Nad Łazienkowską 3 zbierają się ciemne chmury. Niedzielnych zajść, jakie miały miejsce na stadionie Legii, może powinienem napisać arenie (bardziej adekwatna nazwa), przypominać nikomu nie trzeba. Ciekawią natomiast następujące dzień, po dniu, konsekwencje owych wydarzeń. To całe przedstawienie, które ma poruszyć masy odbiorców/widzów.
Pierwszy szok wywołany zajściami podczas meczu Legii z Jagiellonią minął, ale temat przerwanego meczu nie jest zamknięty. Nie znamy kar, które zostaną wymierzone Legii, mimo poniedziałkowej konferencji z udziałem Bogusława Leśnodorskiego i Dariusza Mioduskiego, nie wiemy również, jaką strategię przekutą na konkretne działania przyjmie w najbliższej przyszłości klub.
Z góry przepraszam za chaos, jaki być może będzie panował w tym tekście, ale piszę te kilka słów parę godzin po wydarzeniach, które odebrały mi całą radość kibicowania i bycia kibicem Legii Warszawa. Mam żal przede wszystkim do siebie. Ile to lat temu pisałem, że ruch kibicowski z jego zasadami i uwarunkowaniami to zło? Ile lat temu pisałem, aby nie mówić o pozytywnym fanatyzmie i tego typu kłamstwach?
Rzutem na taśmę, w ostatnim dniu okienka transferowego w Polsce, Legii udało się pozyskać słowackiego zawodnika Ondreja Dudę. Wydawało się, że Duda dołączy do Legii dopiero we wrześniu, po wygaśnięciu kontraktu wiążącego go z drużyną MFK Koszyce, jednak transakcję ostatecznie udało się dopiąć już teraz. Duda będzie grał w Legii z numerem ósmym.
Wraz z początkiem rozgrywek wiosennych dało zauważyć się nieco zmian na Łazienkowskiej 3. Ta najbardziej rzucająca się w oczy to nowy wystrój sklepu i naprawdę super neon na zewnątrz. O to chodzi, barwy klubowe widoczne z daleka, napis wprawdzie nie w ojczystym języku, ale to jakoś mnie nie razi.
Rozpoczęcie wiosennych zmagań na boiskach Ekstraklasy w nieunikniony sposób wiąże się powrotem na tapetę tzw. kwestii kibicowskiej. Podczas piątkowego meczu Legii z Koroną dołożyliśmy szczególnych starań, by rzeczoną kwestię odpowiednio wyeksponować. Popisy pirotechniczne skutkujące przerwaniem meczu, doczekały się reakcji ze strony Komisji Ligi.
Wywoływany przez wielu kibiców transfer napastnika stał się faktem. Tuż przed rozpoczęciem rundy wiosennej Legię zasilił Orlando Sa. Portugalczyk ściągnięty z zespołu AEL Limassol podpisał z Legią 3,5-letni kontrakt. Z zainteresowaniem będziemy przyglądać się poczynaniom zawodnika, którego przejście do Legii stanowi z pewnością hit zimowego okienka transferowego w Polsce.
Pół roku temu, gdy usłyszałem o staraniach o Dossę Juniora pomyślałem, że coś z tą Legią jest nie tak. Poważnie. Już po pierwszych informacjach jakie dotarły do nas z negocjacyjnego frontu miałem przeczucie, że nasz pion sportowy zaczyna nieco bujać w piłkarskich obłokach. Nawet nie chodziło o to, że ścigaliśmy się z ofertami ligi rosyjskiej, ale o fakt, że kupowanie zawodników docenianych w swoich, niesłabych przecież ligach nigdy nie było domeną klubów znad Wisły.
Już w piątek, meczem z Koroną Kielce, Legia rozpocznie rundę wiosenną sezonu 2013/14. Rundę, która ma doprowadzić nasz zespół do zdobycia kolejnego mistrzostwa Polski. Wprawdzie to tylko sport, lecz nie oszukujmy się, każdy inny wynik niż powtórka z poprzedniego sezonu będzie, niezależnie od okoliczności, odebrany w kategoriach dotkliwej porażki.
Znów jest głośno o legijnej młodzieży i to z wielu powodów. Do jednego zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Legia jak co roku wypuściła na świat kolejnego zawodnika wychowanego we własnej akademii. Przy czym słowo „wypuściła” nie najlepiej odzwierciedla pieniądze jakie zainkasował klub ze stolicy.
