Mundial bez stresu

W czwartek 11 czerwca za Atlantykiem rozpoczęły się XXIII Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej. Niestety bez udziału Polski, która pogrzebała swoje szanse w decydującym meczu barażowym ze Szwecją. Brak naszej reprezentacji sprawia, że inny jest ładunek emocjonalny, a godziny transmisji utrudniają śledzenie zmagań europejskim widzom. Mundial to jednak zawsze mundial, pielęgnowany przez pokolenia fundament futbolowego dziedzictwa, kilka tygodni, w trakcie których piłkarski świat wstrzymuje oddech.

Jak wszyscy wiemy, impreza trwająca w Kanadzie, Meksyku i USA budzi wiele kontrowersji. Począwszy od kwestii politycznych, gdzie na pierwszy plan wysuwa się konflikt militarny, w który zaangażowany jest jeden z gospodarzy mistrzostw, przez sprawy organizacyjne związane między innymi z cenami biletów, ich dystrybucją i nienasyconym dążeniem światowej federacji piłkarskiej do ciągłej maksymalizacji zysku, aż do formatu turnieju, w którym uczestniczy aż 48 reprezentacji dobranych według klucza, który ponad piłkarską jakość postawił egzotykę. Piłkarze są coraz bardziej eksploatowani, zmuszani do rozgrywania coraz większej liczby meczów, przerwa między zakończeniem sezonu w większości lig a rozpoczęciem mistrzostw świata jest relatywnie krótka, a warunki klimatyczne za oceanem trudne.  

Mimo tych wszystkich uwag, można jednak przypuszczać, że futbol ostatecznie się obroni. Koniec końców liczy się boisko i rywalizacja dwóch drużyn, to tam rodzą się bohaterowie i tworzą niezapomniane historie.

Pamiętam zarówno poprzedni mundial rozgrywany w Stanach Zjednoczonych w 1994 roku, jak i ten mający miejsce w Meksyku w 1986 roku. Oczywiście w wieku 10 lat, tyle miałem w 1986, trudno w pełni rozumieć sport. Wspomnienia z tego turnieju są jednak z niezwykle wyraźne w porównaniu z innymi szczegółami z tego okresu mojego życia - co nawiasem mówiąc pokazuje jak potężną siłę oddziaływania potrafi mieć piłkarski czempionat. Niebywałe było wtedy moje rozczarowanie po remisie Polski 0:0 z Marokiem, prawdziwa rozpacz towarzyszyła klęsce 0:3 z Anglią i porażce 0:4 z Brazylią. Ale był też podziw dla duńskiego dynamitu, fenomenalny ćwierćfinał Francji z Brazylią i jedyny w swoim rodzaju Diego Maradona prowadzący Argentynę do złota. Osiem lat później śledziłem amerykański mundial już z zupełnie inną świadomością, w końcu w wieku osiemnastu lat człowiek niczym gąbka chłonie bodźce ze świata. Nie sposób zapomnieć dramatu Kolumbii, na boisku i poza nim, upadku Maradony i Argentyny, wciąż żywe są wspomnienia wielkich chwil Rumunii i Bułgarii, meczów takich jak Włochy – Nigeria, Argentyna – Rumunia, Niemcy - Bułgaria czy Brazylia – Holandia.

Co ciekawe, tak naprawdę to nie wiem czy dziś uznałbym tamte turnieje i mecze za piękne. Ale wiem, że wtedy były dla mnie piękne. Szanuję te wspomnienia i emocje, dlatego ruszam w kolejną podróż!

* * * * * *

Dzień 1: Meksyk – RPA 2:0, Korea Południowa – Czechy 2:1.

Mecz otwarcia stał niestety na kompromitującym poziomie, potwierdzając obawy o jakość futbolu, który przyjdzie nam oglądać w trakcie tegorocznego turnieju. Po RPA trudno było wiele się spodziewać, ale Meksyk w takiej dyspozycji też świata nie podbije. Nie wyglądają na drużynę lepszą niż ta, z którą remisowaliśmy w 2022 roku.

Drugi mecz grupy A dostarczył znacznie więcej emocji, przynajmniej po przerwie. Końcowy wynik trudno uznać za zaskoczenie, ale jednak dziwi fakt jak łatwo Czesi zmarnowali szansę, która otworzyła się przed nimi dzięki bramce na 1:0. W kolejnym meczu Czesi grają z RPA i tam muszą pójść na całość.

Dzień 2: Kanada - Bośnia i Hercegowina 1:1, USA - Paragwaj 4:1.

Mecz Kanady z Bośnią piłkarsko mocno przeciętny, ale przynajmniej z pewną dramaturgią. Bośniacy ze swoim przewidywalnym stylem, ostrożność, defensywa, wyczekiwanie na kontry i stałe fragmenty. Kanada bardziej atrakcyjna w fazie ataku, z lepszymi szansami, a jednak remis uratowany z dużym trudem i dopiero w końcówce. Chyba minimalny zawód jeżeli chodzi o gospodarzy.

W drugim meczu pierwsza w tym turnieju reakcja wow. Nie chodzi o wynik, ale o styl, w jakim Amerykanie rozprawili się z Paragwajem. Szybkość, intensywność, pressing, ciągłe szukanie przestrzeni, totalna dominacja nawet przy wysokim prowadzeniu i po zmianach. Zupełnie inny poziom gotowości do rywalizacji niż u pozostałych dotychczas oglądanych uczestników turnieju. Zaskoczenie, przynajmniej dla mnie, spodziewałem się zamkniętego meczu, który zakręci się w okolicy remisu, tymczasem drużyna Pochettino wręcz zdemolowała przeciwnika.

