Wielkie emocje w Wielkim Tygodniu

W tym roku Wielki Tydzień to uroczysty czas nie tylko dla chrześcijan, tak się złożyło, że będzie to też bardzo ważny czas dla kibiców piłki nożnej, szczególnie tej w wykonaniu naszych ligowców. Jako że poprzednie kolejki nie namieszały za bardzo w generalnej klasyfikacji, każda kolejna będzie nosiła miano tej decydującej. Czy ta, którą piłkarze rozegrają w trakcie Wielkiego Tygodnia, okaże się godna tej nazwy? Muszę przyznać, że ma ku temu wszelkie predyspozycje. Ta nietypowa (bardzo rozciągnięta) 25. runda rozgrywek może mieć niebagatelne znaczenie dla układu sił na „chwilę” przed finiszem Ekstraklasy.  

Futbolowy weekend tym razem zaczyna się w... środę. Będzie to Wielka Środa, z tym że raczej nie piłkarsko. O ile jeszcze kibice Cracovii Kraków mogą mieć nadzieje na cud otwierające drogę do utrzymania zwycięstwo na Podbeskidziem Bielsko-Biała, o tyle reszta kibiców (w tym ci z Bielsko-Białej) bez wahania byliby w stanie wskazać murowanego faworyta tego pojedynku. Niestety dotychczasowa forma zespołu trenera Kafarskiego nie wskazuje na to, by podopieczni młodego szkoleniowca byli w stanie zadać kłam tym odczuciom. Najgorsze jest to, iż w grze drużyny pana Filipiaka nie widać ikry, ciężko doszukać się chęci by postawić piłkarski świat na głowie, by wydrzeć jakieś punkty, aby choć raz odnieść zwycięstwo. Zwycięstwo, które mogłoby wlać nadzieję w serca fanów krakowskiego zespołu, włodarzy „Pasów” jak i samych zawodników. O ile Podbeskidzie nie pomyli świąt, nie zabawi się w Świętego Mikołaja i nie sprezentuje punktów gościom spod Wawelu to oni sami raczej ich nie zdobędą. Cracovia po prostu nie ma czego przeciwstawić hardym „Góralom”, ani nie jest w stanie zdominować gości czysto piłkarsko, ani tym bardziej wolicjonalnie. Muszę przyznać, że należę do opisywanej wyżej większości kibiców, dlatego też już teraz jestem gotów dopisać podopiecznym trenera Kasperczyka trzy punkty. W dodatku po słabym i nieciekawym meczu.

Po Wielkiej Środzie czas na Wielki Czwartek, nie inaczej będzie tym razem. W tym szczególnym dla chrześcijan dniu swój mecz będą rozgrywali stołeczni Poloniści, na ciężkim terenie jakim jest niegościnny stadion na ulicy Roosvelta będą starali się pokonać piłkarzy Górnika Zabrze. Czy efekt „nowej miotły” w postaci trenera „Czarnych Koszul”, Czesława Michniewicza nadal będzie tak efektywny jak w poprzedniej, 24. kolejce? Nie ma co liczyć, że Górnicy zagrają gorzej niż zespół Śląska na Konwiktorskiej, po prostu gorzej chyba się nie da. Wręcz przeciwnie, podopieczni trenera Nawałki nie zwykli zawodzić kibiców na własnym obiekcie, dlatego i tym razem zawieszą poprzeczkę na bardzo wysokim poziomie. Piłkarze Polonii będą musieli wznieść się na wyżyny własnych umiejętności, a do tego podeprzeć to ogromną ambicją i wolą walki. Jeśli zawodnikom Polonii się to uda, wtedy faktycznie będzie można mówić o sporej szansie na odniesienie kolejnego satysfakcjonującego prezesa Wojciechowskiego wyniku. Czegoś jednak zabraknie, a może to Ślązacy nie pozwolą na rozwinięcie skrzydeł, w każdym razie na przebudowywanym stadionie im. Ernesta Pohla padnie remis. Prawdopodobnie bramkowy, prawdopodobnie po niezłym i zaciętym spotkaniu. Warto będzie w ten dzień zasiąść przed telewizorem.

Wielki Piątek to dzień powagi, skupienia, kontemplacji i postu. Cieszę się, że i piłkarze uszanują spokój tego dnia. Jest czas na emocje, jest czas na zadumę.

