ktoś podzieli takie odczucia, czy wyrobi sobie zgoła odmienną opinię, jestem pewien, że ten wywiad przeczytać warto.