Dzień 3: Szwajcaria - Katar 1:1, Brazylia - Maroko 1:1, Szkocja - Haiti 1:0, Turcja - Australia 0:2.

Mecz Szwajcarii z Katarem bardzo słaby, scenografią i tempem kojarzący się raczej z towarzyskim kopaniem piłki niż z rywalizacją o punkty na wielkiej imprezie. Zasłużona kara dla Szwajcarii za minimalizm.

Rywalizacja Brazylii z Marokiem miała być pierwszym prawdziwym hitem mistrzostw. Pierwsza połowa spełniła oczekiwania, głównie za sprawą Maroka, które imponowało organizacją gry i polotem w ataku. Marokańczycy wyglądają zupełnie inaczej niż cztery lata temu, to drużyna, która chce grać w piłkę, dominować, która dysponuje fantastycznym potencjałem w środku pola (18-letni Bouaddi z Lille!). Na tle tego przeciwnika Brazylijczycy wypadli nader blado, choć zdołali odpowiedzieć dzięki znakomitej akcji Viniciusa. Po przerwie mecz był już spokojniejszy i bardziej wyrównany, ale w końcówce Maroko znów przejęło inicjatywę, pokazując kto czuł się w tym meczu lepszy i mocniejszy.

Meczu Szkocji z Haiti nie oglądałem, za to poranne starcie Turcji z Australią już tak. Turcy zaczęli mistrzostwa trochę w polskim stylu, kompletnie zawodząc w meczu otwarcia. Łatwo stracili bramkę, potem bili głową w mur, nie mogąc znaleźć sposobu na dobrze zorganizowanego przeciwnika, wreszcie dostali drugiego gola i było po meczu. Bezproduktywne i sfrustrowane były tureckie gwiazdy, a całej drużynie brakowało tej energii i odwagi, którą widzieliśmy dwa lata temu w trakcje mistrzostw Europy. Chyba niespodzianka i trzeba przy okazji odnotować ogólnie słaby start drużyn z naszego kontynentu.

Dzień 4: Niemcy – Curacao 7:1, Holandia – Japonia 2:2, WKS – Ekwador 1:0, Szwecja – Tunezja 5:1.

Przed meczem Niemiec z Curacao obawiałem się, że może paść wysoki wynik, który wykreuje jednego z kandydatów na króla strzelców turnieju. Ostatecznie tak źle nie było, ale jednak nie była to poważna rywalizacja.

Mecz Holandii z Japonią był drugim z potencjalnych hitów fazy grupowej (po rywalizacji Brazylia – Maroko). Końcowy wynik może wskazywać na dobry poziom i duże emocje, ale w rzeczywistości poziom był raczej przeciętny, wydaje się, że obie drużyny stać na znacznie więcej.

Starcia Wybrzeża Kości Słoniowej z Ekwadorem nie oglądałem i przeglądając internetowe komentarze, trochę tego żałuję, zwłaszcza, że spotkanie było kluczowe dla losów awansu z tej grupy.

Nad ranem przyszło spodziewane ukłucie, kiedy przeciw Tunezji na boisko w Monterrey wybiegli Szwedzi. Mecz okazał się dla Szwecji lekki, łatwy i przyjemny. Szwedzi wchodzili w tunezyjską obronę jak w masło, w dodatku w końcówce meczu Tunezja całkowicie straciła strukturę gry i wynik mógł zakręcić się w okolicy tego z meczu Niemcy – Curacao. Nawet przy porażkach z Holandią i Japonią Szwecja praktycznie jest już w fazie pucharowej, choć niby dlaczego mieliby te mecze przegrać? Żal, że to Szwedzi uczestniczą w zabawie za oceanem, a nie my. Oczywiście absolutnie jestem w stanie wyobrazić sobie równoległy świat, w którym do rywalizacji z Tunezją staje Polska, a Lewandowski i spółka kompromitują się niczym przeciw Słowacji w czerwcu 2021, ale... i tak szkoda.

Dzień 5: Hiszpania – Wyspy Zielonego Przylądka 0:0, Belgia – Egipt 1:1, Urugwaj – Arabia Saudyjska 1:1, Iran – Nowa Zelandia 2:2.

Same remisy! Zaczęło się od Hiszpanii, która chyba potraktowała poniedziałkowy mecz jak nieco mocniejszą jednostkę treningową, bo Hiszpanie wyraźnie odstawali fizycznie od Kabowerdeńczyków. W sumie fajna mundialowa historia i argument dla tych, którzy lubią różnorodność i folklor na mistrzostwach świata. Wyspiarze jak najbardziej mogą liczyć się w rywalizacji o wyjście z grupy, skoro oparli się Hiszpanii to dlaczego nie mieliby myśleć o punktach przeciw Urugwajowi czy Arabii Saudyjskiej.

W drugim meczu Belgia nie potrafiła pokonać Egiptu. Belgowie mieli inicjatywę, ale atakowali wolno, z wysiłkiem, bez polotu. Egipcjanie mieli więcej przestrzeni do gry, ich akcje były prowadzone w lepszym tempie i chyba mogą żałować, że nie wykorzystali szansy na zainkasowanie kompletu punktów.