O ile Wielką Sobotę powinno się zacząć w stylu Wielkiego Piątku, jednak cisza i spokój zakończą się gdzieś około południa. Wtedy to pierwsi kibice Legii Warszawa i fani Ruchu Chorzów zasiądą na stadionie im. Wojska Polskiego, zasiądą w oczekiwaniu Wielkiego widowiska, jakie w ich nadziei zgotują im pierwsza i druga drużyna naszej Ekstraklasy. To musi być dobry mecz, zarówno jeden, jak i drugi zespół potrzebuje punktów. Co prawda goście z Chorzowa twierdzą, iż oni nic nie muszą, ale… nic bardziej mylnego. Doskonale zdają sobie sprawę z szansy przed jaką stanęli i świetnie wiedzą, że jeśli chcą tę szansę wykorzystać, to muszą wygrać na Łazienkowskiej. Zero kunktatorstwa, zero ściemniania, remis nic gościom nie daje. A że nie daje też zbyt wiele gospodarzom to naprawdę jest spora szansa na ciekawe i co najważniejsze obfitujące w sytuacje podbramkowe widowisko. Musimy też pamiętać, że będzie to pojedynek zdziesiątkowanej Legii ze zmęczonym Ruchem, ale… to moim zdaniem jeszcze jeden powód dla którego ten mecz może być naprawdę dobrym widowiskiem, coś jak spotkanie zaczynające się po 70 minucie, kiedy to już zawodnicy nie trzymają się tak kurczowo taktyki, kiedy to już nie nadążają za swoimi rywalami. Kto wygra w tym pojedynku naszych ligowych gigantów? Nie mam pojęcia, zadecydować może jedna akcja, jedna kontra, jeden błąd. Tym razem serce mówi mi, że wygra zespół Macieja Skorży, tym razem zamierzam go posłuchać. Po emocjonującym widowisku trzy punkty zostaną w Warszawie.

Po Wielkich (mam nadzieję) emocjach czekają nas mecze drużyn po przejściach. Mecze zespołów które za wszelką cenę będą starały się zrehabilitować za wpadki w poprzedniej 24 kolejce spotkań. Na pierwszy ogień wysuwa się pojedynek Śląska Wrocław z GKS-em Bełchatów. Obie drużyny zaliczyły poważne wpadki w poprzedni weekend. Obie wysoko przegrały swoje mecze, obie bardzo zawiodły swoich kibiców i nieco zdewaluowały swoje apetyty na osiągnięcie zamierzonych przed tą rundą celów. Co prawda zawodnicy Oresta Lenczyka oddalili się od upragnionego mistrzostwa a podopieczni Kamila Kieresia nieoczekiwanie dołączyli do drużyn muszących martwić się o ekstraklasowe jutro, ale niech jednak nie zmylą Was aspiracje tych drużyn, w swoich przegranych meczach to GKS zaprezentował futbol kwalifikujący się do miana ligowego. Z tego powodu to właśnie „Brunatni” będą we Wrocławiu będą tym groźniejszym zespołem. No chyba, że zadziała magia Oporowskiej, bo to właśnie na starym stadionie Śląska rozegrane zostanie to spotkanie. Jeden musi a drugi... musi jeszcze bardziej, w takich meczach najczęściej pada sprawiedliwy (lub nie) remis i tak będzie tym razem. Oba zespoły podzielą się punktami, co nie zadowoli żadnego ze szkoleniowców, kibice oby drużyn również przeżyją rozczarowanie.

W trzecim sobotnim meczu spotkają się ze sobą zespoły trenowane przez... Michała Probierza. Z tym, że jeden jest prowadzony przez tego szkoleniowca obecnie, a drugi był jakiś czas temu. Jagiellonia Białystok podejmie na własnym obiekcie krakowską Wisłę. Jedna i druga drużyna ligę mają już z głowy, a to może oznaczać całkiem ciekawe, pozbawione kalkulacji spotkanie. Mój (i kibiców) apetyt na dobry mecz mogą popsuć goście, ich słaba forma może spowodować chęć obrony wyniku z początku tego pojedynku. 0:0 może być łakomym kąskiem dla obecnych podopiecznych byłego szkoleniowca białostockich „Pszczółek”. Jednak „Jaga” na pewno zechce „odkuć” się za porażkę na boisku Zagłębia Lubin. Trener Hajto ma czas na budowę drużyny na przyszły sezon i na pewno każdy z piłkarzy w żółto-czerwonych strojach będzie chciał udowodnić byłemu reprezentacyjnemu obrońcy swoją przydatność. Po ciekawym meczu Wisła poniesie kolejną (po pucharowej) porażkę w wyjazdowym meczu.

Po emocjach ligowej soboty czeka nas wolna niedziela. Zawodnicy w spokoju będą mogli wypocząć, przeanalizować swoją sytuację i w poniedziałek wrócić do... Wielkiej gry. Choć z tą wielką to chyba jednak przesadziłem, na pewno będą to bardzo ważne mecze ale Wielkie przez duże W? - raczej nie. Ale o tym… potem

CDN…