Legia 2011/2012 - defensywa

Podczas gdy zmiana trenera (lub jej brak) zbliża się wielkimi krokami, dociera też do nas coraz więcej przecieków "z frontu” dotyczących przymiarek transferowych Legii. Słyszymy zarówno o potencjalnych osłabieniach jak i o zakusach na poszczególnych zawodników mających wzmocnić potencjał zespołu z Ł3. Liczę na to, że gdy wreszcie dowiemy się, kto zasiądzie na ławce zespołu w kolejnym sezonie, pełną parą ruszą też przygotowania do następnych rozgrywek. Od zakończenia rozgrywek 2011/2012 wszyscy zastanawiamy się, jakie zmiany są potrzebne w zespole by tym razem skutecznie powalczyć zdobyć upragnione trofeum. Myśląc właśnie o naszych potrzebach postanowiłem przeanalizować sytuację w zespole „na już”.

Patrząc na czarno-eLkową jedenastkę sezonu, patrząc na tę, jaką stworzyli czytelnicy Futbolnews.pl zastanawiam się coraz bardziej - co poszło nie tak? Widząc ilu przedstawicieli dostarczył zespół dowodzony przez Macieja Skorżę łamię sobie głowę, co spowodowało, że tak oczekiwana przez nas wszystkich feta nie nastąpiła. Oczywiście, najłatwiej byłoby napisać, iż to wszystko wina Skorży/Jóźwiaka/Miklasa/ITI (niepotrzebne skreślić) i to ich działania doprowadziły to takiego a nie innego rozstrzygnięcia w końcówce ligi. Ale czy faktycznie mamy aż tak dobrych piłkarzy, że ligę powinniśmy wygrać w cuglach? Jeśli tak to, czego zabrakło? Jeśli jednak nie to brak, jakich elementów zadecydował o końcowej porażce braku sukcesu? To wszystko postaram się przeanalizować na podstawie oceny poczynań naszych zawodników.

BRAMKARZE:

1 Wojciech Skaba – Trzeba przyznać, iż ten nie bardzo doceniany bramkarz zaczął sezon od bardzo mocnego akcentu. Trener Skorża postanowił jednak wstrząsnąć zespołem, padło na Wojtka. Co z tego, że naprawdę nie popełnił błędu, jak Dusan Kuciak najpierw stał się symbolem moskiewskiego sukcesu a potem grał jak natchniony. Moim zdaniem to za dobry bramkarz by siedzieć na ławie, w Legii jednak nie pogra. Ocena: silny rezerwowy, bez wzlotów, ale też bez większych wpadek.

12 Dusan Kuciak – Doskonały bramkarz – tak myślałem po jesiennych zmaganiach Legii na wszystkich frontach. Niestety, wiosna pokazała że nawet On potrafi puścić strasznego babola. Nie da się zaprzeczyć, że bramki z rzutów wolnych, tak ze Sportingiem jak i z Górnikiem Zabrze obciążają konto słowackiego goalkeepera. Potem też potrafił wpuścić bramkę, która na jesieni raczej by nie wpadła. Pomimo to, jest jednak bardzo silnym punktem drużyny. Ocena: jeśli chcemy myśleć o jakichkolwiek sukcesach Dusan musi zostać w Legii.

29 Jakub Szumski – Wciąż musi się uczyć, ale ma, od kogo. Bardzo fajnie obserwuje się grę tego bramkarza, coraz mniej widać jego wiek, za to coraz więcej pewności siebie. Ocena: To może być następca Kuciaka, warto by jednak było dać mu kilka szans na grę w składzie.

Podsumowanie: Jak widać obsada bramki to bardzo silna strona warszawskiego zespołu. Doskonały Słowak dał drużynie wieli spokój, niemniej jednak trzeba pamiętać o świetnych występach Wojtka Skaby z początku sezonu. Można spokojnie zakładać, że w razie czego bramka „wojskowych” byłaby bezpieczna. Potrzebne doświadczenie łapał młody Jakub Szumski, ponoć melodia przyszłości bramki na Ł3. Ocena: Pozycja bramkarza nie potrzebuje wzmocnień, wydaje się nawet, że „Szumi” spokojnie mógłby wskoczyć na miejsce Wojtka. Czas by powoli zaczął „łapać” minuty w mniej ważnych spotkaniach.

(uproszczone założenia taktyczne)

Obrona Legii Warszawa we wszystkich meczach sezonu 2011/2012 grała blokiem czterech obrońców. Środek obrony stanowiło dwóch defensorów ustawionych w linii, grali obok siebie starając się uniemożliwić dostęp do bramki strzeżonej przez Dusana Kuciaka (lub któregoś z jego kolegów). Dwóch skrajnych defensorów miało zadanie zarówno osłaniać flanki pola karnego, jak i nękać przeciwnika akcjami oskrzydlającymi.

OBROŃCY:

2 Artur Jędrzejczyk - Największy wygrany tego sezonu. Doskonałe mecze w defensywie, momentami wręcz nie do przejścia. Powiem tak, w obronie dla mnie nie rewelacyjny. Za to zdecydowanie do poprawy gra w ofensywie, a to oznacza, że ma, nad czym pracować. Jednak pamiętajmy, że „Jędza” ma 25 lat, w tym wieku Łukasz Piszczek odchodził za darmo z Herthy Berlin do Borussii Dortmund gdzie miał być rezerwowym. Ocena: Musi zastać, ba, ten kolejny sezon powinien należeć do niego. Warunkiem jest jednak ciężka praca na treningach i poprawa gry ofensywnej.