Spać kiedyś trzeba więc rywalizację Urugwaju z Arabią Saudyjską odpuściłem. Za to poranny mecz Iranu z Nową Zelandią obejrzałem i okazał się on zaskakująco atrakcyjny. Obie drużyny dążyły do zwycięstwa, ataki sunęły raz na jedną, raz na drugą bramkę. Irańczycy wydawali się minimalnie lepsi piłkarsko, Nowozelandczycy górowali organizacją gry. Zasłużony remis i w tej grupie każdy jest jeszcze w grze o awans, w weekend mecze Belgia - Iran i Egipt - Nowa Zelandia.

Dzień 6: Francja – Senegal 3:1, Norwegia – Irak 4:1, Argentyna – Algieria 3:0, Austria – Jordania 3:1.

Tym razem komplet zwycięstw faworytów. Francja zaczęła ślamazarnie, wydawało się, że może spotkać ich to samo co Hiszpanię lub nawet dojdzie do jeszcze większej niespodzianki, przecież przed przerwą Senegalczycy mieli słupek i wyśmienitą szansę na gola do szatni. Druga połowa należała już jednak bezapelacyjnie do Francuzów. Dwie bramki zdobył Mbappe, a klasą dla siebie był Olise, którego Deschamps ustawił na dziesiątce jako rozgrywającego linii ataku. Obejrzeliśmy przebłysk francuskiego potencjału, a przecież raczej przeciętny mecz rozegrali Dembele i Doue.

Norwegia wysoko pokonała Irak. Czekałem na mecz Norwegów z zainteresowaniem, ale przegrałem z potrzebami swojego organizmu i wiele do powiedzenia na ich temat niestety nie mam. Potem do gry wkroczyli mistrzowie świata. Przyznam, że Argentyna trochę mnie zaskoczyła, wyglądają na równie mocny zespół co cztery lata temu, który niewiele zmienił się pod względem organizacji gry i poziomu pewności siebie. Przeciwnik co prawda nie był przesadnie silny, ale jednak w składzie Algierii są zawodnicy grający w solidnych europejskich klubach i jako zespół Algierczycy nieźle prezentują się z piłką przy nodze. Argentyńczycy z łatwością penetrowali obronę przeciwnika, a obserwując bramki Messiego, doprawdy trudno uwierzyć, że argentyńska legenda w przyszłym tygodniu skończy 39 lat.

Austria wygrała z Jordanią, ale swoją grą Austriacy nie porwali. Nie jest to ten sam agresywny i ofensywny zespół co na mistrzostwach Europy dwa lata temu, chyba że Rangnick przygotowuje drużynę w taki sposób, żeby jej forma rosła. Mecz mógł potoczyć się różnie, Jordańczycy łatwo przedostawali się na połowę Austrii, gdzie jednak gubiła ich niefrasobliwość i brak koncentracji.

Dzień 7: DR Konga – Portugalia 1:1, Anglia – Chorwacja 4:2, Ghana – Panama 1:0, Kolumbia – Uzbekistan 3:1.

W pierwszym meczu Portugalia rozczarowała. Nie chodzi tylko o wynik, ale też o sposób gry, nudny i męczący w odbiorze. Portugalczycy wymieniali niezliczone podania w środku pola, nie było w tym przyspieszenia ani polotu. Jeden z najsłabszych meczów na turnieju.

Fajerwerki pojawiły się za to w rywalizacji Anglii z Chorwacją. Pierwsza połowa była doskonała, a Chorwaci dzielnie się trzymali, odpowiadając pięknymi bramkami na trafienia Kane’a. W drugiej połowie Anglicy ruszyli do prawdziwego szturmu, w pierwszym kwadransie niestrudzenie ostrzeliwując chorwacką bramkę. Mocny sygnał ze strony jednego z faworytów do walki o mistrzostwo świata. Jak powiedziałby Dariusz Szpakowski, Anglia pokazuje – jestem!

O meczu Ghany z Panamą nie wiem nic, poza tym że bramka Ghany w doliczonym czasie gry oznacza dodatkowy stres dla Chorwacji. Obejrzałem natomiast mecz Kolumbii z Uzbekistanem i nie było to wielkie widowisko. Uzbekistan niestety ubogi piłkarsko, zresztą chyba zgodnie z przewidywaniami. Co prawda mieli Uzbecy swoją chwilę radości po bramce na 1:1 i nawet przebywali na połowie przeciwnika w końcówce meczu przy stanie 1:2, ale jak się rozgrywa akcję przez pięć minut po to, żeby ze stojącej piłki z rzutu wolnego kopnąć na aut bramkowy to o czym tu mówić. Potencjał Kolumbii na razie trudno ocenić, ale swój pierwszy mecz wygrali w pełni zasłużenie.

* * * * * *

A: 1. Meksyk 3 +2, 2. Korea Płd. 3 +1, 3. Czechy 0 -1, 4. RPA 0 -2
B: 1. BiH 1 0, Kanada 1 0, Katar 1 0, Szwajcaria 1 0
C: 1. Szkocja 3 +1, 2. Brazylia 1 0, Maroko 1 0, 4. Haiti 0 -1
D: 1. USA 3 +3, 2. Australia 3 +2, 3. Turcja 0 -2, 4. Paragwaj 0 -3
E: 1. Niemcy 3 +6, 2. WKS 3 +1, 3. Ekwador 0 -1, 4. Curacao 0 -6
F: 1. Szwecja 3 +4, 2. Holandia 1 0, Japonia 1 0, 4. Tunezja 0 -4
G: 1. Iran 1 0, Nowa Zelandia 1 0, 3. Belgia 1 0, Egipt 1 0
H: 1. Arabia Saudyjska 1 0, Urugwaj 1 0, 3. Hiszpania 1 0, WZP 1 0
I: 1. Norwegia 3 +3, 2. Francja 3 +2, 3. Senegal 0 -2, 4. Irak 0 -3
J: 1. Argentyna 3 +3, 2. Austria 3 +2, 3. Jordania 0 -2, 4. Algieria 0 -3
K: 1. Kolumbia 3 +2, 2. DR Konga 1 0, Portugalia 1 0, 4. Uzbekistan 0 -2
L: 1. Anglia 3 +2, 2. Ghana 3 +1, 3. Panama 0 -1, 4. Chorwacja 0 -2

* * * * * *

Dzień 8: Czechy - RPA 1:1, Bośnia i Hercegowina - Szwajcaria 1:4, Kanada - Katar 6:0, Korea Południowa – Meksyk 0:1.