Z przykrością prawdziwą przeczytałem wywiad z Panem Prezesem Legii Bogusiem Leśnodorskim. I byłem jak ten Kubuś Puchatek, tylko im bardziej chciałem tam coś wysupłać, tym było tego mniej. Za to coraz bardziej mnie wdiablało.
Piłka nożna bez kibiców nie ma sensu - nad prawdziwością tej tezy nie ma potrzeby się rozwodzić. Kibic z biernego obserwatora sportowych zmagań już dawno przekształcił się w coś więcej - w dwunastego zawodnika, w klienta, w 'target', w ważną pozycję ujętą w budżetach firm obracających milionami euro. Legia nie jest wyjątkiem.
Wywiad jakiego udzielił Pan Dariusz Mioduski „Gazecie Stołecznej" jest tylko z pozoru ogólnikowy. Bowiem tak naprawdę, czego dowodzi historia, największe ludzkie dokonania - te złe i te dobre - miały swoje źródło w ideach. A właściwie w przemożnej chęci ich realizacji. Nigdy na odwrót.
Początkowo miałem nikomu nie zawracać głowy krótką wypowiedzią pana Dariusza Mioduskiego - współwłaściciela Legii Warszawa, przewodniczącego jej Rady Nadzorczej oraz przewodniczącego Fundacji "Akademii Piłkarskiej", ale po zastanowieniu, o czym poniżej, uznałem, że jednak warto.
Już tylko trzy tygodnie dzielą nas od startu rundy wiosennej Ekstraklasy. Legię, po staremu, interesuje jeden cel - mistrzostwo Polski. Obok tego tradycyjnego celu, w klubie pojawiły się jednak nowości - Henning Berg zastąpił Jana Urbana na stanowisku trenera, a duet Dariusz Mioduski - Bogusław Leśnodorski przejął Legię od koncernu ITI.
Niejaki Henryk Ojamaa był udzielił swoim rodakom wywiadu, w którym oświadczył, że w Legii żadnych zatargów z nikim nie miał, nikt go bo boisku ganiał i że jest to wymysł polskich, wrednych mediów. Owszem, miał rozmowy z trenerem Urbanem, ale dotyczyły one różnic jego aktywności boiskowej. Sam wybierał trudne zagrania, trener oczekiwał tych łatwiejszych.
Oficjalny komunikat brzmi: „Dariusz Mioduski, dotychczasowy Członek Rady Nadzorczej Legii Warszawa oraz Bogusław Leśnodorski, który od ponad roku pełni funkcję Prezesa Klubu, ogłosili dzisiaj, że kupili od Grupy ITI 100 proc. udziałów w spółce Legia Warszawa S.A. Na skutek transakcji Dariusz Mioduski został właścicielem 80 proc., a Bogusław Leśnodorski 20 proc. udziałów Spółki.” (Legia.com)
„Szkolenie” – temat chyba zamęczony. Zwrócę uwagę tylko na taki szczegół: Moim zdaniem tekst Krzysztofa Stanowskiego „Szkolenie jest przereklamowane” to czwarta runda potyczki z Przeglądem Sportowym atakującym Osucha. Taki ze mnie wredny typ, że podejrzewam redaktora z Weszło, że miał kupę radochy, gdy na łamach PS mógł zaprezentować teorię w sumie broniącą dobrodzieja Zawiszy.
Tadeusz Ross mawiał kiedyś w swoich skeczach, że "Polska to jest bardzo ciekawa kraj". Nie ona jedna. Weźmy taki na przykład Cypr, z którego wywodził się ostatni w tym sezonie europejski rywal Legii. Zespół nazywa się Apollon Limassol, ale nie gra w Limassol, tylko w Nikozji (przynajmniej w meczach pucharowych). To zresztą i tak stosunkowo niewiele - jeden z najbardziej utytułowanych krajowych rywali Apollonu, Anorthosis Famagusta, nie rozegrał meczu "u siebie" od blisko czterdziestu lat, a jego stadion od 1974 roku popada w ruinę. To wtedy doszło do tureckiej inwazji, która trwale podzieliła Wyspę Afrodyty na dwie co najwyżej tolerujące się części.
Chmury nad Łazienkowską trzy zbierały się już od jakiegoś czasu. Pierwszy grom rozległ się przed sezonem, gdy Jan Urban – trener, który zapewnił wielki sukces sportowy podpisał ledwie roczny kontrakt, a obie strony wskazały tą drugą, jako inicjatora tego pomysłu. Stało się jasne, że w stosunki prezes-trener wkradła się nuta goryczy. Nikt jednak nie podejrzewał, że wszystko zakończy się w ten sposób.