25 Jakub Rzeźniczak – W poprzednim sezonie, tak nieudanym dla zespołu z Łazienkowskiej momentami wręcz genialny, w tym kompletnie zdetronizowany przez „Jędzę”. Nie ma takiej siły, determinacji i umiejętności powstrzymania przeciwnika jak jego rywal do gry na prawej stronie defensywy. Zdecydowanie lepszy w ofensywie, z tym, że… bez przesady z tą grą ofensywną. Prawda jest taka, że asysty czy nawet dośrodkowania to nie jest domena żadnego z naszych obrońców. Ocena: Kuba jest pożytecznym zmiennikiem (szczególnie po rozszerzeniu jego kompetencji o defensywnego pomocnika) jednak mam wrażenie, że siedząc na ławce marnuje swój potencjał.

4 Dickson Choto – Tak bardzo lubiłem patrzeć na grę Dicksona, zawsze imponowała mi jego spokój, opanowanie oraz pewność interwencji. Niestety odeszło to w zapomnienie. Lata zaniedbań, na które pozwalali kolejni szkoleniowcy doprowadziły „Skałę” an skraj sportowej przepaści. Obecnie jest to powolny, nieruchawy, mało zwrotny defensor. Przyznaję, że żal mi patrzeć jak bardzo obsunął się nasz defensor. Ocena: To chyba ostatni dzwonek by sprzedać tego piłkarza – za jakiekolwiek pieniądze. W jego miejsce wolę już młodego Cichockiego.

6 Michał Żewłakow – Nestor naszej defensywy. Doświadczenie, charyzma, czy chodzący przykład, to określenia, które cisną mi się na myśl o naszym środkowym obrońcy. Spokój, jaki wniósł do działań całego bloku defensywnego jest wręcz bezcenny. Niestety lata lecą nieubłaganie i to po niektórych interwencjach Michała widać. Ocena: Ma jeszcze wiele do zaoferowania, tak drużynie jak i młodszym kolegom. To wokół niego powinna być zbudowana defensywa w przyszłym sezonie.

15 Inaki Astiz Ventura – Genialny w pierwszym sezonie, świetny tuż po powrocie, teraz to już cień tamtego defensora. Nerwowy, niebezpieczny, wręcz nieobliczalny w swych interwencjach. Na wiosnę mnóstwo pomyłek i kiksów. A wszystko okraszone dwoma fatalnymi interwencjami w meczach z Widzewem i Lechią, gdy dodamy brak interwencji w meczu z Lechem to… Ocena: Dla mnie może odejść, nie wiem skąd taka obniżka formy, ale nie widzę większych szans na powrót do tego, co prezentował na początku swojej kariery w naszym kraju.

11 Tomasz Kiełbowicz – Legionista z najdłuższym stażem w zespole. Można by rzec stary, ale jary. Kiełbik wciąż imponuje wydolnością i podejściem do treningu. W tym sezonie udowadnia, iż w każdej chwili można na niego liczyć. Moim zdaniem trener Skorża zdecydowanie za rzadko korzystał z usług doświadczonego defensora, jakby zapominając, że ten równie dobrze radzi sobie na skrzydle. A to tam na wiosnę mieliśmy największe braki. ocena: Być może kiedyś Tomek powie dość, jeszcze jednak nie teraz i kolejny sezon powinien być do dyspozycji trenera „Wojskowych”.

14 Jakub Wawrzyniak – Bezsprzecznie najlepszy lewy obrońca w Polsce. Jednak w mojej ocenie nie do końca wykorzystujący swój potencjał. Niestety „Wawrzyn” równie często stanowi wielkie zagrożenie dla bramki przeciwnika jak i naszej własnej. Jakby czasem zapominał, że obrona to jego podstawowy obowiązek. Z tym, że jak już sobie o tym przypomni to… wołami go do przodu nie zaciągniesz. W efekcie zawsze gdzieś go brakuje. Ocena: Co by o nim nie mówić to i tak lepszych nie ma. Gdyby udało mu się wyeliminować pewne niedociągnięcia to powinien być jednym z liderów nowego zespołu.

Podsumowanie: Defensywa to kolejna bardzo silna strona zespołu z Łazienkowskiej. Jakub Wawrzyniak to najlepszy lewy defensor w kraju, Artur Jędrzejczyk jest bardzo blisko powtórzenia tego tytułu na „swojej” prawej stronie. A do tego nestor środka pola, profesor defensywy i urodzony przywódca Michał Żewłakow. Jedyny brak to ten „drugi” do pary. W Inakiego Astiza już nie wierzę, zaś Dickson Choto jest za ciężki i już za stary by to zmienić. O ile może być zmiennikiem „Żewłaka” to wytypować obok już raczej nie. Pamiętajmy, że wraca Damian Zbozień, ale czy już jest gotowy do gry na najwyższych obrotach. Przyznaję, nie wiem. Ocena: Pomimo niewątpliwej siły tej formacji potrzebuje ona wzmocnienia, dlatego bardzo pozytywnie podchodziłem do negocjacji z Piotrem Celebanem. Defensor tej klasy bardzo by się nam przydał.

Generalnie blok defensywny (bramkarz i obrońcy) to formacja, w której nie potrzeba większych zmian. Owszem od bocznych defensorów możemy wymagać większego wkładu w akcje ofensywne, a od środkowych większego wkładu w wykorzystywanie stałych fragmentów gry, ale całościowo ich ocena musi wypaść pozytywnie. Rzekłbym nawet, że kolejny sezon w niezmienionym składzie pozwoli na jeszcze większe zgranie oraz zrozumienie się tej formacji. Innymi słowy stabilizacja to jest to, czego nam najbardziej potrzeba. Natomiast poprawa asekuracji i optymalizacja pewnych zachowań w ataku oraz obronie pozwoli na jeszcze lepsze funkcjonowanie tej newralgicznej formacji.

CDN…