Pierwsze dwa czwartkowe mecze próbowały zamordować kibicowski sentyment do chłonięcia każdego aspektu rywalizacji na mistrzostwach świata, bo ich poziom urągał przyzwoitości. Czesi szybko strzelili bramkę drużynie RPA i… przestali grać. Ich przeciwnicy lepiej znieśli fizycznie trudy rywalizacji, w drugiej połowie zaczęli dominować pod względem szybkości, wyrównali i to oni nacierali w końcówce. Oglądanie na tym turnieju reprezentacji Czech to póki co tortura, choć z drugiej strony czego spodziewać się po drużynie, która w eliminacjach przegrała z Wyspami Owczymi, a do MŚ wślizgnęła się dzięki rzutom karnym, remisując oba mecze barażowe rozgrywane na własnym boisku. Czesi nadal mogą jednak myśleć o awansie, potrzebują tylko zwycięstwa nad Meksykiem, dla którego ostatni mecz nie ma już znaczenia w kontekście pozycji w tabeli.

W drugim czwartkowym meczu również nie było tempa ani emocji, ale przynajmniej zatriumfowała sprawiedliwość. Szwajcarom bardziej zależało na prowadzeniu gry, męczyli się co prawda niemiłosiernie, ale kiedy wreszcie zdobyli bramkę na 1:0, wszystko zrobiło się znacznie łatwiejsze i ostatecznie wysoko pokonali Bośnię. Szwajcaria zmierzy się z Kanadą w bezpośredniej rywalizacji o pierwsze miejsce w grupie, dla Bośniaków faza pucharowa jest jak najbardziej w zasięgu, muszą tylko pokonać Katar.

Potem przyszedł czas na duet gospodarzy. Treningu strzeleckiego Kanady w meczu z Katarem nie widziałem, ale uśmiechnąłem się z aprobatą, sprawdzając w nocy wynik. Mecz Meksyku z Koreą był przeciętny do przerwy, za to znacznie ciekawszy w drugiej połowie. Nie powiedziałbym, że Meksyk był wyraźnie lepszy od Korei, ale różnicę zrobili bramkarze, ten koreański popełnił fatalny błąd przy wychodzeniu do piłki, meksykański doskonale interweniował w 80. minucie, broniąc strzał głową z kilku metrów.

Dzień 9: Australia – USA 0:2, Maroko – Szkocja 1:0, Brazylia – Haiti 3:0, Paragwaj – Turcja 1:0.

Amerykanie z kolejnym pewnym zwycięstwem. Mecz z Australią nie był porywający, dużo fizycznej walki, mało płynnych akcji, ale wygrała drużyna bezdyskusyjnie lepsza.

W kolejnym meczu Maroko pokonało Szkocję. Wynik był na styku i zastanawiałem się czy Marokańczycy zostaną w końcówce ukarani za minimalizm i nieskuteczność, ale Szkoci nie byli w stanie stworzyć sytuacji strzeleckiej. Ogólnie Maroko poziom wyżej od przeciwnika, całkowita dominacja w linii środkowej, doskonała kontrola nad piłką i współpraca między formacjami, brakowało jedynie postawienia kropki nad i.

Mecz Brazylii z Haiti odpuściłem, spodziewając się jednostronnego widowiska. Z niecierpliwością czekałem natomiast na poranną rywalizację Turcji z Paragwajem. Mecz nie zawiódł pod względem dramaturgii. Paragwaj szybko strzelił bramkę, na co Turcy odpowiedzieli wściekłymi atakami. Niestety poczynaniami Turków rządził chaos, za dużo było w ich grze pośpiechu i nerwów. Wydawało się, że wszystko zmieni sytuacja z końcówki pierwszej połowy, kiedy czerwoną kartkę za zasłanianie ust dłonią (!) ujrzał zawodnik Paragwaju Almiron, ale Turcja po przerwie wyglądała bodaj jeszcze gorzej niż w pierwszej połowie. Podopieczni Montelli tłukli głową w mur, podejmowali fatalne decyzje, nie wychodziło im kompletnie nic. Gra Paragwaju nie mogła się podobać, za dużo tam było gry na czas, leżenia na boisku, symulowania urazów i skurczów, ale Turcy pretensje mogą mieć tylko do siebie. W dwóch meczach nie potrafili zdobyć bramki, przegrali mecz otwarcia, przegrali mecz o wszystko, teraz pozostał im tylko mecz o honor z USA. Ich przygoda z turniejem dobiegła końca nadspodziewanie szybko.

Dzień 10: Holandia – Szwecja 5:1, Niemcy – WKS 2:1, Curacao – Ekwador 0:0, Japonia - Tunezja 4:0.

W pierwszym sobotnim meczu Holandia z łatwością demontowała szwedzką defensywę. Szwedzi grali całkiem nieźle w ofensywie, powinni strzelić więcej niż jedną bramkę, ale ich obrona była dziurawa jak rzeszoto. Dobra rozrywka dla neutralnego odbiorcy.

Drugi wieczorny mecz dostarczył wielu emocji. Iworyjczycy mogli się podobać, zdobyli bramkę w pierwszej połowie, grali pewnie w defensywie, wyprowadzali obiecujące kontry, ale im bliżej było końca meczu, tym mocniejszy był napór Niemców. Drużyna WKS miała piłkę meczową, niestety Adingra nawet nie oddał strzału, będąc sam przed Neuerem. To się zemściło i superrezerwowy Undav trafił do iworyjskiej bramki w doliczonym czasie gry. Jak do tej pory jeden z lepszych meczów turnieju.

W drugim meczu tej grupy Curacao zremisowało z Ekwadorem. Nie widziałem tego spotkania, wynik wprawił mnie w niemałe zaskoczenie. Ekwador nadal ma szansę na wyjście z grupy, ale musi pokonać w ostatnim meczu Niemcy. Niemcy są już pewni pierwszego miejsca w grupie, pytanie jak Nagelsmann podejdzie do tej rywalizacji.

W ostatnim meczu Japonia nie dała najmniejszych szans Tunezji. Mecz bez historii, przewaga Japończyków była miażdżąca. Tunezji nic nie pomogła zmiana trenera po klęsce ze Szwecją, dramatycznie słaby start tej reprezentacji.

Dzień 11: Arabia Saudyjska - Hiszpania 0:4, Belgia – Iran 0:0, Urugwaj – Wyspy Zielonego Przylądka 2:2, Egipt – Nowa Zelandia 3:1.

Oglądanie pierwszego meczu było stratą czasu i nie chodzi o końcowy wynik tylko o temperaturę tej rywalizacji. Po dwudziestu minutach było 3:0 dla Hiszpanii i od tego momentu na boisku nie działo się już nic. Niestety bywają i takie mecze na tym turnieju.

Emocje były za to w rywalizacji Belgii z Iranem. Mecz zakończył się wynikiem bezbramkowym głównie dlatego, że doskonale dysponowani byli bramkarze. W drugiej połowie nieprawdopodobną interwencją popisał się bramkarz Iranu Beiranvand, wcześniej dwukrotnie Belgom ratował skórę Courtois. Iran zdobył też bramkę po efektownym rozegraniu rzutu wolnego, jednak została ona zasadnie anulowana. Belgowie męczyli się w ataku pozycyjnym, mieli oczywiście wyraźną przewagę, ale ich atakom brakowało tempa. Irańczycy otrzymali szansę od losu kiedy w 66. minucie czerwoną kartkę ujrzał Ngoy, ale paradoksalnie świadomość szansy popsuła grę Iranu, pojawiły się złe decyzje i wzajemne pretensje.

Urugwaj nie potrafił pokonać Wysp Zielonego Przylądka, bo podopieczni Bielsy podarowali przeciwnikowi dwie bramki. Najpierw mur rozstąpił się przy niewyszukanym strzale z rzutu wolnego i było 0:1, a po przerwie, kiedy Urugwaj już prowadził 2:1, na niezrozumiałą wycieczkę poza pole karne wybrał się doświadczony Muslera. Kolejny zaskakujący wynik w tej grupie. W rozstrzygającej kolejce Urugwaj nie może przegrać z Hiszpanią, Kabowerdeńczykom awans zapewni zwycięstwo nad Arabią Saudyjską.

Jeżeli chodzi o mecz Egiptu z Nową Zelandią to oglądałem tylko drugą połowę i na jej podstawie mogę powiedzieć, że wynik był całkowicie zasłużony. Nowozelandczycy grali ambitnie, stwarzali sytuacje, ale piłkarska jakość była wyraźnie po stronie Salaha i spółki. Egipcjanie są w tej grupie na pole position przed meczem z Iranem w ostatniej kolejce.

Dzień 12: Argentyna - Austria 2:0, Francja - Irak 3:0, Norwegia – Senegal 3:2, Algieria – Jordania 2:1.

Pierwszy mecz to pewne zwycięstwo Argentyny i kolejny popis Messiego. Messi jest pełen werwy, szybki, pomysłowy, można go tylko podziwiać. Zachwycając się wirtuozerią Messiego, trzeba jednak zauważyć, że największą siłą Argentyny jest znakomita organizacja gry defensywnej, w której dominuje dyscyplina i intensywność. Austriacy grali solidnie, potrafili utrzymać się przy piłce na połowie przeciwnika, ale w żaden sposób nie byli w stanie stworzyć czystej sytuacji strzeleckiej.

Francja zgodnie z oczekiwaniami łatwo rozprawiła się z Irakiem. Mecz byłby bez żadnej historii, gdyby nie wdrożony protokół burzowy i dwugodzinne oczekiwanie na wznowienie gry. Na drugą połowę czekać nie zamierzałem i poszedłem spać, co przy okazji kosztowało mnie również kolejny przegapiony mecz Norwegii. Tego akurat bardzo żałuję. W ostatniej kolejce Senegal powalczy z Irakiem o szansę na wyjście z grupy z trzeciego miejsca. Francja zagra z Norwegią o pierwsze miejsce, choć trudno w tym momencie przewidzieć czy da ono łatwiejszą drabinkę w fazie pucharowej.

Zaskakująco przyjemny w odbiorze był mecz Algierii z Jordanią. Jordania strzeliła bramkę w pierwszej połowie i przez długi czas wydawała się być drużyną minimalnie lepszą, mającą ciekawszy pomysł na grę. W drugiej połowie Algieria zaczęła spychać przeciwnika do obrony. Nie przekładało się to na bramki, ale od czego są stałe fragmenty gry. Dwa skutecznie wykonane rzuty rożne dały Algierii bezcenne trzy punkty i realną szansę na wyjście z grupy.

Dzień 13: Portugalia – Uzbekistan 5:0, Anglia - Ghana 0:0, Chorwacja - Panama 1:0, Kolumbia – DR Konga 1:0.

Pierwszy mecz bez historii, może poza tym, że uwagę piłkarskiego świata w oczywisty sposób musiały przykuć dwie bramki Ronaldo. W drugim meczu Anglia zmierzyła się z Ghaną i tym razem srodze zawiodła, nie będąc w stanie poradzić sobie z głęboko broniącym przeciwnikiem. Mecz toczył się w wolnym tempie i szybko zostanie zapomniany.

W kolejnym meczu Chorwacja zainkasowała trzy punkty w rywalizacji z Panamą. Nie miałem okazji obserwować okoliczności w jakich do tego doszło. Z zainteresowaniem obejrzałem natomiast rywalizację Kolumbii z DR Konga. Kolumbijczycy ruszyli na rywala z impetem od pierwszych minut, ale nie udało im się zdyskontować przewagi. Tempo malało z upływem minut, mecz się wyrównywał, jednak Kolumbia po przerwie wreszcie dopięła swego, czemu przysłużył się dobrze nam znany Steve Kapuadi, od nogi którego odbiła się piłka, myląc bramkarza. W ostatnich meczach tej grupy Kolumbia zagra o pierwsze miejsce z Portugalią, a drużyna DR Konga musi zmienić swój defensywny styl i zagrać o pełną pulę z Uzbekistanem.

* * * * * *

A: 1. Meksyk 6 +3, 2. Korea Płd. 3 0, 3. Czechy 1 -1, 4. RPA 1 -2.
B: 1. Kanada 4 +6, 2. Szwajcaria 4 +3, 3. Bośnia i Hercegowina 1 -3, 4. Katar 1 -6.
C: 1. Brazylia 4 +3, 2. Maroko 4 +1, 3. Szkocja 3 0, 4. Haiti 0 -4.
D: 1. USA 6 +5, 2. Australia 3 0, 3. Paragwaj 3 -2, 4. Turcja 0 -3.
E: 1. Niemcy 6 +7, 2. WKS 3 0, 3. Ekwador 1 -1, 4. Curacao 1 -6.
F: 1. Holandia 4 +4, 2. Japonia 4 +4, 3. Szwecja 3 0, 4. Tunezja 0 -8.
G: 1. Egipt 4 +2, 2. Iran 2 0, 3. Belgia 2 0, 4. Nowa Zelandia 1 -2.
H. 1. Hiszpania 4 +4, 2. Urugwaj 2 0, 3. WZP 2 0, 4. Arabia Saudyjska 1 -4.
I: 1. Francja 6 +5, 2. Norwegia 6 +4, 3. Senegal 0 -3, 4. Irak 0 -6.
J: 1. Argentyna 6 +5, 2. Austria 3 0, 3. Algieria 3 -2, 4. Jordania 0 -3.
K: 1. Kolumbia 6 +3, 2. Portugalia 4 +5, 3. DR Konga 1 -1, 4. Uzbekistan 0 -7.
L: 1. Anglia 4 +2, 2. Ghana 4 +1, 3. Chorwacja 3 -1, 4. Panama 0 -2.

* * * * * *

Dzień 14: Kanada – Szwajcaria 1:2, Bośnia i Hercegowina – Katar 3:1, Brazylia - Szkocja 3:0, Haiti – Maroko 2:4, Czechy – Meksyk 0:3, Korea Południowa - RPA 0:1.

Jak zwykle w przypadku meczów rozgrywanych równolegle, staram się wybrać jeden jako główny, choć druga transmisja jest w każdym momencie o jedno wciśnięcie guzika, takie to komfortowe czasy dla widowni telewizyjnej. Z pierwszej pary meczów skupiłem się na rywalizacji Bośni z Katarem, w końcu była to bezpośrednia rywalizacja o awans, a nie tylko o rozstawienie w dalszej fazie turnieju. Mecz był niestety bardzo słaby. Wynik wskazuje na łatwą wygraną Bośni, ale były różne fazy tego meczu, reprezentację Kataru dzieliły przecież centymetry od zdobycia gola do szatni na 2:2. Ostatecznie zatriumfowało doświadczenie, ogranie, bardziej wyrównany poziom w każdej formacji. Bośnia jednak, oględnie mówiąc, nie porwała swoją grą, mimo że bośniacki Pietuszewski, Alajbegović, przedstawił się światu piękną bramką. W drugim meczu szwajcarska solidność zatriumfowała nad kanadyjską fantazją i to Szwajcarzy okazali się triumfatorami grupy B.

W grupie C ostrzyłem sobie zęby na mecz Brazylii ze Szkocją, ale spotkał mnie zawód. Szkoci popełniali dziecinne błędy, szybko prezentując Viniciusowi dwie bramki. Druga co prawda nie została uznana, ale co się odwlecze to nie uciecze, Vinicius jeszcze przed przerwą poprawił na 2:0. Przebieg pierwszej połowy odarł mnie ze złudzeń co do jakichkolwiek emocji i udałem się do krainy Morfeusza, nie przewidując rewolucji po przerwie, a jednocześnie oszczędzając siły na rywalizację w grupie A. W międzyczasie chętnie przełączałem na mecz Haiti z Marokiem, bo padały tam piękne bramki. Ambitni Haitańczycy na pewno pozostawili tym meczem po sobie dobre wrażenie.

W grupie A najpierw długo dawałem szansę Czechom, wierząc, że spróbują wykorzystać fakt, że Meksyk gra o pietruszkę i powalczą o awans z grupy. Okazało się jednak, że Czesi byli na tym turnieju zdecydowanie zbyt słabi. Fatalny występ tej drużyny i Europa nie ma co myśleć o liczniejszej reprezentacji na MŚ skoro jej z trudem wyselekcjonowani przedstawiciele grają tak nędzny futbol. Końcowy wynik mówi sam za siebie. Po pierwszej bramce dla Meksyku zmieniłem priorytet, koncentrując się na meczu RPA i Koreą. Tutaj przeżyłem niemałe zaskoczenie. Po meczu otwarcia mundialu spodziewałem się, że drużyna RPA będzie jedną z pierwszych, która odpadnie, tymczasem RPA melduje się w fazie pucharowej, i to z drugiego miejsca! Koreańczycy po utracie bramki byli bezradni, z ich posiadania piłki nie wynikały żadne konkrety. Całkowity zwrot akcji po tym jak Korea wywalczyła komplet punktów w pierwszym meczu mistrzostw. Koreańczycy mogą nadal wierzyć w awans, ale muszą czekać na rozstrzygnięcia w pozostałych grupach, w tabeli trzecich miejsc na razie górują nad Szkotami, potrzebują jeszcze trzech drużyn ze słabszym bilansem.

Dzień 15: Ekwador – Niemcy 2:1, Curacao – Wybrzeże Kości Słoniowej 0:2, Holandia – Tunezja 3:1, Japonia – Szwecja 1:1, Turcja – USA 3:2, Australia – Paragwaj 0:0.

Dzień pod znakiem takich wyników, jakie były potrzebne zainteresowanym. W grupie E mecz Niemiec z Ekwadorem był interesujący, energetyczny, choć Niemcom nie udało się utrzymać poziomu intensywności i koncentracji z poprzednich meczów. Prowadzili po nieco kontrowersyjnej bramce Sane (chwilę wcześniej był raczej ewidentny kontakt nogi Wirtza z głową ekwadorskiego obrońcy), ale Ekwador szybko wyrównał, a po przerwie dopiął swego i jest już praktycznie pewny gry w fazie pucharowej. W drugim meczu ekipy WKS i Curacao w teorii walczyły bezpośrednio o awans, jednak od początku wiadomo było, że faworyt tej rywalizacji jest tylko jeden.

Mecze grupy F przespałem, nie wierząc, żeby miało wydarzyć się w nich cokolwiek spektakularnego i faktycznie, w rywalizacji Szwecji z Japonią padł najbardziej logiczny wynik, czyli remis. Zgaduję, że Szwedzi i Japończycy wykazali się jednak większym wdziękiem w swoim koncyliacyjnym podejściu do ostatniego meczu w grupie niż miało to miejsce w przypadku rywalizacji Australii z Paragwajem w grupie D. Poziom pozorowania gry przekroczył tu skalę, okropne było widowisko. Na pociechę został drugi mecz w grupie, w którym padło pięć bramek, a Turcja dopełniła swoją kopię polskiego wzorca i wygrała mecz o honor, pokonując Stany Zjednoczone.

Dzień 16: Francja – Norwegia 4:1, Irak – Senegal 0:5, Hiszpania – Urugwaj 1:0, Arabia Saudyjska – Wyspy Zielonego Przylądka 0:0, Belgia – Nowa Zelandia 5:1, Egipt – Iran 1:1.

W grupie I zabawę kibicom trochę zepsuł trener Norwegii Solbakken, który na mecz z Francją wymienił cały zespół. Oczywiście można zrozumieć racje norweskiego selekcjonera, ale tego typu zagrywki raczej nie przysparzają Norwegom sympatii wśród neutralnych widzów. Francuzi wygrali wysoko, rozrywając norweską defensywę na strzępy błyskotliwymi atakami, a wielki dzień miał zdobywca trzech bramek, Dembele. Uczciwie trzeba jednak przyznać, że wynik jest nieco mylący, Norwegia powinna tuż po przerwie zdobyć bramkę kontaktową, ale Larsen zmarnował rzut karny. Maignan był znakomity również w innych sytuacjach. W drugim meczu obie drużyny potrzebowały wysokiego zwycięstwa. Szybko stało się jasne, że tylko jedna z nich może realnie o tym myśleć. Dzięki skutecznej grze w drugiej połowie Senegal kończy grupę z trzeba punktami i dodatnim bilansem bramkowym.

Potem nastąpiła trzygodzinna przerwa, która umożliwiła zebranie sił na śledzenie rywalizacji w grupie H. Tam dopełniła się katastrofa Urugwaju. Po prawdzie, dokonała się ona już wcześniej, kiedy podopieczni Bielsy nie byli w stanie pokonać znacznie niżej notowanych przeciwników. W meczu przeciw Hiszpanii Urugwajczycy potrzebowali takiego scenariusza jaki stał się udziałem Ekwadoru w meczu z Niemcami, ale Hiszpanie podeszli do tematu z pełnym profesjonalizmem i nie ułatwili zadania przeciwnikowi. Kolejny błąd na tym turnieju popełnił Muslera i został zmieniony w przerwie swojego prawdopodobnie ostatniego meczu w reprezentacji. Urugwaj odpada, potężnie rozczarowując. W drugim meczu obie drużyny grały o awans, ale można było odnieść wrażenie, że tak naprawdę zainteresowani zwycięstwem są tylko Kapowerdeńczycy, mimo że to ich ostatecznie urządzał remis. Arabia Saudyjska nie miała pomysłu, jakości ani odwagi i zasłużenie kończy przygodę z mistrzostwami.

Na deser została grupa G. W niej Belgia wreszcie zagrała skutecznie, wykorzystując swoją ogromną piłkarską przewagę nad Nową Zelandią. Znacznie większe emocje towarzyszyły drugiemu meczowi. Egipcjanie grali o pierwsze miejsce w grupie, Irańczycy o awans. Skończyło się remisem, który zepchnął Egipt na drugie miejsce w grupie, a Iranowi każe nerwowo czekać na sobotnie rozstrzygnięcia w grupach J, K i L. W końcówce Irańczycy osiągnęli przewagę i w doliczonym czasie gry zdobyli bramkę na 2:1, ale ich szalona radość okazała się przedwczesna, bo VAR anulował bramkę z powodu spalonego.

To była doskonała noc (i poranek) z futbolem.

Dzień 17: Anglia – Panama 2:0, Chorwacja – Ghana 2:1, DR Konga – Uzbekistan 3:1, Kolumbia – Portugalia 0:0, Argentyna – Jordania 3:1, Algieria – Austria 3:3. 

Poznaliśmy ostatnie rozstrzygnięcia fazy grupowej. W grupie L Chorwaci nie zamierzali pilnować remisu w rywalizacji z Ghaną i zagrali o pełną pulę. Chwali się Chorwatom ten brak kalkulacji, choć ostatecznie oznacza on grę w wymagającej części pucharowej drabinki (najpierw Portugalia, a potem prawdopodobnie Hiszpania). Piękny był gol Sucicia z pierwszej połowy meczu.

Na grupę K zabrakło mi sił. Najważniejsze rozstrzygnięcie zapadło w rywalizacji DR Konga z Uzbekistanem, w której przedstawiciele Afryki potrzebowali kompletu punktów – i swój cel osiągnęli.

Wreszcie nadszedł czas na grupę J i tu działy się rzeczy zdumiewające. Oczywiście nie chodzi o mecz Argentyny, choć warto podkreślić szóstą bramkę Messiego w jego trzecim meczu na tegorocznym mundialu, a o rywalizację Algierii z Austrią. Nieunikniony wydawał się scenariusz znany z meczu Australii z Paragwajem, nudne 0:0, które satysfakcjonuje obie strony. Rzeczywiście skończyło się remisem, ale jeżeli był on wyreżyserowany, to Austriakom i Algierczykom należy się Oskar za aktorstwo. Końcówka meczu, już przy stanie 2:2, wydawała się przypominać nieco niesławną rywalizację Polski z Japonią z 2018 roku, ale tylko do doliczonego czasu gry. W doliczonym czasie gry bowiem, ku osłupieniu Austriaków, Algierczycy przerwali sekwencję usypiających podań w środku pola i po dwóch prostopadłych podaniach Mahrez trafił na 3:2, wyrzucając Austrię z turnieju i na krótko stając się bohaterem Iranu bardziej chyba nawet niż Algierii. Austriakom zostały dwie minuty. Przez te dwie minuty dwa razy znaleźli się w polu karnym przeciwnika. Pierwsza okazja została zmarnowana, ale w kolejnej akcji piłka trafiła na głowę wprowadzonego dosłownie minutę wcześniej Kalajdzicia, który uderzył celnie i doprowadził do wyrównania, ratując 1/16 finału dla swojej drużyny i eliminując arcypechową reprezentację Iranu.

* * * * * *

A: 1. Meksyk 9 +6, 2. RPA 4 -1, 3. Korea Płd. 3 -1, 4. Czechy 1 -4.
B: 1. Szwajcaria 7 +4, 2. Kanada 4 +5, 3. Bośnia i Hercegowina 4 -1, 4. Katar 1 -8.
C: 1. Brazylia 7 +6, 2. Maroko 7 +3, 3. Szkocja 3 -3, 4. Haiti 0 -6.
D: 1. USA 6 +4, 2. Australia 4 0, 3. Paragwaj 4 -2, 4. Turcja 3 -2.
E: 1. Niemcy 6 +6, 2. WKS 6 +2, 3. Ekwador 4 0, 4. Curacao 1 -8.
F: 1. Holandia 7 +6, 2. Japonia 5 +4, 3. Szwecja 4 0, 4. Tunezja 0 -10.
G: 1. Belgia 5 +4, 2. Egipt 5 +2, 3. Iran 3 0, 4. Nowa Zelandia 1 -6.
H. 1. Hiszpania 7 +5, 2. WZP 3 0, 3. Urugwaj 2 -1, 4. Arabia Saudyjska 2 -4.
I: 1. Francja 9 +8, 2. Norwegia 6 +1, 3. Senegal 3 +2, 4. Irak 0 -11.
J: 1. Argentyna 9 +7, 2. Austria 4 0, 3. Algieria 4 -2, 4. Jordania 0 -5.
K: 1. Kolumbia 7 +3, 2. Portugalia 5 +5, 3. DR Konga 4 +1, 4. Uzbekistan 0 -9.
L: 1. Anglia 7 +4, 2. Chorwacja 6 0, 3. Ghana 4 0, 4. Panama 0 -4.

Faza pucharowa MŚ